Σάββατο, Φεβρουαρίου 17, 2018



Ψεκασμοί στην Πειραιώς

Λευτέρης Αρβανίτης*
 

Και αν στην περίπτωση της διαγραφής Αντώναρου το κόστος είναι μικρό, στην υπόθεση Novartis η Νέα Δημοκρατία θα πληρώσει και με το παραπάνω την αδυναμία του αρχηγού της να διοικήσει την παράταξη και να θέσει τους όρους της αντιπαράθεσης με το ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τη μήνυση που υπέβαλε ο Αντώνης Σαμαράς και την πλήρη αποδοχή των ισχυρισμών του πρώην πρωθυπουργού από την αξιωματική αντιπολίτευση, το πολιτικό σκηνικό αλλάζει.
Η Νέα Δημοκρατία δεν καλείται μόνο να υπερασπιστεί τα στελέχη της που εμπλέκονται στο σκάνδαλο Novartis, αλλά πλέον οφείλει να αποδείξει πως ο Πρωθυπουργός της χώρας έχει συστήσει με συνεργάτες του, ανώτατους δικαστικούς και δημοσιογράφους μια εγκληματική συμμορία που κατασκεύασε ένα σκάνδαλο με στόχο να «τελειώσει» μια ολόκληρη γενιά πολιτικών του αντιπάλων.
Οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι απλώς απολογούμενοι για ένα τεράστιο σκάνδαλο, αλλά σε κάθε δημόσια τοποθέτησή τους και κυρίως στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες έχουν υποχρέωση να αποδεικνύουν με στοιχεία πως η κυβέρνηση έχει οργανώσει μια ακραία συνωμοσία.
Ο πολύ προσεχτικός, Δημήτρης Αβραμόπουλος, ακολούθησε άλλη υπερασπιστική γραμμή, αμφισβητώντας μόνο την αξιοπιστία των μαρτυρικών καταθέσεων. Δεν έκανε καμία αναφορά σε σενάρια συνωμοσίας και προφανώς δεν ενέπλεξε τον Πρωθυπουργό σε αυτά, γνωρίζοντας πως τις πρώτες εξηγήσεις θα όφειλε να τις δώσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πως θα άκουγαν οι Ευρωπαίοι το σενάριο του ελεγχόμενου από κομμουνιστές FBI και της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης με αρχηγό τον Τσίπρα και εκτελεστικό βραχίονα την Τουλουπάκη;
Αντίθετα δεν υπάρχει το ίδιο βάρος στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ για τις κατηγορίες που βαραίνουν πολιτικά πρόσωπα στην υπόθεση Novartis. Οι καταγγελίες και οι μαρτυρίες έχουν προκύψει από μη πολιτικά πρόσωπα και η κυβέρνηση καλείται να διασφαλίσει την ακεραιότητα των θεσμών και να εξασφαλίσει συνθήκες ανεμπόδιστης λειτουργίας των ερευνών. Και τίποτα να μην προκύψει, δεν έχει να απολογηθεί επειδή δεν κουκούλωσε ένα σκάνδαλο.
Είναι προφανές πως κανένα σοβαρό κόμμα δεν θα απαντούσε στις καταγγελίες για εμπλοκή μελών του σε ένα αποδεδειγμένο σκάνδαλο με σενάρια συνωμοσίας. Τα προηγούμενα χρόνια η απάντηση της Νέας Δημοκρατίας σε επιθέσεις που περιελάμβαναν ευφάνταστες ιστορίες , δίνονταν με αναφορές σε ψεκασμένους και στα όρια της ψυχικής υγείας πολιτικούς αντιπάλους. Οι ψεκασμοί πλέον γίνονται πάνω από την Πειραιώς και δεν έχουμε να κάνουμε με γραφικούς πολιτευτές, αλλά με την επίσημη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στη βάση αυτού του σεναρίου μάλιστα, γαλάζια στελέχη υπόσχονται ειδικά δικαστήρια, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει την πλειοψηφία στη βουλή.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συζήτηση στη Βουλή οφείλει να πάει με αποδείξεις για τους ισχυρισμούς του Αντώνη Σαμαρά. Και τα υπόλοιπα κόμματα, αλλά και οι δημοσιογράφοι έχουν υποχρέωση να ζητήσουν εξηγήσεις από τη Νέα Δημοκρατία για τις καταγγελίες αυτές. Αν οι απαραίτητες εξηγήσεις δεν δοθούν, τότε έχουμε να κάνουμε με μια από τις μεγαλύτερες γκάφες της μεταπολίτευσης.
*Ο Λευτέρης Αρβανίτης είναι δημοσιογράφος και υπεύθυνος του γραφείου της 24MEDIA στη Θεσσαλονίκη

