Πέμπτη, Αυγούστου 17, 2017

Ο Αρκάς δεν είναι πια σκιτσογράφος. Είναι κομματικός προπαγανδιστής!


Ο Αρκάς που συνορεύει με τον νομό Ηλείας





Ο Δημήτρης Ρηγόπουλος είναι φιλελεύθερος. Εγώ μπορεί να τον ονόμαζα και φιλικό προς τη Νέα Δημοκρατία – υποκειμενικά και ίσως αυθαίρετα. Πάνω απ’ όλα όμως είναι ένας από τους καλύτερους δημοσιογράφους της γενιάς του και δεν θα χαράμιζε την αξιοπιστία του για να κάνει το χατήρι σε κανένα κόμμα.

Γράφει, λοιπόν, ο Δημήτρης Ρηγόπουλος στο facebook, μεταξύ άλλων: «Η Αττική θα έχει ΠΑΝΤΑ φωτιές. Όχι γιατί μας έχουν βάλει στο μάτι κάποιοι «κακοί» (υπάρχουν και τέτοιοι αλλά πολλές μεγάλες πυρκαγιές δεν ξεκίνησαν από «κακούς») αλλά γιατί τις ευνοεί η γεωγραφία της και το μετεωρολογικό της προφίλ: υψηλές θερμοκρασίες που ακολουθούνται, συνήθως, από διεστραμμένα ισχυρούς βοριάδες, κάτι που δεν συμβαίνει ας πούμε στον νομό Θεσσαλονίκης, για παράδειγμα.
Η Αττική κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου βρίσκεται στο «κόκκινο» (επίπεδα 4 και 5) περισσότερες φορές από οποιοδήποτε άλλο νομό στη χώρα. Επίσης, μιλάμε αποκλειστικά για πευκοδάση, το πιο εύφλεκτο δέντρο στη φύση (…). Τα περιθώρια πολιτικής αξιοποίησης των πυρκαγιών είναι λίγο αστεία. Υπάρχουν διαχρονικά μεγάλες ευθύνες για τον γερασμένο πτητικό στόλο, αδυναμία που κάνει μπαμ όταν έχουμε μεγάλες πυρκαγιές ή σημαντικά μέτωπα σε διαφορετικές περιοχές στη χώρα».
Αυτή η ψύχραιμη προσέγγιση θα ισχύει πάντα, όποιος κι αν κυβερνά. Με τη σημείωση βέβαια ότι κυβερνήσεις 40 χρόνων δεν επένδυσαν στη δασοπροστασία αυτής της ευάλωτης χώρας. Και οι καινούργιοι συνεχίζουν να μην το κάνουν».
Στον αντίποδα της ψυχραιμίας, ο σκιτσογράφος που μέρα με τη μέρα μετατρέπεται σε δημοσιογραφικό απόπατο. Ο Αρκάς είναι Αρκάς, δηλαδή από την Αρκαδία, που συνορεύει με την Ηλεία. Όταν ο Νομός Ηλείας καιγόταν το καλοκαίρι του 2007, ο Αρκάς δεν βγήκε στο μπαλκόνι του, δεν μύρισε καμένα, δεν άνοιξε την τηλεόραση να ακούσει για τους δεκάδες νεκρούς. Δέκα χρόνια μετά, ο Αρκάς βλέπει ΣΚΑΪ, ακούει Κυριάκο, ενημερώνεται από Πορτοσάλτε, διαβάζει Άδωνι και σκιτσάρει. Άτοπα, αναίσθητα, χυδαία.
Ο Αρκάς δεν είναι πια σκιτσογράφος. Είναι κομματικός προπαγανδιστής. Τα φύλλα, τα δέντρα, τα δάση, ο πόνος, το χαμένο βιος, όλα στην υπηρεσία του Κόμματος. Ο Αρκάς δεν έχει πια επαγγελματικό ήθος. Ούτε χώρα. Το χειρότερο για έναν καλλιτέχνη, δεν έχει ανθρωπιά. Μόνο κομματική ταυτότητα.



Τετάρτη, Αυγούστου 16, 2017

ΠΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΚΛΑΣΑΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ FAKE NEWS

Ο Παπαχρήστος ζήτησε συγγνώμη από τον Χριστοφορίδη για ψευδές ρεπορτάζ

Ο Παπαχρήστος ζήτησε συγγνώμη από τον Χριστοφορίδη για ψευδές ρεπορτάζ
Συγγνώμη για την αναλήθεια δημοσιευμάτων του ζήτησε, μέσω του χθεσινού φύλλου της εφημερίδας Ελευθερία του Τύπου, ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστος και τα ανακαλεί.

Τα εν λόγω δημοσιεύματα εμφάνιζαν ως εκδότη της εφημερίδας Το ΧΩΝΙ, τον Γιώργο Χριστοφορίδη, την ώρα που είναι σύμβουλος του Νίκου Παππά.
Στα τέλη Ιουνίου, όταν ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης επισκέφτηκε τη Γαλλική Γουιάνα για να παραβρεθεί στην εκτόξευση του Hellas Sat 3, ο Γιώργος Παπαχρήστος επέλεξε να επιτεθεί μέσω της στήλης του ΔΗΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ (Ελευθερία του Τύπου) κατά του Γιώργου Χριστοφορίδη, συμβούλου του Νίκου Παππά. Εμφάνισε τον Υπουργό δήθεν να «κουβαλάει» μαζί του τον εκδότη της εφημερίδας Το ΧΩΝΙ και υπαινίχθηκε ότι ο ελληνικός λαός πληρώνει τα έξοδα του εκδότη μιας εφημερίδας.
Παρότι ο Γιώργος Χριστοφορίδης με επιστολή του προς τον Γιώργο Παπαχρήστο, την επόμενη μέρα, διέψευδε το δημοσίευμα, ξεκαθάριζε ότι αποχώρησε από την εφημερίδα Το ΧΩΝΙ πολύ πριν αναλάβει καθήκοντα στο επικοινωνιακό επιτελείο της Κυβέρνησης και ζητούσε την επανόρθωσή του, η απάντησή του ουδέποτε δημοσιεύθηκε. Την ίδια επιστολή απηύθυνε ο κ. Χριστοφορίδης και προς τον εκδότη-διευθυντή της Ελευθερίας του Τύπου, κ. Μουλίνο, αλλά είχε την ίδια τύχη.
Πριν από περίπου μια εβδομάδα, η Ελευθερία του Τύπου επανήλθε (στο πλαίσιο ρεπορτάζ για τις σχέσεις των δύο κυβερνητικών εταίρων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) εμφανίζοντας και πάλι τον Χριστοφορίδη να παρανομεί, κατέχοντας ταυτόχρονα τις ιδιότητες του εκδότη και του συμβούλου του Παππά.
Ο Χριστοφορίδης απάντησε στην εφημερίδα με εξώδικο, η οποία υποχρεώθηκε στο χτεσινό της φύλλο να αναγνωρίσει την αναλήθεια των δημοσιευμάτων της, να τα ανακαλέσει πλήρως και να ζητήσει συγγνώμη από τον Χριστοφορίδη.

Το πλήρες κείμενο που δημοσίευσε η Ελευθερία του Τύπου

Λάβαμε και δημοσιεύουμε την εξώδικη διαμαρτυρία του Γεωργίου Χριστοφορίδη για δημοσίευμα που τον αφορούσε:
«Σχετικά με το από 30-06-2017 κείμενο-δημοσίευμα της εφημερίδας μας στη στήλη με τον τίτλο ΔΗΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ που αφορούσε στον Γεώργιο Χριστοφορίδη του Ευαγγέλου, σύμβουλο του Υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης καθώς και σχετικά με το από 9-8-2017 κείμενο-δημοσίευμα που αφορούσε πάλι στον ίδιο και προς αποκατάσταση της πραγματικότητας αναφέρουμε τα εξής. Στο πρώτο ως άνω δημοσίευμά μας αναφέρεται ότι «…Ένα παλικάρι που κουβαλάει συνεχώς μαζί του, ονόματι Χριστοφορίδης, που είναι, λέει, εκδότης εφημερίδας άκρως υποστηρικτικής στο έργο Παππά. ονόματι «Χωνί», τι το ήθελε στη Γαλλική Γουιάνα; Και ποιος του πλήρωσε τα έξοδα του ταξιδιού; Αεροπορικά εισιτήρια, ξενοδοχεία, διατροφή, μετακινήσεις…» εμφανίζοντας τον Ko Χριστοφορίδη να κατέχει ταυτόχρονα τόσο την ιδιότητα του συμβούλου του Υπουργού Κου Παππά όσο και την ιδιότητα του εκδότη της κυριακάτικης εφημερίδας το ΧΩΝΙ, ήτοι εμφανίζοντάς τον στο αναγνωστικό κοινό ως παρανομούντα, αφού οι δύο ως άνω ιδιότητες είναι νομικά ασυμβίβαστες. Στο δεύτερο ως άνω δημοσίευμά μας αναφέρεται ότι «…επιχειρεί κυρίως μέσω του Ν. Παππά (θέση μετακλητού έχει στο γραφείο του ο δημοσιογράφος-εκδότης της εφημερίδας «Χωνί» και υποψήφιος των ΑΝΕΛ στον Πειραιά Γ. Χριστοφορίδης…» εμφανίζοντάς τον πάλι να παρανομεί για τον ως άνω αναλυτικά αναφερόμενο ίδιο λόγο. Προς αποκατάσταση της πραγματικότητας και προς άρση της προσβολής αναφέρουμε ότι ο Γεώργιος Χριστοφορίδης του Ευαγγέλου, σύμβουλος του Υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, έχει αποχωρήσει από την ιδιοκτήτρια εταιρεία της κυριακάτικης εφημερίδας με τον τίτλο «ΤΟ ΧΩΝΙ» από τον Νοέμβριο του 2015, ήτοι δύο μήνες πριν την ανάληψη των καθηκόντων του στο επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης και επομένως ουδέποτε από τότε μέχρι και σήμερα συνέπεσαν στο πρόσωπό του οι ιδιότητες του συμβούλου στο επικοινωνιακό επιτελείο της Κυβέρνησης και του μετόχου της εταιρείας που είναι η ιδιοκτήτρια της κυριακάτικης εφημερίδας με τον τίτλο «ΤΟ ΧΩΝΙ». Για τον λόγο αυτό ζητούμε συγγνώμη για την αναλήθεια των ως άνω δημοσιευμάτων μας τα οποία ανακαλούμε πλήρως».