https://moosendimages.imgix.net/b223cc36-52b2-4653-be1c-1e48dd69e96c/468fae02b8914be8badfa642c520270fpanda.png?fit=clip&ixjsv=2.2.4&q=100&w=96Υπεύθυνη κατανάλωση θαλασσινών από... Καθαρά Δευτέρα!

Πλησιάζει η ώρα που το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας θα στρωθεί και οι θαλασσινοί μεζέδες θα έχουν για μια ακόμη χρονιά τιμητική θέση σε αυτό! Για να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τα πεντανόστιμα θαλασσινά κάθε χρόνο στο σαρακοστιανό μας πιάτο, πρέπει πρώτα να διασφαλίσουμε ότι θα τα έχουμε ζωντανά στις θάλασσές μας. Γι'αυτό επιλέγουμε ψαρικά υπεύθυνα, προτιμώντας αυτά που αλιεύονται στο σωστό μέγεθος, τη σωστή εποχή και με τα κατάλληλα αλιευτικά εργαλεία!

Το WWF Fish Guide   σε βοηθά πάντοτε να επιλέξεις τα θαλασσινά σου με το σωστό τρόπο και εν όψει της Σαρακοστής σου προτείνει 4 πρωτότυπες θαλασσινές και... υπεύθυνες συνταγές!


Email Image

Κεφτέδες θαλασσινοί

Εύκολοι και αφράτοι κεφτέδες από που φτιάχνονται από μίγμα 3 θαλασσινών. Μαγειρεύονται τηγανητοί και ψητοί.
Δες τη συνταγή


Email Image

Χταπόδι κρασάτο

Ζουμερό χταπόδι μαγειρεμένο με κρασί και σάλτσα φρέσκιας ντομάτας. Σερβίρεται σκέτο η με άσπρο πιλάφι.
Δες τη συνταγή



Email Image

Σουπιές με μάραθο

Εύκολο και πρωτότυπο θαλασινό πιάτο με μυρωδάτες σουπιές, φρέσκα κουκιά και μάραθο.
Δες τη συνταγή


Email Image

Καλαμάρι γεμιστό

Μεγάλα καλαμάρια γεμιστά με ρύζι, μαϊντανό και κουκουνάρι που συνοδεύονται από σάλτσα φρέσκιας ντομάτας.
Δες τη συνταγή



Θέλεις να επιλέγεις υπεύθυνα θαλασσινά όλο το χρόνο;

Κατέβασε το WWF Fish Guide app!

Αποτέλεσμα εικόνας για nuggetsΚέικ, κοτομπουκιές και ψωμί μερικές από τις «άκρως» επεξεργασμένες τροφές που συνδέονται με τον καρκίνο


Γάλλοι ερευνητές εντόπισαν μία συσχέτιση των υψηλά επεξεργασμένων τροφών με την εμφάνιση καρκίνου, κατατάσσοντας τροφές, όπως είναι το κέικ, οι κοτομπουκιές και το ψωμί στην κατηγορία των «άκρως» επεξεργασμένων τροφών.
Έρευνα που διεξήχθη σε 105.000 άτομα, έδειξε ότι όσο μεγαλύτερη είναι η κατανάλωση τέτοιων τροφίμων κατά άτομο, τόσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου, με τους ειδικούς να συνιστούν ως καταλληλότερο μέτρο πρόληψης την υγιεινή διατροφή.
«Άκρως» επεξεργασμένες τροφές αποτελούν:
  • τα ευρείας παραγωγής τυποποιημένα ψωμιά και ψωμάκια για τόστ
  • οι μπάρες σοκολάτας και τα γλυκά
  • τα αναψυκτικά
  • τα κεφτεδάκια, τα πουλερικά και οι ψαροκροκέτες
  • τα μακαρόνια και οι σούπες στιγμιαίας παρασκευής
  • τα κατεψυγμένα ή τα προμαγειρεμένα φαγητά
  • οι τροφές που αποτελούνται κυρίως από σάκχαρα, έλαια και λίπη
Όπως είναι ήδη γνωστό, η διατροφή αποτελεί βασικό παράγοντα στην εμφάνιση του καρκίνου.
Στην κατάταξη με τις συνήθειες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, το κάπνισμα βρίσκεται στην πρώτη θέση. Ακολουθεί το σωματικό βάρος, με την διαπίστωση ότι το να είναι κάποιος υπέρβαρος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες της ασθένειας, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τονίζει πως το επεξεργασμένο κρέας αυξάνει ελάχιστα τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου.
Όμως τι γίνεται με τις «άκρως» επεξεργασμένες τροφές;
Μία ομάδα του πανεπιστημίου της Σορβόννης διεξήγαγε μία έρευνα για να ανακαλύψει τι τροφές καταναλώνει περισσότερο ο κόσμος. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στο British Medical Journal, έδειξαν ότι αν αυξηθεί η αναλογία των επεξεργασμένων τροφών στη διατροφή μας κατά 10%, τότε αυξάνεται και το ποσοστό εμφάνισης καρκίνου κατά 12%.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας:
  • Κατά μέσο όρο, το 18% της διατροφής που ακολουθούσαν τα άτομα καταλαμβανόταν από «άκρως» επεξεργασμένες τροφές
  • Κατά μέσο όρο, υπήρχαν 79 περιπτώσεις καρκίνου σε 10.000 άτομα κάθε χρόνο
  • Η αύξηση της αναλογίας επεξεργασμένων τροφών κατά 10%, θα οδηγούσε σε εννέα ακόμη εμφανίσεις καρκίνου σε 10.000 άτομα κάθε χρόνο
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι τα εν λόγω αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η ραγδαία αύξηση κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών ενδέχεται να αποτελέσει μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στις επόμενες δεκαετίες.
Ωστόσο, ανέφεραν ότι τα ευρήματα θα πρέπει να επαληθευθούν και από άλλες μελέτες μεγάλης κλίμακας και πως η έρευνα έπρεπε να εξακριβώσει την πιθανή αυτή συσχέτιση.
Μία προειδοποίηση
Η έρευνα δεν μπορεί να αποδείξει με σιγουριά, πως οι «άκρως» επεξεργασμένες τροφές αποτελούν μία πιθανή αιτία καρκίνου. Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση, όπως για παράδειγμα στα άτομα που καταναλώνουν επεξεργασμένες τροφές παρατηρούνται κι άλλες συμπεριφορές σχετιζόμενες με τον καρκίνο.
Είναι πολύ πιθανό να καπνίζουν, να μην είναι πολύ δραστήριοι, να καταναλώνουν γενικότερα πολλές θερμίδες και ενδέχεται να λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια. Μολονότι οι ερευνητές προσάρμοσαν την ανάλυσή τους βάσει αυτών των παραγόντων, ωστόσο επισημαίνουν πως ο αντίκτυπος τους δεν δύναται να αποκλειστεί εξ' ολοκλήρου.
Η καθηγήτρια Λίντα Μπόλντ, ειδική στην πρόληψη του καρκίνου στο Κέντρο Έρευνας του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε: “Είναι γνωστό, ότι η κατανάλωση τέτοιων τροφών μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του σωματικού βάρους, και το να είναι κάποιος παχύσαρκος ή υπέρβαρος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Επομένως, είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε τις επιπτώσεις της διατροφής και του βάρους”.
Γενικότερα, τόνισε πως η έρευνα ήταν περισσότερο μία προειδοποίηση σε όσους ακολουθούν μία υγιεινή διατροφή και δεν θα πρέπει να ανησυχούν αν καταναλώνουν κάπου κάπου επεξεργασμένες τροφές, όσο συμπεριλαμβάνουν στη διατροφή τους άφθονα φρούτα, λαχανικά και ίνες.