ΕΝΑΣ ΠΥΡΓΟΣ ΑΠΟ ΣΑΜΠΑΝΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΦΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑΡΑ, ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ

Ο Ραμαζότι, ο Βελισσάρης και ο Νεοέλληνας

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ
gkoronεos@yahoo.gr

Στη Μύκονο, στον Ρέμο και τον Ραμαζότι ήταν στραμμένα τα βλέμματα για το περίφημο πάρτι του καλοκαιριού γνωστού μπαρ, όμως ο Βελισσάρης και το Τρίκορφο Ναυπακτίας κέρδισαν τις εντυπώσεις σε ό,τι αφορά στην υπερβολή και την επιδειξιμανία, που, ας μην κρυβόμαστε, διακατέχει τον Ελληνα ακόμα και μέσα στην καρδιά της οικονομικής κρίσης.
Αν δεν είστε γνώστες, σε τύπου πανηγύρι στη Ναυπακτία ομογενής από την Αυστραλία «έχτισε» ένα τείχος από σαμπάνιες… προϋπαντώντας τον τραγουδιστή Γιώργο Βελισσάρη ή «αηδόνι των πανηγυριών» ή «Ρέμο των φτωχών». Ο Βελισσάρης τραγουδάει μέσα από μια… πολεμίστρα που έχει σχηματιστεί στο τείχος από τις κούτες με τις σαμπάνιες, το κέφι εκτοξεύεται και οι εκατοντάδες παρευρισκόμενοι περνούν σούπερ. Τόσο σούπερ που στο πικ του βραδιού, κατ’ εντολήν του Ελληνοαυστραλού, οι υπεύθυνοι του κέντρου φτιάχνουν κι έναν πύργο από ποτήρια και του βάζουν φωτιά, ρίχνοντας σε αυτό ό,τι έχουν σε αλκοόλ, και το χάπενινγκ ολοκληρώνεται με την περίφημη ατάκα από το «Ολα είναι δρόμος», «Ηλία, ρίχ’το»…
ΟΚ, για να μην είμαστε υποκριτές, ξέρουμε πώς διασκεδάζει ο Ελληνας, τόσο αυτός που μένει εδώ όσο και -κυρίως- αυτός που είναι μακριά και που ακόμα και μέσα από αυτό το βλαχομπαρόκ σκηνικό κρατά το δέσιμο με την πατρίδα. Ομως κάνε το κομμάτι σου με μία, δύο, τρεις, δέκα σαμπάνιες, όχι με δεκάδες κούτες -έστω Bolero-, όταν δίπλα σου πεινούν και υποφέρουν χιλιάδες. Κράτα κάνα χιλιάρικο και πρόσφερέ το στη Μητρόπολη Ναυπάκτου, μια από τις φτωχότερες της χώρας.
Για την υπερβολή και την επίδειξη τα είπαμε. Να μιλήσουμε, λοιπόν, και για πιο ποταπά πράγματα. Για παράδειγμα, για το τι εισέπραξε το κράτος από το τρίμετρο σαμπανιζέ τείχος που υπερασπίστηκε την υπόληψη της Ναυπακτίας στις επιθέσεις των «Μυκονιατών» Αράβων και Τούρκων; Γιατί στη Μύκονο πήραμε 385 χιλιάρικα ΦΠΑ από τις τσέπες των ξένων. Στα δικά μας τα πανηγύρια ξέρουμε να κυνηγάμε και να δέρνουμε τους εφοριακούς, να φωνάζουμε για το ανάλγητο κράτος και κυρίως να μην κόβουμε αποδείξεις.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 09 της εφημερίδας Νέα Σελίδα, 6/08/2017

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΔΑΞΑΣ ΚΑΙ Ο ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΤΟΥ

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΕ ΔΥΟ ΓΛΩΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΥΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ
Αποτέλεσμα εικόνας για Domenico ModugnoIo - Domenico Modugno
Io (Εγώ)

(Domenico Modugno - Franco Migliacci)

Io
sono io
proprio io
vicino a te
Io
sono io
proprio io
che amo te

Angeli del cielo
che sentite questa gioia
che mi date
non toglietemela piu'
e nulla, nulla piu' vi chiedero'

Io
sono io
proprio io
vivo solamente per amare
te

Angeli del cielo
che sentite questa gioia
che mi date
non toglietemela piu'
e nulla, nulla piu'
vi chiedero'

Io
solo io
proprio io
vivo solamente per amare
te


---------------

Αποτέλεσμα εικόνας για Elvis PresleyAsk Me ( Ρώτησέ με  ) - Elvis Presley

(words & music by : Modugno - Giant - Baum - Kaye)

Ask me if I wanted to caress you
And I'll confess
Ask me if I'm longing to possess you
I'll answer yes

Now that we're together
I could hold you close forever
And I swear that I would never let you go

There's no question that I care more than you know
Love me darling, just be mine completely
And there's nothing I won't do if you
Just ask me

---------------

Ζωγράφος

Amedeo Clemente MODIGLIANI (1884 - 1920 )

« La vita è un dono, dei pochi ai molti, di coloro che sanno e che hanno a coloro che non sanno e che non hanno. »«Η ζωή είναι ένα δώρο από τους λίγους στους πολλούς, από  αυτούς που γνωρίζουν και που έχουν σε αυτούς που δεν ξέρουν και δεν έχουν. »

Αφιέρωση του Amedeo Modigliani σε πορτρέτο του μοντέλου του Lunia Czechowska.

(Wikipedia.org)

«Ο αφανισμός των Θεσσαλονικέων Εβραίων της Γαλλίας 1942-1944»

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ 1942-1944 

«Ο αφανισμός των Θεσσαλονικέων Εβραίων της Γαλλίας 1942-1944»
Ένα kadish για τους δικούς μας «Γάλλους».

Τριγύρω απέξω από το κτίριο, σταθμεύουν φορτηγά και λεωφορεία. Οπλισμένοι Γάλλοι χωροφύλακες απαγορεύουν την πρόσβαση στους περίεργους που ρωτούνε τι συμβαίνει. Άντρες και γυναίκες (...) προσπαθούν να (...) δούνε πως μπορούν να βοηθήσουν αυτούς τους γέροντες, τις γυναίκες και τα παιδιά που κλαίνε (...)
Φεύγουν στη Γερμανία, για να δουλέψουν.
-Για να δουλέψουν; Μα, με τα πιτσιρίκια; Αυτοί ακόμα και μωρά έχουν μαζί τους! (...)
Μέσα στο Ποδηλατοδρόμιο, ένας πατέρας προσπαθεί να εξηγήσει στον επτάχρονο γιο του τι συμβαίνει αλλά και να δώσει μιαν απάντηση στις ερωτήσεις του μικρού.
-Πες μου μπαμπά, πες μου γιατί είμαστε σ' αυτό το γήπεδο; Γιατί είμαστε έτσι στοιβαγμένοι, γιατί όλοι είναι θλιμμένοι, (...), γιατί δεν έχουμε τίποτα να φάμε; Πες μπαμπά, γιατί η μαμά και η αδελφή μου δεν είναι μαζί μας, γιατί μπαμπά;
-Αγόρι μου, είσαι επτά χρονών πια, πρέπει να σου εμπιστευτώ ένα μυστικό, είσαι σε θέση να το κρατήσεις; (...)
-Λοιπόν, τώρα αγόρι μου, νάτο το μυστικό: Η μεγάλη μέρα της αναχώρησης ορίστηκε για αύριο, θα φύγουμε όλοι μαζί, με το τραίνο μέχρι τη Μασσαλία, έπειτα με πλοίο για το Πιτσιπόϊ, την άγνωστη χώρα που μας περιμένει.
-Πιτσιπόϊ; Αστείο όνομα, μπαμπά.... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΣΤΡΑΤΟΣ Ν. ΔΟΡΔΑΝΑΣ
ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Η ΠΡΩΤΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Η μετανάστευση Εβραίων και Χριστιανών από την Ελλάδα στη Γαλλία
Η πρώτη εγκατάσταση ελληνοεβραίων στο Παρίσι
Ασκεναζίμ και Σεφαρδίμ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΠΙΣΕΙΣ
Το ιστορικό των εκτοπίσεων
Πριν από τις εκτοπίσεις του Νοεμβρίου 1942
Οι πρώτες Αποστολές και τα πρώτα θύματα
Η Αποστολή Νο 44 της 9/11/1942
Η Αποστολή Νο 45 της 11/11/1942
Οι Μαρσεγιέζοι
Οι εκτοπίσεις των παιδιών
Οι Αποστολές και εκτοπίσεις του 1943
Οι Αποστολές και εκτοπίσεις του 1944
Η ανθρωπογεωγραφία των εκτοπισθέντων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Η εβραϊκή Αντίσταση στη Γαλλία 1940-1944
Εβραίοι από την Ελλάδα στην γαλλική Αντίσταση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
Διασωθέντες και επιζήσαντες
Η διαφυγή στην Ελβετία
Διασωθέντες σε κρησφύγετα
Δυο οικογενειακές ιστορίες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
Απελευθέρωση και επιστροφή των εκτοπισθέντων
Μετά την Απελευθέρωση
Τι απέγιναν οι θύτες;
Τελικά συμπεράσματα
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ευρετήριο Ονομάτων και Τοπωνυμιών
Πίνακες
Παραρτήματα
Πηγές
Βιβλιογραφία
ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΤΟΠΙΣΘΕΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

 H ΠAΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ


- Οντέτ Βαρών-Βασάρ, Ιστορικός, καθηγήτρια Ε.Α.Π.,
- Νίκος Δαββέτας, συγγραφέας, και ο
- Γιάννης Καρατζόγλου, συγγραφέας.


Τη συζήτηση συντόνισε ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος, εκδότης τού Επίκεντρο.

Δεν πας εσύ να γκρεμιστείς, είπε του αφέντη του, Που αγχόνη εγώ στη ζήση μου θα φτιάξω;

Μαρία Αρχιμανδρίτου*
 
Δύο ποιήματα από τη συλλογή Η κατίσχυση των ρόδων (2002)https://img.bookworld.gr/userfiles/books/75866-i-katischusi-ton-rodon.jpg
 
Tunisia is home to 2/3rds of the worlds roman mosaics, this is a fragment of a magnificent collection
 
1. Προσταγή αυτοκτόνος
[ή η βυζαντινή προέλευση της αράς «άει τσακίσου»]

[Από το Μέρος ΙΙ]

Το χρόνο σκίζαν αστραπές οργής
Άδειαζαν το σκοτάδι τους οι ώρες
Την αυτοκτόνο προσταγή ο αφέντης έστελνε:
Αγχόνη χρήσαι ή κρημνίσαι εαυτόν.
Ποιος ώμος μοίρα αντίθετη τη σήκωνε;
Και χέρι ποιο στη σκέψη
τ’ αγκάθι απ’ την πληγή το βγάζει;
Ήταν κι ο δρόμος που τα βήματα δεν άκουγε
Πιο λίγος απ’ τη ζήση σου να γεννηθείς αν τύχαινε.
Στο χρόνο λένε τσακιστήκανε πολλοί
Κι άλλων τα βήματα απ’ την κόψη του χαμού επιστρέψαν
Καιρός πολύς χειμώνιασε στη σκέψη τους
Ώσπου να μάθουν οι άνθρωποι
Πως στη ζωή τους να υπακούουν όφειλαν
και τέτοια προσταγή ν’ αδειάζουν από πράξη.
Γράψαν λοιπόν Νομομαθείς στη Βασιλεύουσα,
Ευρυμαθείς γραμματικοί φωνάξαν
Ουδείς επί τω κατακρημνισθήναι καταδικάζεσθαι.
Δεν πας εσύ να γκρεμιστείς, είπε του αφέντη του,
Που αγχόνη εγώ στη ζήση μου θα φτιάξω;

 
Byzantine mosaic from the Great Palace Mosaic Museum, which is located on the Sultanahmet Square in Istanbul, Turkey, just opposite to the Hagia Sophia. The museum houses mosaics from the Byzantine period, unearthed at the site of the Great Palace of Constantinople.
 
2. Τα χρώματα μιας ιστορίας

[Από το Μέρος ΙΙΙ]

Με υφάσματα δαμασκηνά της Προύσας χρυσοκέντητα
έγραψε μες στις λέξεις της το σώμα
σαν παραμύθι στις κινήσεις του ενέδωσε
και νίκη έδωσε στα βήματα κατακτητή.

                     *   
Να μ’ αγαπάτε, είπε,
με τα λόγια που φορώ για ν’ αντέχω στο κρύο.

Να μ’ αγαπάτε, ίσως, γιατί με λέξεις ανυπόδητες
Θ’ ανέβω τη ζωή μου ως την κορφή. 
 
 

Απροκάλυπτος ρατσισμός

Apartmenthaus Paradies in Arosa schickt Juden unter die DuscheΚατάφωρος και αδιανόητος  αντισημιτισμός στο πολυτελές ξενοδοχείο  Aparthaus Paradies , στο καντόνι Graubünden, στην Ελβετία

 Αποτέλεσμα εικόνας για aparthaus paradise pool kanton Graubünden

 Παρακαλώ  κάντε ένα ντους πριν πάτε για κολύμπι, όπως επίσης και μετά την κολύμβηση. Αν παραβιάσετε τους κανόνες, είμαι  αναγκασμένη να κλείσω την πισίνα για σας".
Ευχαριστώ για την κατανόησή σας
Ρουθ Τόμαν

Οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου επιχείρησαν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα, λέγοντας ότι επρόκειτο για μια αφελή ανάρτηση, η οποία θα έπρεπε να έχει απευθυνθεί σε όλους τους πελάτες και συμπληρώνοντας ότι η ανακοίνωση έγινε διότι υπήρχαν πολλά παράπονα για πελάτες που έμπαιναν στην πισίνα χωρίς να έχουν προηγουμένως χρησιμοποιήσει το ντους, όπως απαιτούν οι κανονισμοί.
Το θέμα πήρε τόση έκταση, ώστε ο υπουργός εξωτερικών του Ισραήλ απέστειλε επίσημη δήλωση διαμαρτυρίας προς τους υπεύθυνους του Aparthaus Paradies, ενώ το ελβετικό υπουργείο καταδίκασε το περιστατικό και οι πινακίδες αφαιρέθηκαν.

100 ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΤΟΥΣ


ΘΕΛΕΙ ΣΑΜΠΑ


Από τις Βρυξέλλες μέχρι τη Μαδρίτη, η ριζοσπαστική Αριστερά παίρνει το πάνω χέρι από τους σοσιαλιστές

των Jean-Pierre Stroobants, Philippe Ricard, Sandrine Morel και Raphaelle Besse Desmoulieres (*)


Στην αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο Αριστερές, η λεγόμενη «κυβερνητική» είχε πάντα το πάνω χέρι σε σχέση με τη ριζοσπαστική Αριστερά, την οποία αντιμετώπιζε με συγκατάβαση. Όπως δείχνουν όμως πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις σε ένα μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου, αυτός ο συσχετισμός δυνάμεων μοιάζει να ανατρέπεται.
Για τον Πασκάλ Ντελβίτ, πολιτικό αναλυτή στο ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και συγγραφέα του έργου «Οι ριζοσπαστικές Αριστερές στην Ευρώπη» (Editions de l'ULB, 2006), η τάση αυτή οφείλεται στην οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση. «Τα κόμματα αυτά γεννήθηκαν ή ενισχύθηκαν στις χώρες όπου η κρίση εκδηλώθηκε πιο βίαια», επισημαίνει. «Στη βόρεια Ευρώπη, η κρίση δεν είχε τις ίδιες επιπτώσεις και ευνόησε περισσότερο τη ριζοσπαστική Δεξιά».
Το φάσμα της «πασοκοποίησης» πλανάται σήμερα πάνω από ορισμένους σοσιαλιστές ηγέτες. Η ριζοσπαστική Αριστερά αποτελεί όμως μια πραγματική εναλλακτική λύση; Δεν είναι βέβαιο. «Ο "κινηματικός" δρόμος, που ανοίχτηκε μέσα από την κριτική της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, δεν είναι εύκολο να αποκτήσει θεσμική μορφή λόγω της δυσπιστίας πολλών πολιτών απέναντι στην πολιτική και της δυσκολίας να πειστούν οι οπαδοί της ριζοσπαστικής κουλτούρας να δείξουν μια συγκεκριμένη εκλογική συμπεριφορά», παρατηρεί ο Ντελβίτ.
Στη Γαλλία, ο αρχηγός της Ανυπότακτης Αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν αξιοποίησε τον μπαμπούλα της Ελλάδας ? τη στροφή του Αλέξη Τσίπρα απέναντι στις δημοσιονομικές απαιτήσεις των Βρυξελλών ? και την κριτική της λιτότητας για να πραγματοποιήσει το όνειρό του να πάρει τη θέση του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Οι προεδρικές εκλογές επιτάχυναν την αλλαγή των συσχετισμών. Ο αρχηγός της Ανυπότακτης Αριστεράς κέρδισε στις 23 Απριλίου την τέταρτη θέση με 19,6%, αφήνοντας πίσω τον σοσιαλιστή υποψήφιο Μπενουά Αμόν με διαφορά μεγαλύτερη των 13 μονάδων. Η δυναμική επαναλήφθηκε στις βουλευτικές εκλογές, όπου το κόμμα του Μελανσόν έλαβε 17 έδρες με τον ίδιο να εκλέγεται στη Μασσαλία, και συγκρότησε κοινοβουλευτική ομάδα.
Σήμερα, ο Μελανσόν και τα στελέχη του έχουν επιβληθεί ως η κυριότερη δύναμη της αριστερής αντιπολίτευσης, καθώς οι σοσιαλιστές βουλευτές μπορεί να είναι περισσότεροι, αλλά δεν έχουν κοινή γραμμή απέναντι στην πολιτική του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. Συνειδητοποιώντας ότι ο μικρός τους αριθμός περιορίζει τα περιθώρια των κινήσεών τους, οι βουλευτές της Ανυπότακτης Γαλλίας σκοπεύουν να επεκτείνουν τη μάχη στο δρόμο. Το πρώτο ραντεβού εναντίον του «κοινωνικού πραξικοπήματος» της κυβέρνησης έχει δοθεί στις 23 Σεπτεμβρίου, στη Βαστίλλη.
Στο Βέλγιο, δύο δημοσκοπήσεις που πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο και τον Ιούλιο δίνουν στη Βαλονία την πρώτη θέση στο Εργατικό Κόμμα του Βελγίου, ένα κόμμα κομμουνιστικών αποχρώσεων. Το άλλοτε παντοδύναμο Σοσιαλιστικό Κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Ελιο Ντι Ρούπο χάνει έτσι τα πρωτεία και βρίσκεται στη δεύτερη θέση μαζί με το Μεταρρυθμιστικό Κίνημα του ομοσπονδιακού πρωθυπουργού Σαρλ Μισέλ.
Λαμβάνοντας και στις δύο δημοσκοπήσεις ποσοστό 20-25%, το Εργατικό Κόμμα με τις μαοϊκές ρίζες επωφελείται από το τοξικό πολιτικό κλίμα στο γαλλόφωνο τμήμα του Βελγίου. Στις εκλογές του 2014 είχε λάβει μόλις 5,5%. Ευνοείται όμως από τα σκάνδαλα που έπληξαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα στη Βαλονία και τις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η ριζοσπαστική Αριστερά προσελκύει το 40% του παραδοσιακού κοινού του Σοσιαλιστικού Κόμματος, το οποίο από το 32% πέφτει στο 20%, ή ακόμη και στο 16%.
Στην Ισπανία, η μάχη ανάμεσα στις δύο Αριστερές είναι σφοδρή. Το νεαρό κόμμα Podemos μπορεί να μην κατάφερε να ξεπεράσει το Εργατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα στις εκλογές του 2015 και του 2016, και τα δύο κόμματα να σταθεροποιούνται σήμερα γύρω στο 20%, αλλά το πλήγμα είναι βαρύ για το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που έχασε 6 εκατομμύρια ψηφοφόρους από το 2008, προς όφελος κυρίως της ριζοσπαστικής Αριστεράς του Πάμπλο Ιγκλέσιας.
«Η Αριστερά έχει χωριστεί σε δύο ίσα μέρη και είναι ακόμη νωρίς να πούμε ποιος θα κερδίσει», σημειώνει ο πολιτειολόγος Πάμπλο Σιμόν. «Το PSOE άντεξε χάρις στις ρίζες του σε τοπικό επίπεδο, γνωρίζει όμως ότι το 70% των ψηφοφόρων που το εγκατέλειψαν στρέφονται προς το Podemos».
Το κόμμα του Πάμπλο Ιγκλέσιας είναι ιδιαίτερα ισχυρό στους νέους και στις περιοχές της Καταλονίας και της Χώρας των Βάσκων. Αυτό οδήγησε τον γενικό γραμματέα του PSOE Πέδρο Σάντσεθ να υιοθετήσει πολλές από τις θέσεις του Podemos και να κάνει μια στροφή προς τα αριστερά, που οδήγησε το 2016 σε μια εσωτερική ανταρσία. Όμως τον Ιούνιο ο Σάντσεθ επανεξελέγη γραμματέας. Και παρόλο που εξακολουθεί να δηλώνει σοσιαλδημοκράτης, υπερασπίζεται μια πιο μαχητική στάση του κόμματός του, εγκαταλείποντας προς το παρόν την ιδέα να ασκεί επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις της συντηρητικής κυβέρνησης. Πρωταρχικός του στόχος είναι να αποστασιοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από τη Δεξιά, ώστε να καταρρίψει το επιχείρημα των Αγανακτισμένων που μιλούν για «PPSOE» (από το ΡΡ, το Λαϊκό Κόμμα, και το PSOE, τους σοσιαλιστές).
«Ο Σάντσεθ θεωρεί χρησιμότερο να διαπραγματευτεί με το Podemos μια αντιπολιτευτική γραμμή, ώστε αφενός να τοποθετηθεί στην Αριστερά και αφετέρου να επωφεληθεί από τις εσωτερικές διαιρέσεις του Podemos, πολλά στελέχη του οποίου δεν βλέπουν με καλό μάτι την προσέγγιση με τους σοσιαλιστές», τονίζει ο Σιμόν.
Στην Πορτογαλία, τέλος, η Αριστερά μοιάζει να έχει τετραγωνίσει τον κύκλο. Το 2015, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Αντόνιο Κόστα επέστρεψε στην εξουσία συμμαχώντας με τα κόμματα κατά της τρόικας, δηλαδή τους κομμουνιστές και το Μπλοκ της Αριστεράς, που το υποστηρίζουν χωρίς να συμμετέχουν στην κυβέρνηση, με αντάλλαγμα ορισμένα μέτρα όπως η επιστροφή του 35ώρου στον δημόσιο τομέα και μια μικρή αύξηση του ελάχιστου μισθού.
Στις δημοσκοπήσεις, το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει σταθεροποιηθεί εδώ και μήνες στο 40%, με το Μπλοκ να παίρνει 10% και τους κομμουνιστές 6%. Τα δύο τελευταία κόμματα έχουν εγκαταλείψει προς το παρόν τον στόχο της αποχώρησης της χώρας από την ευρωζώνη.
(Πηγή: Le Monde
(*) Οι Ζαν-Πιερ Στρουμπάντς, Φιλίπ Ρικάρ, Σαντρίν Μορέλ και Ραφαέλ Μπες Ντεμουλιέρ είναι αρθρογράφοι της Le Monde
Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Ιδέες και Απόψεις» του ΑΠΕ-ΜΠΕ δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του Πρακτορείου.