Ο δρ. Ίαν Τζόνσον, από το Ινστιτούτο Quadram του Norwich, ανέφερε πως η έρευνα επεσήμανε κάποιες μάλλον αδύναμες συσχετίσεις, ενώ επέκρινε και την ασάφεια του όρου «άκρως» επεξεργασμένου. «Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι ο όρος αυτός είναι τόσο ευρύς και ελλιπώς οριζόμενος, που είναι αδύνατο να αποφασίσουμε ποια ακριβώς είναι η αιτιώδης σχέση που παρατηρείται».
Για τον καθηγητή Τομ Σάντερς από το King's College London, ο ορισμός των «άκρως» επεξεργασμένων τροφών εμπεριέχει πολλές «ιδιοτροπίες».
Για παράδειγμα, το ψωμί ευρείας παραγωγής μπορεί να καταταχθεί ως “άκρως” επεξεργασμένο τρόφιμο, όμως ένα χειροποίητο καρβέλι ψωμί από έναν τοπικό φούρνο όχι. «Η κατάταξη αυτή φαίνεται αυθαίρετη και βασίζεται στην προϋπόθεση ότι τα βιομηχανικώς παραγόμενα τρόφιμα έχουν μία διαφορετική θρεπτική και χημική σύσταση από τα χειροποίητα ή όσα παράγονται από βιοτέχνες».
Ο Martin Lajous και η Adriana Monge από το Εθνικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Μεξικό προειδοποίησαν ότι είναι πολύ μακρύς ο δρόμος ακόμη για να κατανοήσουμε τις πλήρεις επιπτώσεις που επιφέρει η επεξεργασία των τροφίμων στην υγεία και την ευεξία μας, τονίζοντας ότι η έρευνα αποτέλεσε μία πρωταρχική διαπίστωση.
Πηγή: BBC, Επιμέλεια: Μιχαέλα Αναστασοπούλου