Καλός φίλος της Χρυσής Αυγής ο διοργανωτής της ακροδεξιάς φιέστας στις ΗΠΑ!

Καλός φίλος της Χρυσής Αυγής ο διοργανωτής της ακροδεξιάς φιέστας στις ΗΠΑ

Στενές σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή έχει ο 26χρονος νεοναζί Μάθιου Χάιμπαχ, ο οποίος, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Ιντιανάπολις Σταρ», είναι εκείνος που οργάνωσε τη ρατσιστική-φασιστική συγκέντρωση στη Βιρτζίνια, στην οποία μάλιστα εμφανίστηκε με πολεμικό κράνος και σωματοφύλακες και έδωσε την εντολή της επίθεσης.Ο Μάθιου Χάιμπαχ, επικεφαλής μιας ομάδας νεοναζί, συγκεκριμένα της οργάνωσης «Traditionalist Worker party» είναι φίλος της Χρυσής Αυγής, όπως αποκάλυψε με ρεπορτάζ της η «Εφημερίδα των Συντακτών» από τις 12.8.2016, ενώ και η «Real News» σε ρεπορτάζ της «αποθανάτισε» τον Νίκο Μιχαλολιάκο να υποδέχεται τον νεοναζί Χάιμπαχ με κάθε επισημότητα στο γραφείο του στην ελληνική Βουλή.
Η Χρυσή Αυγή είχε σπεύσει να δηλώσει ότι πρόκειται για «έναν υπερδραστήριο εθνικιστή στην Αμερική που μάχεται για την Πατρίδα και τη φυλή του. Εχει υπηρετήσει στον αμερικανικό στρατό και είναι συνεπής οικογενειάρχης».
Αλλά και ο ίδιος ο Μάθιου Χάιμπαχ, στην ιστοσελίδα του (http://www.tradyouth.org) περηφανεύεται που το «κόμμα» του έχει στενούς δεσμούς με την ελληνική οργάνωση.

Με μεγάλο αφιέρωμα στην ιστοσελίδα της παρουσίασε και η Χρυσή Αυγή την αιματηρή επίδειξη των ομοϊδεατών της στις ΗΠΑ, αναφέροντας πως «οι ομάδες περιφρούρησης της εθνικιστικής πορείας έτρεψαν σε φυγή τους antifa, ενώ στους δρόμους της Βιρτζίνια έκαναν την εμφάνισή τους μέλη των τοπικών ομάδων πολιτοφυλακής (militia) εξοπλισμένα με πολεμικά τουφέκια».

  
Ο Αμερικανός νεοναζί με τον ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής Γεώργιο Επιτήδειο σε εκδήλωση της ελληνικής οργάνωσης στη Νέα Υόρκη 

Ο ΣΥΡΙΖΑ για την αποκάλυψη…
Ως «άλλη μια απόδειξη της νεοναζιστικής ταυτότητας και του εγκληματικού χαρακτήρα» της Χρυσής Αυγής χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ το σημερινό δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών για σχέση της Χρυσής Αυγής με Αμερικανούς ακροδεξιούς.
Σε ανακοίνωση του γραφείου Τύπου ο ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει σχετικά με το ζήτημα αυτό: «Το σημερινό δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών, σύμφωνα με το οποίο ένας από τους πρωταγωνιστές και διοργανωτές της ακροδεξιάς επίθεσης εναντίον αντιφασιστών στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ, που στοίχισε τη ζωή σε μια νεαρή γυναίκα, είχε γίνει πρόσφατα δεκτός στα γραφεία της ΧΑ στη Βουλή, από τον Ν. Μιχαλολιάκο, είναι άλλη μια απόδειξη της νεοναζιστικής ταυτότητας και του εγκληματικού χαρακτήρα του συγκεκριμένου μορφώματος. Άλλωστε, ούτε καν οι ίδιοι δεν προσπαθούν να κρύψουν τις επαφές τους με παρόμοιας ακροδεξιάς, ρατσιστικής και φασιστικής ιδεολογίας οργανώσεις ανά τον κόσμο. Το οργανωμένο μέτωπο των δημοκρατικών, αντιφασιστών πολιτών, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, είναι η απάντηση που πρέπει να λάβουν».

ΤΑ ΠΑΧΗ ΜΟΥ... ΤΟ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΜΟΥ

Επιστήμη – Υγεία – Μύθος ο υγιής παχύς: Αυξημένος ο κίνδυνος για την καρδιά όσων έχουν παραπανίσια κιλά, ακόμη κι αν είναι μεταβολικά υγιείς, δείχνει μια νέα έρευνα Ελλήνων και άλλων Ευρωπαίων επιστημόνων

κοζάνη, ειδήσεις, νέα, Πτολεμαΐδα Οι άνθρωποι που έχουν βάρος παραπάνω από το κανονικό, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και εμφράγματος,
ακόμη κι αν κατά τα άλλα είναι μεταβολικά υγιείς, σύμφωνα με μια νέα ευρωπαϊκή έρευνα, όπου συμμετείχαν αρκετοί Έλληνες επιστήμονες.
Οι ερευνητές ανέλυσαν σε δέκα ευρωπαϊκές χώρες (της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης) στοιχεία σε διάστημα 12ετίας για πάνω από μισό εκατομμύριο άτομα ηλικίας 35 έως 70 ετών, μεταξύ των οποίων 7.637 που εμφάνισαν καρδιολογικό πρόβλημα λόγω στεφανιαίας νόσου (μερικοί πέθαναν από έμφραγμα). Διαπιστώθηκε ότι το να είναι κανείς υπέρβαρος ή παχύσαρκος, αυξάνει κατά 26% έως 28% τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος.
Ο αυξημένος κίνδυνος για όσους έχουν παραπανίσια κιλά, ισχύει ακόμη κι αν αυτοί έχουν φυσιολογικά επίπεδα αρτηριακής πίεσης, σακχάρου, τριγλυκεριδίων και χοληστερίνης. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η διαπίστωση αυτή δείχνει ότι ο «υγιής παχύς» είναι ένας μύθος. Συνεπώς, όπως ανέφεραν, κάθε άνθρωπος θα πρέπει να φροντίζει, ώστε με διάφορους τρόπους (σωστή διατροφή, άσκηση κ.α.) να διατηρεί το βάρος του εντός φυσιολογικών πλαισίων.
Κάποιες προηγούμενες μελέτες είχαν παράσχει ενδείξεις ότι μια κατηγορία υπέρβαρων ανθρώπων φαίνονται να είναι υγιείς παρά το πάχος τους, κάτι που έχει οδηγήσει στον χαρακτηρισμό τους ως «μεταβολικά υγιείς παχείς» ή «παχείς αλλά υγιείς», παρόλο που δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία για τα κριτήρια που ορίζουν αυτή την ομάδα.
Όμως η νέα μελέτη, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, με επικεφαλής την ελληνικής καταγωγής δρ Ιωάννα Τζουλάκη της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Imperial College του Λονδίνου και την επιδημιολόγο δρα Καμίλ Λασάλ του University College του Λονδίνου (UCL), δείχνει ότι στην πραγματικότητα τα φαινόμενα απατούν και ότι ακόμη και οι εν λόγω υπέρβαροι κινδυνεύουν περισσότερο από την καρδιά τους σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος.
Η έρευνα συμπέρανε ότι όσοι θεωρούνται μη υγιείς μεταβολικά (έχουν δηλαδή υπέρταση, σάκχαρο, χαμηλή «καλή» χοληστερίνη, υψηλά τριγλυκερίδια ή περιφέρεια μέσης άνω των 94 εκατοστών οι άνδρες και άνω των 80 εκατοστών οι γυναίκες), αντιμετωπίζουν υπερδιπλάσιο έως σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, άσχετα αν έχουν κανονικό βάρος ή όχι. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος είναι 2,1 φορές μεγαλύτερος για τους μη υγιείς με κανονικό βάρος, 2,3 φορές μεγαλύτερος για τους μη υγιείς υπέρβαρους και 2,8 φορές μεγαλύτερος για τους μη υγιείς παχύσαρκους.
Από την άλλη, αν κανείς είναι μεταβολικά υγιής, το βάρος κάνει τη διαφορά: σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος, οι υγιείς υπέρβαροι έχουν αυξημένο κατά 26% κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, ενώ οι υγιείς παχύσαρκοι κατά 28%. Συνεπώς, ναι μεν οι μεταβολικά υγιείς υπέρβαροι και παχύσαρκοι έχουν μικρότερο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο σε σχέση με τους μεταβολικά μη υγιείς υπέρβαρους και παχύσαρκους, παρόλα αυτά έχουν σαφώς μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, όσοι έχουν δείκτη μάζας σώματος-ΔΜΣ (αναλογία βάρους σε κιλά προς το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα) 25 έως 30, θεωρούνται υπέρβαροι, ενώ άνω των 30 παχύσαρκοι. Ένας ΔΜΣ 18,5 έως 25 θεωρείται φυσιολογικό βάρος, ενώ αν είναι κάτω του 18,5, κάποιος είναι λιποβαρής.
Η Ιωάννα Τζουλάκη δήλωσε ότι «δεν πρέπει να υπάρχει πλέον η έννοια του υγιούς παχύσαρκου. Η μελέτη μας δείχνει ότι οι άνθρωποι με βάρος άνω του κανονικού, που μπορεί να κατηγοριοποιηθούν ως "υγιείς", απλώς δεν έχουν ακόμη εμφανίσει ένα ανθυγιεινό μεταβολικό προφίλ. Αυτό θα έλθει στην πορεία και μετά θα έχουν κάποιο επεισόδιο, όπως ένα έμφραγμα».
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το έξτρα βάρος από μόνο του μπορεί να μην αυξάνει άμεσα τον κίνδυνο καρδιοπάθειας, αλλά μάλλον έμμεσα μέσω μηχανισμών όπως η αυξημένη αρτηριακή πίεση και το υψηλό σάκχαρο. Πάντως οι επιστήμονες δεν έκαναν διαχρονικές μετρήσεις για να μελετήσουν ποιές αλλαγές εμφάνιζε η μεταβολική υγεία των συμμετεχόντων στην έρευνα. Θεωρούν όμως δεδομένο ότι, μετά τη νέα μελέτη τους, είναι αναγκαία η πρόληψη και η θεραπεία της παχυσαρκίας απο άποψη δημόσιας υγείας.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στις εξής χώρες: Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Ισπανία, Σουηδία και Βρετανία.
Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν επίσης η Αντωνία Τριχοπούλου (πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Υγείας και ομότιμη καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών), η Βασιλική Μπενέτου (αναπληρώτρια καθηγήτρια επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών) και ο Μιχάλης Κατσούλης (ερευνητής του Ελληνικού Ιδρύματος Υγείας).
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://academic.oup.com/eurheartj/article-abstract/4081012/Separate-and-combined-associations-of-obesity-and
Παύλος Δρακόπουλος ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΤΡΟΥΜΑΝ-ΜΑΡΣΑΛ-ΕΜΦΥΛΙΟΣ

https://apis.mail.yahoo.com/ws/v3/mailboxes/@.id==VjJ-l6Ji1iYlKPk8MP-IFt2E7ZqfyI_bRnZlSIA7n3UbpY431qK4ORiaX776kgMRnNjd/messages/@.id==AOFJyAoAACF-WZArUwlWoNyb_Tk/content/parts/@.id==2/thumbnail?appId=YahooMailNeo

Τρίτη, Αυγούστου 15, 2017

Οι πυρκαγιές έκαψαν και την πολιτική και την ενημέρωση

Του  Γ. Λακόπουλου


Aπλά μαθήματα λογικής και σοβαρότητας.
-Πρώτον, όταν εκδηλώνεται μια πυρκαγιά, αυτό που προέχει είναι η κατάσβεσή της- κριτική και  καταλογισμός ευθυνών μέσα στις φλόγες δεν νοούνται.
-Δεύτερον, η φωτιά όταν την ευνούν οι φυσικές συνθήκες είναι ανίκητη- σταματάει όταν δεν έχει τι άλλο να κάψει. Όσοι έχουν μετάσχει σε πραγματικές προσπάθειες πυρόσβεσης το ξέρουν.
Με αυτές τις δυο παρατηρήσεις προκύπτει ότι το θέαμα των πολιτικών που ερίζουν αυτές της ημέρες  για τις πυρκαγιές στα Κύθηρα, τη Ζάκυνθο, τον Κάλαμο και  αλλού, παραβιάζει κάθε έννοια λογικής και σοβαρότητας.
Αποτελεί εκδήλωση πολιτικής καθυστέρησης και έλλειψης σεβασμού σε όσους πλήττονται από τις φωτιές. Όλα έχουν την ώρα τους…
Όπως είπε η περιφερειάρχης Ρένα Δούρου, όταν επιχειρούμε, σιωπούμε. Η ίδια κατήγγειλε ότι τα δελτία τύπου, τα τιτιβίσματα, τα ποσταρίσματα προσβάλλουν τους πολίτες, τους πυροσβέστες που παλεύουν άυπνοι και όσους μετέχουν στην πολιτική προστασία.
Κόμματα και  Pολιτικοί  της αντιπολίτευσης, που δεν έχουν προσφέρει το παραμικρό στις προσπάθειες πυρόσβεσης,  προσπαθούν  να διογκώσουν το πρόβλημα, σαν να χαίρονται που δημιουργήθηκε και βρήκαν κάτι για αντιπολίτευση.  Εντάσσουν τις πυρκαγιές στο πολιτικό τους οπλοστάσιο και αδιαφορούν για τις προσπάθειες όσων μετέχουν  στην πυρόσβεση.
Καμία κομματική οργάνωση νεολαίας δεν εμφανίσθηκε στις περιοχές που επλήγησαν για να προσφέρει βοήθεια. Η οργάνωση κανενός κόμματος δεν κινητοποιήθηκε για να ανακόψει την επέλαση του πυρός.
Οι ηγεσίες τους  -κρυμμένες σε κάποιες παραλίες – με τη συνδρομή επικοινωνιολόγων και των ευφυολόγων αεριτζήδων από τα γραφεία τύπου, βομβάρδισαν την επικαιρότητα με αντικυβερνητικές ανακοινώσεις. Όσο απλώνονταν η συμφορά, τόσο έτριβαν τα χέρια τους.  Των οικιών ημών – των άλλων δηλαδή- εμπιπραμένων, ημείς   ψάχνουμε για  ψήφους. Κατηφόρα.
Η αντιπολίτευση, σαν να είναι η πρώτη φορά με καταστροφικές πυρκαγιές στη χώρα ,  ξέφυγε.  Ο Κυριάκος  από την Κρήτη, απέδωσε τις στάχτες σε κυβερνητική ανικανότητα  και μόλις την τρίτη μέρα κατάλαβε τι λέει και το άλλαξε στο «δεν είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες».  Η Φώφη από τη Σκύρο πήρε τηλέφωνο τον αρχηγό της Πυροσβεστικής  για ενημέρωση, λες και  το πρόβλημα ήταν να μάθει από πρώτο χέρι. Ο Σταύρος τουιτάρισε κάτι εξυπναδούλες -κατά τη συνήθειά του… Δεν τους ενδιαφέρει το πρόβλημα. Σπεκουλάρουν και κερδοσκοπούν  από τις ξαπλώστρες. Και άσε  τους άλλους να καίγονται ή να παλεύουν με τις φλόγες και τα μποφόρ.
Κανείς  δεν παρότρυνε κανέναν να συμβάλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος πρακτικά. Κανείς δεν κινητοποίησε κανέναν στις περιοχές της πύρινης καταστροφής.  Θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αναχαίτιση της συμφοράς, όπως μπορούσαν, ή απλώς να σιωπήσουν.  Ο Μητσοτάκης  κατέφυγε  στην …Παναγία για να «αντλήσει δύναμη».
Πρώτα όφειλαν όλοι να συντρέξουν  τους πληττόμενους και μετά να αναζητήσουν ευθύνες  όπου υπάρχουν. Να μιλήσουν για τους μηχανισμούς  πρόληψης και τα μέσα καταστολής. Να μιλήσουν για τις ελλείψεις σε προσωπικό  που δεν μπορεί να προσληφθεί, γιατί η χώρα βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία.  Αλλά να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με μέτρο και σύνεση.  Η αντιπυρική προστασία δεν είναι υπόθεση δυο χρόνων.
Δεν καίνε οι Συριζαίοι τη χώρα. Εδώ και πολλές δεκαετίες κάθε καλοκαίρι υπάρχουν τέτοια προβλήματα. Και η Ελλάδα  δεν είναι η μόνη -συμβαίνει στην  Ευρώπη ή την Αμερική. Αλλά πουθενά η αντιπολίτευση δεν εκμεταλλεύεται ακόμη και τις στάχτες. Κανείς δεν ζητάει την παραίτηση του υπουργού την ώρα που προσπαθεί να συντονίσει τις δυνάμεις που διαθέτει η χώρα.
Από την άλλη πλευρά. η κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται διαρκώς πίσω από την άκαιρη επιθετικότητα της αντιπολίτευσης. Πρώτα ήλπισε στην καλή της τύχη που δεν την είχε. Δεν έκανε καμία εκστρατεία ενημέρωσης του πληθυσμού, δεν  προσπάθησε να δημιουργήσει τοπικές εθελοντικές ομάδες, δεν έδωσε έγκαιρα οδηγίες στους κατοίκους.  Λεφτά για περισσότερη πυροπροστασία δεν έχει, αλλά  δεν χρειάζονται όλα λεφτά. Σε τελευταία ανάλυση στην πρόληψη περισσότερη ευθύνη έχει η Αυτοδιοίκηση, από τις κυβερνήσεις.
Όταν  ξέσπασαν οι πυρκαγιές , πιεζόμενη και από την αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ το ριξε στη δαιμονολογία.  Άρχισε να διακινεί υπόνοιες για σκόπιμους και συντονισμένους εμπρησμούς, χωρίς να προσκομίζει κανένα στοιχείο. Άνοιξε η ίδια τη συζήτηση που  δεν οδηγεί πουθενά.  Τι να πουν στην Πορτογαλία, που έχουν 250 μέτωπα ταυτόχρονα αυτές τις ημέρες;  Οι πυρκαγιές χρειάζονται σβήσιμο, όχι ερμηνεία.
Οι συμπεριφορές κομμάτων και πολιτικών αυτές τις ημέρες ήταν τριτοκοσμικές.  Η κυβέρνηση κατέφυγε σε παλιές συνταγές για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από μια καταστροφή΄, την οποία προφανώς δεν προκάλεσε η ίδια και κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν χρησιμοποίησε ό,τι έχει στη διάθεσή της….
Αλλά η αντιπολίτευση ξεπέρασε τον εαυτό της, δίνοντας ρεσιτάλ ανευθυνότητας  για να πολεμήσει την κυβέρνηση, την ώρα που εκ των πραγμάτων ήταν απασχολημένη στο έλεγχο του φαινομένου.  Δεν λειτουργούν έτσι σε κρίσιμες στιγμές τα σοβαρά κόμματα. Οι πυρκαγιές δεν προσφέρονται για ατάκες και σχολιασμούς εκ του ασφαλούς.
Όταν ο άλλος καίγεται -και ο κρατικός μηχανισμός προσπαθεί, όπως μπορεί, να τον ανακουφίσει,  το χειρότερο που μπορεί να κάνει ένας πολιτικός αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι να προσπαθεί να του υποβάλει την ιδέα ότι η κυβέρνηση τον έκαψε. Ισοδυναμεί με  χτύπημα κάτω από τη μέση.
Οι ευθύνες που ασφαλώς εξ αντικειμένου έχει μια κυβέρνηση θα συζητηθούν στην ώρα τους. Και δεν είναι ευθύνες μιας χρονιάς, πάνε πολύ πίσω- και εκτείνονται και στους ΟΤΑ και τους πολίτες.
Τι πήγε καλά και τι όχι στην πρόληψη και την επιχειρησιακή οργάνωση θα  συζητηθεί μετά. Συνιστά μικροπρέπεια να το αναδεικνύει κάποιος με φόντο τις φλόγες  για να υποδαυλίζει αντικυβερνητικά αισθήματα στον πληθυσμό.
Περισσότερο και από τα κομματικά στελέχ,η  στην ελεεινή εικόνα των ημερών -την ώρα που χρειάζεται ψυχραιμία και κινητοποίηση-  συνέβαλαν κάποια ΜΜΕ και ορισμένοι δημοσιογράφοι, που παρέμειναν σε διατεταγμένη υπηρεσία ακόμη και τις ώρες που κινδυνεύαν άνθρωποι.
Προέβαλαν καταγγελίες χωρίς καμία τεκμηρίωση, ανώνυμες σε πολλές περιπτώσεις, έκαναν ωμή αντικυβερνητική προπαγάνδα και κρύβονταν πίσω από  πληττόμενους  πολίτες -που  είχαν το πρόβλημά τους και μπορούσαν να πουν και μια κουβέντα  παραπάνω- για να  προβάλλουν ότι δεν υπάρχει συντονισμός και οργάνωση, ότι όλα βαρύνουν την κυβέρνηση. Από τα κλιματιζόμενα γραφεία τους προσπαθούσαν να υποβάλλουν το ότι σχεδόν η κυβέρνηση προκάλεσε τις πυρκαγιές.
Ενώ οι ρεπόρτερς των ΜΜΕ από τα μέτωπα των πυρκαγιών μετέδιδαν με κόπο και αξιοπιστία όσα συνέβαιναν, κάποιοι αναλυτές και οι σχολιαστές τα διαστρέβλωναν και τα αλλοίωναν για να τα φέρουν στα-αντικυβερνητικά-  μέτρα τους, επιλέγοντας και  συνομιλητές τους με ανάλογα κριτήρια.
Αυτό είναι ανέξοδη κριτική σε βάρος ενός κόμματος και υπέρ ενός άλλου. Δεν είναι  ενημέρωση. Και μετά απορούν γιατί ο κόσμος γυρίζει την πλάτη στα συγκεκριμένα ΜΜΕ.
Η ανωριμότητα που έδειξαν και αυτή τη φορά το πολιτικό και το μιντιακό σύστημα δεν είναι καινούργια. Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι ο βασικός τροφοδότης των προβλημάτων της βρίσκεται στο εσωτερικό. Βάζει τα χέρια της και βγάζει τα μάτια της  από τη στιγμή που δεν υπάρχει στοιχειώδης συναίσθηση  της πραγματικότητας  από τα κόμματα και τα ΜΜΕ.
Όταν οι πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε μπροστά στις πυρκαγιές και όταν το μιντιακό σύστημα προσπαθεί να προσφέρει υπηρεσίες σε κόμματα και όχι στην ενημέρωση των πολιτών, μπαίνουν αυτοβούλως στο δρόμο που καίει την πολιτική και την ενημέρωση.

ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ


Γλυκά θροΐζουν γύρω μου τα δένδρα. Τι υψηλός και αίθριος
που είναι ο ουρανός! Μες στην ψυχή μου το ουράνιον τόξον
και στην καρδιά μου μέσα —στιλπνός, πασίχαρος
κορυδαλλός— λαλεί ο μικρός μου γιος.
Ανδρέας Εμπειρίκος , Ο  κορυδαλλός

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος με τη σύζυγό του Βιβίκα (Ευρυδίκη Ζήση). Γνωρίστηκαν μέσω του Γιάννη Τσαρούχη, ενώ κουμπάρος στον γάμο τους, το 1947, ήταν ο Οδυσσέας Ελύτης.

1. Λεωνίδας Εμπειρίκος: «Ο πατέρας μου ήταν πιο κοντά στους αναρχικούς» (μια αποκαλυπτική συνέντευξη) ...

Αποτέλεσμα εικόνας για ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
 2. Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟ

Αναμνήσεις για τον πατέρα του  και την οικογένεια Εμπειρίκου ,  την καθημερινότητα δίπλα του, για τους σημαντικούς διανοούμενους- φίλους του . Ενθυμήματα και φωτογραφίες , ταινίες , χώροι αγαπημένοι του γοητευτικού σουρεαλιστή  ποιητή, που ανανέωσε τη λογοτεχνική και πνευματική ζωή του τόπου με την ρηξικέλευθη  προσωπικότητά του.

Εμπρηστής, ο Νέρωνας της διπλανής πόρτας

 