Η 68η Berlinale στο Βερολίνο: Η επιστροφή της αρκούδας

Νίκος Χειλάς - Βερολίνο

Έχει γίνει πλέον μόνιμη συνήθεια: Κάθε χρόνο, περί τα μέσα Φεβρουαρίου, οι αρκούδες καταλαμβάνουν πάλι την πλατεία Potsdamerplatz του Βερολίνου. Μια από αυτές βγαίνει από το μετρό, μια άλλη περιφέρεται στους δρόμους, μια τρίτη κάνει χάζι σε μια βιτρίνα, μια τέταρτη μπαίνει σε μια μπυραρία…
 Είναι φανερό, ότι τα μεγαλόσωμα αυτά ζώα νιώθουν εκεί σαν στο σπίτι τους. Όχι επειδή η πόλη είναι όντως αρκουδούπολη, όπως εικαζόταν παλιότερα λόγω της αρχικής συλλαβής Ber- της λέξης Berlin, που μοιάζει πολύ με Bär, αρκούδα. Αλλά επειδή το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αγνόησε την άποψη των γλωσσολόγων, που λέει ότι η ονομασία Berlin είναι σλαβικής καταγωγής και σημαίνει βάλτο, και επέμενε για τουριστικούς λόγους στο «αρκουδούπολη». Τι άλλο που ήθελαν και οι αρκούδες που από τότε έγιναν τα μασκότ της γερμανικής πρωτεύουσας. Για να μετατραπούν σε απόλυτες κυρίαρχές της όταν αρχίζει η Berlinale, το κινηματογραφικό φεστιβάλ της πόλης. Κυρίαρχες φυσικά μόνο με εικονικό τρόπο, μέσω πλακάτ και βίντεο, που τις κάνει μέρος της συνολικής μυθοπλασίας του.
Η 68η Berlinale λοιπόν κινείται επίσης στο δρόμο που χάραξαν οι αρκούδες. Και οι 384 ταινίες που άρχισαν ήδη να προβάλλονται διηγούνται μύθους, στο διαγωνιστικό μέρος και στην ενότητα Panorama έτσι κι αλλιώς, στο Forum, που προορίζεται για τα ντοκιμαντέρ, επί μέρους.
Όμως το κυρίαρχο στοιχείο κατά τα χθεσινά εγκαίνια του φεστιβάλ δεν ήταν μυθικό, αλλά πολύ ρεαλιστικό: Ο σεξισμός και σεξουαλική βία, που έχουν γίνει πλέον συνώνυμα του κλάδου. Οι 1600 προσκεκλημένοι στο Berlinale Palast δεν μιλούσαν σχεδόν για τίποτα άλλο, από ότι για ένα φαινόμενο, που είναι επίσης πλατιά διαδεδομένο και στη Γερμανία. Οι αποκαλύψεις εναντίον του σκηνοθέτη Ντίτερ Βέντελ δεν είναι λιγότερο φρικαλέες από εκείνες κατά του αμερικανού παραγωγού Χάρβεϊ Γουάιστάιν. Και κάθε μέρα βγαίνουν καινούριες περιπτώσεις στην επιφάνεια, που δείχνουν, ότι το πρόβλημα είναι δομικό και ότι η αντιμετώπισή του μπορεί να γίνει επίσης μόνο με δομικές παρεμβάσεις, που συμπεριλαμβάνουν, εκτός από καμπάνιες τύπου me too και συγκεκριμένα μέτρα κατά του πατριαρχείου. Ένα από αυτά, όπως ανακοίνωσε χθες εκπρόσωπος του κλάδου, είναι η ίδρυση μιας υπηρεσίας που θα συγκεντρώνει τις καταγγελίες τις καταγγελίες των θυμάτων σεξουαλικής βίας και θα τις διαβιβάζει στις Αρχές. Η υφυπουργός πολιτισμού Μόνικα Γκίτερς, που μίλησε επίσης στα εγκαίνια, δήλωσε πως θα στηρίξει αυτή την υπηρεσία με 100.000 ευρώ. «Η αντρική εξουσία και ο φόβος των θυμάτων της ήταν για πολύ καιρό σιωπηλοί συνένοχοι» τόνισε. «Αυτό πρέπει επιτέλους να σταματήσει».
Με φόντο αυτή τη συζήτηση φάνηκε πόσο ψεύτικο και υποκριτικό ήταν ανέκαθεν το ντεκόρ του φεστιβάλ: Ένα κόκκινο χαλί, πάνω στο οποίο οι γυναικείες σταρ, μεταβλημένες σε σεξουαλικά εκθέματα, γίνονται βορά της αντρικής ματιάς. Το ότι κι αυτό είναι καθαρός σεξισμός δεν έχει υποπέσει προφανώς στην προσοχή των ιθυνόντων της Berlinale. Ενδείξεις για αλλαγή του ντεκόρ και της συναφούς τελετουργίας δεν υπήρξαν. Ευτυχώς που αποφεύχθηκαν τα χειρότερα: Το ντύσιμο των γυναικών, κατά το αμερικανικό πρότυπο διαμαρτυρίας κατά της σεξουαλικής βίας, στα μαύρα, και η αλλαγή του χρώματος του χαλιού από κόκκινο σε μαύρο, όπως είχε προτείνει ομάδα κινηματογραφιστών, απορρίφθηκαν μετά επαίνων.
Η Berlinale είναι το πιο μεγάλο και συγχρόνως το πιο πολιτικό φεστιβάλ σε σύγκριση με τα άλλα δυο ομοειδή του στη Βενετία και στις Κάννες. Αυτό φαίνεται και από τα φετινά κέντρα βάρους του, όπως την εξέγερση του 1968 και την προβληματική των ομοφύλων και διεμφυλικών – ακόμα και τα φιλμ για τα σκυλιά, ή την γαστρονομία έχουν σαφή πολιτική διάσταση.
Ταυτόχρονα παίρνει θέση σε τρέχοντα πολιτικά θέματα.
Ο πρόεδρος της Berlinale Ντίτερ Κόσλικ Αποτέλεσμα εικόνας για 68th  Berlinaleζήτησε στο λόγο του στα εγκαίνια την απελευθέρωση που τουρκογερμανού δημοσιογράφου Ντενίζ Γιουτσέλ, που κρατείται εδώ και ένα χρόνο φυλακισμένος στην Τουρκία, και του ουκρανού σκηνοθέτη Όλεγκ Σέντζοβ, που κρατείται σε φυλακή της χώρας του. «Ελπίζω να τους έχουμε πάλι κοντά μας» είπε.
Το σινεαστικό μέρος του φεστιβάλ άνοιξε με το γοητευτικό φιλμ κινούμενων σχεδίων του αμερικανού σκηνοθέτη Βες Άντερσον: το «νησί των σκυλιών». Πριν από την προβολή του δεν είχε παραλείψει να κάνει την εμφάνισή της στο εισαγωγικό βίντεο της Berlinale η βερολινέζικη αρκούδα. Η ίδια περίμενε στην συνέχεια τους θεατές στα πλακάτ που είναι αναρτημένα στους δρόμους της Potsdamerplatz. Για να τους υπενθυμίσει, ότι είναι κι αυτοί εκεί μόνο χάρη στην επιστροφή της. Και ότι μπορούν να μοιράζονται μαζί της ένα μοναδικό στον κόσμο φεστιβάλ – εκείνο της αρκούδας. 