 Κατερίνα Κατή - Βασίλης Ανδριανόπουλος

Το ψυχολογικό προφίλ του δράστη ενός εγκλήματος που παρά τις καταστροφικές του συνέπειες παραμένει ατιμώρητο στις περισσότερες περιπτώσεις
Βρισκόμαστε στην καρδιά της αντιπυρικής περιόδου και έχουν ήδη εκδηλωθεί πάνω από 2.750 πυρκαγιές, έχοντας κάνει στάχτη περί τις 40.000 στρέμματα, την ώρα που είναι ακόμη νωπές οι μνήμες από το καλοκαίρι του 2007 και την τραγωδία στην Ηλεία, όπου σημειώθηκε μια από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Μέχρι στιγμής η μεγαλύτερη ζημιά έχει γίνει στα Κύθηρα, όπου κάηκε το ένα τρίτο του νησιού, ενώ έχουν συλληφθεί 136 άτομα, εκ των οποίων τα 121 για πρόκληση πυρκαγιάς από αμέλεια και τα 15 από πρόθεση. Κι ενώ το Πυροσβεστικό Σώμα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ευαισθητοποίηση του κοινού προκειμένου να αποφευχθούν τουλάχιστον οι πυρκαγιές από αμέλεια, το Documento εστιάζει στον σημαντικότερο ίσως εχθρό των δασών μας: τον εμπρηστή.
Σκιαγραφεί το ψυχολογικό προφίλ του και αναδεικνύει τους λόγους για τους οποίους τις περισσότερες φορές οι δράστες ενός τόσο σοβαρού εγκλήματος όπως ο εμπρησμός παραμένουν ατιμώρητοι.
Ψυχολογικοί και οικονομικοί λόγοι
Το καλοκαίρι του 1999 ένας 23χρονος οικοδόμος, παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού, τριγυρνούσε με το μηχανάκι του σε δασικές και αγροτικές περιοχές στη Μάνδρα και στα Μέγαρα Αττικής. Ηταν υπεύθυνος για τουλάχιστον 22 εμπρησμούς μέσα σε δύο μήνες. Στην ομολογία του τόνισε πως η αιτία των εμπρησμών ήταν ότι απλώς του άρεσε να βλέπει τις φλόγες και ότι ήταν κάτι που ήθελε να κάνει από παιδί. Το κίνητρο του εμπρηστή αυτής της κατηγορίας, όσο νοσηρό κι αν ακούγεται, είναι ο ενθουσιασμός. Σαν ένας άλλος Νέρωνας, αυτού του είδους ο εμπρηστής χαίρεται αντικρίζοντας το χάος που προκαλούν οι φλόγες τις οποίες έχει πυροδοτήσει ο ίδιος. Ο ενθουσιασμός όμως είναι ένας μόνο από τους λόγους που ωθούν έναν άνθρωπο στον εμπρησμό, αφού η πράξη του μπορεί να έχει άλλα αίτια όπως κάλυψη εγκλήματος, οικονομικοί λόγοι, βανδαλισμός, τρομοκρατία, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις στις οποίες το κίνητρο δεν είναι εμφανές και μπορεί να οφείλεται σε ψυχική ασθένεια. Στην Ελλάδα το πιο συνηθισμένο κίνητρο είναι ψυχολογικοί ή οικονομικοί λόγοι.
Είναι δύσκολη η δημιουργία ενός ενιαίου ψυχολογικού προφίλ του εμπρηστή, αφού οι αιτίες που τον οδηγούν σε αυτή την πράξη ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με την περίπτωση. Τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας προέρχονται από ανακρίσεις εμπρηστών που έχουν συλληφθεί και έχουν οδηγήσει στην εκπόνηση πλήθους διεθνών μελετών από δικαστικούς ψυχιάτρους και ερευνητές των πυρκαγιών, τη λεγόμενη «Αντιτρομοκρατική» της Πυροσβεστικής.
Οσοι από τους εμπρηστές είναι πυρομανείς –η πυρομανία είναι ψυχιατρική διάγνωση, αλλά αφορά μικρό ποσοστό των εμπρηστών– διακατέχονται από μια αδυναμία να ελέγξουν την παρόρμησή τους για πρόκληση πυρκαγιάς. Η πυρομανία συσχετίζεται με άλλες διαταραχές ελέγχου όπως η κλεπτομανία, η διαλείπουσα εκρηκτική διαταραχή που οδηγεί σε βίαια ξεσπάσματα και ο παθολογικός τζόγος. Η βασική διαφορά μεταξύ ενός πυρομανή και οποιουδήποτε άλλου εμπρηστή είναι ότι ο πρώτος θα προξενήσει πυρκαγιά περισσότερες από μία φορές χωρίς πραγματικό κίνητρο, ενώ αντιθέτως οι άλλοι εμπρηστές έχουν κάποιο σκοπό. Ο πυρομανής –συνολικά λιγότερο από 1% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι πυρομανείς– διακατέχεται από μια ιδιάζουσα ψυχική υπερένταση, με κύριο αίσθημα το άγχος, το οποίο όμως αποβάλλεται στη θέα της φωτιάς, στο άκουσμα των σειρήνων και της αγωνίας των ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο. Μάλιστα, όπως επισημαίνει πλήθος μελετητών, ο πυρομανής συχνά δρα μόνος του, επιβλέποντας από μακριά το έργο του, ενώ συνήθως επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για να επιτηρήσει από κοντά το αποτέλεσμα των πράξεών του.
Το σύνδρομο του ήρωα
Στην ίδια κατηγορία συμπεριλαμβάνονται και όσοι διακατέχονται από το σύνδρομο του ήρωα. Αυτοί συνήθως είναι εθελοντές πυροσβέστες και είναι οι πρώτοι που σπεύδουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς, καθώς αρέσκονται στη σκέψη ότι ο κόσμος τους θαυμάζει για το θάρρος που δείχνουν στην προσπάθειά τους να σβήσουν τις φλόγες. Μάλιστα, οι περισσότεροι εμπρηστές που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία ενθουσιάζονται και με το ότι αυτή τους η ενέργεια οδηγεί στην κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού και του Πυροσβεστικού Σώματος. Αισθάνονται ότι αποκτούν δύναμη απέναντι στην κοινωνία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένας αγρότης από το χωριό Καλίδονα Ηλείας. Τον Αύγουστο του 1998 ο τότε 30χρονος αγρότης είχε βάλει εφτά πυρκαγιές σε σημεία γύρω από το χωριό του, εξαιτίας των οποίων έχασε τη ζωή της μια ηλικιωμένη γυναίκα, κάηκαν 18 σπίτια και 80 στρέμματα δάσους. Ο δράστης ήταν ο πρώτος που ειδοποιούσε τους συντοπίτες τους για την εκδήλωση των πυρκαγιών, τις οποίες έσπευδε να σβήσει. Μάλιστα, είχε απασχολήσει τις αρχές για περιπτώσεις εμπρησμού αλλά δεν είχε συλληφθεί ποτέ, ενώ μετά τη σύλληψή του οι συγχωριανοί του τόνιζαν στα ΜΜΕ πως «σχεδόν όλοι γνωρίζαμε ότι είναι εμπρηστής αλλά ποτέ κανένας δεν τον κατήγγειλε».
Για τα λεφτά τα καις όλα
Τα κίνητρα ενός εμπρησμού μπορούν να αφορούν αποκλειστικά και μόνο το κέρδος. Στην Εύβοια το καλοκαίρι του 2000 μια παρέα τεσσάρων ατόμων συνελήφθη και ομολόγησε πως είχε βάλει περισσότερες από μία φωτιές στο βόρειο τμήμα του νησιού. Οι τρεις εξ αυτών προφυλακίστηκαν, ενώ ένα μέλος της παρέας πλήρωσε εγγύηση και αφέθηκε ελεύθερο. Ποιος ήταν ο λόγος του εμπρησμού όμως; Σύμφωνα με την ομολογία τους, κάποιος τους πλήρωνε για να βάζουν φωτιά. Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι πρωτάκουστη για τα ελληνικά δεδομένα. Το καλοκαίρι του 2001 συνελήφθη ένας 39χρονος στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας ενώ προσπαθούσε να βάλει φωτιά. Ο δράστης υποστήριξε πως τον είχαν πληρώσει δύο αλλοδαποί για να πράξει κάτι τέτοιο και ότι παρέμενε στην περιοχή προκειμένου να έρθουν να τον πληρώσουν. Φυσικά, θα πρέπει να σημειωθεί και η περίπτωση εμπρησμού με σκοπό να αξιοποιηθεί οικοδομικά η καμένη έκταση.
Ενα από τα πλέον σημαντικά κίνητρα ενός εμπρηστή είναι η εκδίκηση και η επίλυση διαφορών κάθε είδους μέσω της πρόκλησης πυρκαγιάς. Σε αυτό παραπέμπει ένα περιστατικό το καλοκαίρι του 2001 στην Ηλεία, όταν ένας θείος με τον ανιψιό του έβαλαν δύο φωτιές που έκαψαν 32 στρέμματα πευκοδάσους. Οι δράστες ομολόγησαν ότι έβαλαν φωτιά για να ενοχοποιήσουν μια οικογένεια συγχωριανών τους με τους οποίους είχαν κτηματικές διαφορές.
Πολλοί εμπρηστές ξεκινούν τη δράση τους στην παιδική ηλικία. Μολονότι πολλά παιδιά γύρω στην ηλικία των πέντε ετών μαγνητίζονται από τη θέα της φλόγας ή ακόμη ανάβουν μικρές φωτιές, για ορισμένα υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθούν σε εμπρηστές. Αυτά τα παιδιά είναι αρκετά πιθανό να πάσχουν από διαταραχή συμπεριφοράς η οποία περιλαμβάνει επιθετικότητα, να είναι βίαια απέναντι σε συνομηλίκους τους και ζώα και να προξενούν φθορές σε ξένη περιουσία. Συχνά είναι παιδιά που ο ένας ή και οι δύο γονείς τα έχουν εγκαταλείψει ή έχουν κακοποιηθεί από τους γονείς τους. Κατά την ενηλικίωσή τους είναι πιθανό να έχουν φτωχό εκπαιδευτικό υπόβαθρο, περιορισμένες κοινωνικές δεξιότητες, να είναι αλκοολικοί και σε περιορισμένο βαθμό να πάσχουν από κάποια ψυχική ασθένεια όπως κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, τάσεις αυτοκτονίας και διαταραχές προσωπικότητας.
Το προφίλ του εμπρηστή
Άντρας, οικογενειάρχης και με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έρευνα που εκπόνησε το 2010 ο Ανδριανός Γ. Γκουρμπάτσης, τότε υποστράτηγος του Πυροσβεστικού Σώματος, σε μια προσπάθεια να αναλυθεί το προφίλ του εμπρηστή δασών, βάσει των πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν στη χώρα την περίοδο 2000-2009. Σύμφωνα με την έρευνα, το 89,1% των εμπρηστών ήταν άντρες, ελληνικής υπηκοότητας σε ποσοστό 88,5% και ενήλικοι σε ποσοστό 94,7%. Στη συντριπτική πλειονότητά τους (74,8%) ήταν έγγαμοι με παιδιά. Το 32,1% ήταν 60 ετών και άνω, ενώ μεγάλα ήταν τα ποσοστά και στις ηλικίες 45-59 ετών (31,3%), 35-44 ετών (18,3%) και 30-34 ετών (9,1%). Οι εμπρηστές είχαν επίπεδο στοιχειώδους εκπαίδευσης σε ποσοστό 77,2%. Το 68,8% ήταν εργαζόμενοι, ενώ το 31,2% ήταν άνευ επαγγέλματος. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 57,1% των εμπρηστών διέμενε σε χωριά με κάτω από χίλιους κατοίκους, ενώ το 70,3% τέλεσε εμπρησμό σε δασική έκταση πλησίον τέτοιου οικισμού. Οι εμπρησμοί δασών έγιναν κυρίως σε Μακεδονία (22,4%), Πελοπόννησο (19,9%), Στερεά Ελλάδα και Εύβοια (15,1%). Μάλιστα, ο κ. Γκουρμπάτσης διατείνεται μέσω της μελέτης του ότι αποτελεί μύθο πως «τις πυρκαγιές προκαλούν συνήθως άτομα με ψυχιατρικά προβλήματα», διότι κανένας ενήλικας άνω των 20 ετών που καταδικάστηκε για εμπρησμό δάσους δεν υποβλήθηκε σε περιορισμό για ψυχιατρικά προβλήματα.
Έγκλημα χωρίς τιμωρία
Πριν από λίγες ημέρες ένας νεαρός 24 μόλις ετών ομολόγησε ότι έβαζε φωτιές γιατί του άρεσε να… εμφανίζεται μετά ως εθελοντής πυροσβέστης και να βοηθάει στην κατάσβεσή τους. Μέχρι τη σύλληψή του είχε καταφέρει να ικανοποιήσει τη διαταραχή του τουλάχιστον δεκαέξι φορές, βάζοντας ισάριθμες πυρκαγιές σε αγροτοδασικές εκτάσεις και οικόπεδα στις περιοχές Πεντέλη, Ανθούσα και Γέρακα κατά το χρονικό διάστημα από 14 Μαρτίου έως 1 Αυγούστου 2017.
Ο... αυτόκλητος «δασοπυροσβέστης» παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη, ενώπιον της οποίας θα κληθεί να λογοδοτήσει για ένα έγκλημα που έχει ανεπανόρθωτες συνέπειες στο περιβάλλον, στην οικονομία, στη ζωή μας.
Ενας άλλος υπαίτιος εμπρησμών που πριν από χρόνια είχαν προκαλέσει τεράστια καταστροφή στο πανέμορφο νησί της Σάμου είχε αφήσει άναυδη την κοινή γνώμη όταν ομολόγησε ότι κίνητρο της ειδεχθούς πράξης του ήταν η... εκδίκηση γιατί δεν είχε γίνει δεκτός στο Πυροσβεστικό Σώμα.
Δράση κακουργηματική και στις δύο περιπτώσεις, με κίνητρα (εν προκειμένω ψυχολογικά ή εκδίκησης) που τις εντάσσουν σε μια από τις υποκατηγορίες του εμπρησμού από πρόθεση όπως έχουν καταγραφεί σε σχετικές έρευνες, σύμφωνα με τις οποίες τουλάχιστον το 30% των καταστροφικών δασικών πυρκαγιών οφείλεται σε ανθρώπινο δόλο για οικονομικούς ή άλλους λόγους.
Δυστυχώς στη χώρα μας οι περισσότεροι υπαίτιοι δασικών πυρκαγιών, από πρόθεση ή από αμέλεια, είτε διαφεύγουν τη σύλληψη είτε σε περίπτωση που εντοπιστούν και παραπεμφθούν σε δίκη δεν τυγχάνουν τιμωρίας ανάλογης της πράξης τους.
Το νομικό οπλοστάσιο υπάρχει για κάθε κατηγορία εμπρησμού και σε συνδυασμό με τις καταστροφές που προκαλούνται (άρθρα 264-267 ΠΚ) φτάνει να ορίζει μέχρι και την ποινή των ισοβίων σε περίπτωση πρόκλησης θανάτου…
Οπως όμως δείχνουν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, είναι πιο εύκολο για κάποιους δικαστές να οδηγήσουν στη φυλακή ένα κορίτσι σαν την Ηριάννα, που τόλμησε να αγαπήσει έναν αναρχικό νέο και με μοναδικό στοιχείο ένα μερικό –λανθάνον– αποτύπωμά της, παρά τον δράστη ενός καταστροφικού εμπρησμού.
Απόλυτα χαρακτηριστική για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που δυστυχώς καταγράφονται πολλές φορές και στη δικαστική κρίση είναι η περίπτωση ενός κτηνοτρόφου που είχε κατηγορηθεί για πυρκαγιά στο Ξυλόκαστρο το 2000. Επειτα από μια σκοτεινή πορεία που περιλάμβανε την εμπλοκή ενός διοικητή της Πυροσβεστικής ως κατηγορουμένου, αλλά και τη δολοφονία βασικού μάρτυρα κατηγορίας λίγο πριν από τη δίκη, τελικά ο κατηγορούμενος αθωώθηκε πανηγυρικά λόγω αμφιβολιών.
Ενδεικτική είναι και η περίπτωση ενός αλλοδαπού εμπρηστή ο οποίος είχε συλληφθεί επ’ αυτοφώρω να βάζει φωτιά. Το δικαστήριο, στο οποίο ομολόγησε την πράξη του, τον καταδίκασε σε τριετή ποινή φυλάκισης χωρίς αναστολή. Ο εμπρηστής εξέτισε μόλις έναν μήνα…
Ανατρέχοντας στα επίσημα στοιχεία της περασμένης δεκαετίας βλέπουμε ότι μέσα σε μια τετραετία κατά την όποια είχαν ξεσπάσει στην Ελλάδα 60.000 πυρκαγιές και είχαν συλληφθεί περισσότεροι από 4.000 ύποπτοι για εμπρησμό, σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκαν οι 700. Στη φυλακή πήγε μόνο ένας...
Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και συγκεκριμένα της Στατιστικής της Δικαιοσύνης, από το 1997 έως το 2004 καταδικάστηκαν για εμπρησμό σε δάσος 1.502 άτομα. Δύο στους τρεις καταδικασθέντες (947 άτομα) πέτυχαν αναστολή εκτέλεσης ποινής, ενώ οι 464 ποινές ήταν εξαγοράσιμες και τελικά 90 άτομα συνολικά εξέτισαν την ποινή τους.
Δηλαδή, μόλις το 6% όσων καταδικάστηκαν για εμπρησμό (είτε από πρόθεση είτε από αμέλεια) κρατήθηκαν σε κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει επίσης ότι το 90% των δραστών είναι άντρες.
Μάλιστα οι περισσότερες ποινές που επιβλήθηκαν ήταν της τάξης του ενός μήνα ή των τριών μηνών, ενώ λίγοι καταδικάστηκαν σε φυλάκιση μεγαλύτερη του ενός έτους. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά το 2004 σε 50 άτομα που κατηγορούνταν για εμπρησμό δασικής έκτασης επιβλήθηκε φυλάκιση ενός μήνα, σε 43 άτομα φυλάκιση 1-3 μηνών, σε 33 άτομα 3-6 μήνες, σε 12 άτομα 6-12 μήνες και σε άλλα 12 φυλάκιση ενός και πλέον έτους.
Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 265) «όποιος με πρόθεση προξενεί πυρκαγιά σε δάσος ή δασική έκταση ή έκταση που έχει κηρυχθεί δασωτέα ή αναδασωτέα τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα έτη και με χρηματική ποινή από 15.000 -150.000 ευρώ. Δεν επιτρέπεται η μετατροπή ή εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε και η έφεση δεν αναστέλλει την εκτέλεσή της. Αν η πράξη είχε ως επακόλουθο να εξαπλωθεί η φωτιά σε μεγάλη έκταση, επιβάλλεται κάθειρξη. Αν η πράξη τελέστηκε από ιδιοτέλεια ή κακοβουλία ή η έκταση που κάηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών».
Το άρθρο 267 ανοίγει βέβαια ένα «παράθυρο», καθώς ορίζει ότι «αν ο υπαίτιος του εμπρησμού από αμέλεια καταστείλει ο ίδιος την πυρκαγιά ή με τη γρήγορη αναγγελία του προς την αρχή δώσει αφορμή για την καταστολή της, τότε απαλλάσσεται από κάθε ποινή». Συνήθως βέβαια το νομικό αυτό παράθυρο βρίσκει –εύλογα– εφαρμογή σε περιπτώσεις αγροτών οι οποίοι από λάθος τις περισσότερες φορές μπορεί «κοντά στα ξερά να κάψουν και τα χλωρά».
Καταδίκες και αμέλειες…
Σύμφωνα με έρευνα του Ανδριανού Γκουρμπάτση, πρώην υποστράτηγου του Πυροσβεστικού Σώματος, που στηρίζεται στα Στατιστικά της Δικαιοσύνης και αφορά διάστημα τριών ετών, η προανάκριση σε υποθέσεις εμπρησμού ολοκληρώθηκε σε ποσοστό μόλις 14,07%. Αυτό σημαίνει ότι στο 85,93% των επιβεβαιωμένων εμπρησμών δεν παραπέμφθηκε κανένας στη Δικαιοσύνη. Από αυτούς που παραπέμφθηκαν, καταδικάστηκε μόλις το 16,2%. Από αυτούς που καταδικάστηκαν, το 72,9% είδε την ποινή του να αναστέλλεται και το 26,5% να μετατρέπεται. Στη φυλακή μπήκε ένας.
Πολλοί νομικοί επιχειρώντας να εξηγήσουν το φαινόμενο τονίζουν ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πολύ δύσκολη η στοιχειοθέτηση του εγκλήματος, ειδικά σε ό,τι αφορά τον δόλο του δράστη.
Λίγες όμως είναι και οι υποθέσεις καταδίκης για εμπρησμό που βλέπουν το φως της δημοσιότητας καθώς, όπως φαίνεται, η δημοσιογραφική κάλυψη περιορίζεται στη σύλληψη και την παραπομπή στον εισαγγελέα και πάλι μόνο όταν γίνονται τις ημέρες που το θέμα είναι ακόμη στην επικαιρότητα. Οσο δηλαδή «καίνε» ακόμη οι φλόγες της καταστροφικής πυρκαγιάς.
Στην έρευνα που κάναμε εντοπίσαμε κάποιες από τις ελάχιστες περιπτώσεις για τις οποίες υπήρξε ρεπορτάζ και για το αποτέλεσμα της δίκης:
*Τον Απρίλιο του 2015 ένας 40χρονος που έβαζε φωτιά γιατί του άρεσε να βλέπει τους …πυροσβέστες να τρέχουν καταδικάστηκε σε κάθειρξη 7 ετών χωρίς αναστολή για δύο πυρκαγιές που είχε βάλει στον Βύρωνα το 2014.
*Τον Μάιο του 2013 ένας 33χρονος ταξιτζής καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 ετών για πρόκληση 28 πυρκαγιών, από τις 3 έως τις 7 Σεπτεμβρίου του 2012, στην περιοχή της Τριφυλίας. Κρατήθηκε στην Ψυχιατρική Φυλακή του Κορυδαλλού καθώς διαγνώστηκε με βαριά κατάθλιψη.
*Τον Σεπτέμβριο 2013 ένας 34χρονος καταδικάστηκε σε 12ετή φυλάκιση χωρίς αναστολή για εμπρησμό από πρόθεση κατ’ εξακολούθηση σε δασικές εκτάσεις, κατά το χρονικό διάστημα από 16-7-2011 έως 26-8-2011, στον νομό Ιωαννίνων.
*Τον Σεπτέμβριο 2016 δύο άτομα, ένας κτηνοτρόφος από τον Δήμο Αγίου Βασιλείου και ένα Αλβανός, καταδικάστηκαν σε δέκα χρόνια κάθειρξη για την καταστροφική πυρκαγιά που κατάκαιγε τρεις ημέρες, από τις 28 έως τις 30 Ιουλίου του 2011, τον νότο του Ρεθύμνου, προκαλώντας απίστευτες καταστροφές.
*Τον Ιούλιο του 2016 συνελήφθη 26άχρονος Αλβανός, σε βάρος του οποίου εκκρεμούσε ποινή κάθειρξης 10 ετών για εμπρησμό από πρόθεση, από τον οποίο προέκυψε κίνδυνος για άνθρωπο.
Το κόστος των εμπρησμών
Η σοβαρότητα του εγκλήματος που διαπράττει ένας εμπρηστής καταδεικνύεται από τις τραγικές συνέπειες των εκτεταμένων πυρκαγιών που σημειώθηκαν στη χώρα το καλοκαίρι του 2007.
Τότε:
*Έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 63 άνθρωποι.
*Κάηκαν περισσότερα από 268.834 εκτάρια.
*Μέχρι τις 30 Αυγούστου κάηκαν 1.500 σπίτια και 6.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι.
*Το ύψος των καταστροφών έφτασε τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ.
*Η φωτιά έκαψε 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και 60.000 ζωντανά.
Τα Καλαματιανά - 1995        

   
Στίχοι:
Θόδωρος Ποάλας
Μουσική:
Γιώργος Ζαμπέτας
    1.    Βίκυ Μοσχολιού      

Πες μου τι μ’ έπιασε και μπλέχτηκα και πήγα και παντρεύτηκα,
κι όσα για σένα ονειρεύτηκα τελειώσαν στο φιλί,
από το "Ησαΐα χόρευε" η μάνα σου αγόρευε,
κάτι συνέχεια υπαγόρευε, κρατούσε το κερί.

Κι απ’ το πρώτο, κι όλας, βράδυ έγινε το Βατερλό,
οι κουνιάδες στο ντιβάνι κι η μαμά σου στο διπλό,
μπες ο ένας, βγες ο άλλος μου τινάξαν τα μυαλά,
τρελάθηκα και το `ριξα στα Καλαματιανά,
τρελάθηκα και το `ριξα στα Καλαματιανά.

Τύφλωση μου `ρθε και μπερδεύτηκα και τζάμπα ερωτεύτηκα,
εγώ ένα σύνταγμα παντρεύτηκα και τη μαμά Ελλάς,
σβήνει τα φώτα απ’ τις δώδεκα να κοιμηθούν τα πτώματα
κι αντί για σπίτια με σκαλώματα, το χάνι της Γραβιάς.

Κι απ’ το πρώτο, κιόλας, βράδυ έγινε το Βατερλό,
οι κουνιάδες στο ντιβάνι κι η μαμά σου στο διπλό,
μπες ο ένας, βγες ο άλλος μου τινάξαν τα μυαλά,
τρελάθηκα και το `ριξα στα Καλαματιανά,
τρελάθηκα και το `ριξα στα Καλαματιανά.

Άσε ρε μάγκα το μυδράλιο, δικό μου το πηδάλιο,
κι αν δε σ’ αρέσει το σενάριο θα βάλω αντρικά.

Κι απ’ το πρώτο, κι όλας, βράδυ έγινε το Βατερλό,
οι κουνιάδες στο ντιβάνι κι η μαμά σου στο διπλό,
μπες ο ένας, βγες ο άλλος μου τινάξαν τα μυαλά,
τρελάθηκα και το `ριξα στα Καλαματιανά,
τρελάθηκα και το `ριξα στα Καλαματιανά.