Ρέκβιεμ για τους ζωντανούς

Σχετική εικόνα

Κόψατε τους υδατάνθρακες; 4 περίεργα πράγματα που θα συμβούν στο σώμα σας

Πηγή: onmed.gr

Το πρώτο πράγμα που κάνουν πολλοί άνθρωποι όταν θέλουν να χάσουν βάρος, είναι να κόψουν τους υδατάνθρακες.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι κετογονικές δίαιτες έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια.
Πριν ακολουθήσετε ωστόσο μια διατροφή βασισμένη μόνο στα λιπαρά και τις πρωτεΐνες, είναι χρήσιμο να γνωρίζετε κάποια βασικά πράγματα.
«Αν δεν τρώτε μόνο κοτόπουλο και μπριζόλα όλη την ημέρα, είναι σχεδόν αδύνατο να ακολουθήσετε μία δίαιτα που δεν περιέχει υδατάνθρακες», λέει η διατροφολόγος Karen Ansel, συγγραφέας του βιβλίου “Healing Superfoods for Anti-Aging”.
«Υδατάνθρακες δεν περιέχουν μόνο τροφές όπως το ψωμί, τα ζυμαρικά και τα φρούτα, αλλά και οι ξηροί καρποί, τα φασόλια, το μαρούλι και το μπρόκολο».
AdTech Ad
Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι οι καλύτεροι υδατάνθρακες για εσάς, επειδή περιέχουν βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία και φυτικές ίνες.
Όταν μιλάμε για διατροφή με λίγους υδατάνθρακες, εννοούμε τον αποκλεισμό των επεξεργασμένων σακχάρων, των επεξεργασμένων δημητριακών και των ζυμαρικών, καθώς και των τροφών με άμυλο όπως το καστανό ρύζι και η κινόα. Τα μη επεξεργασμένα δημητριακά αυξάνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και την ινσουλίνη σε υγιή επίπεδα και ρυθμίζουν το μικροβίωμα του εντέρου.
«Εάν τρώτε πολύ λίγους υδατάνθρακες, παίρνετε λιγότερα προβιοτικά και φυτικές ίνες», λέει η διατροφολόγος και συγγραφέας Jackie Newgent.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερα και όχι λιγότερα προβιοτικά, τα οποία είναι απαραίτητα για την υγεία του εντέρου».
«Για να ακολουθήσετε δίαιτα με λίγους υδατάνθρακες με τον σωστό τρόπο, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι χρειάζεστε κάποιους υδατάνθρακες για ενέργεια, θρεπτικά συστατικά και φυτικές ίνες, τους οποίους πρέπει να λαμβάνετε από τροφές, όπως τα λαχανικά, οι ξηροί καρποί και οι σπόροι» λέει η Ansel.
Να θυμάστε ότι το λιγότερο που μπορείτε να τρώτε είναι 20 γραμμάρια υδατανθράκων την ημέρα. Ποσότητα μικρότερη από αυτή θα οδηγήσει το σώμα σας σε διαδικασία κέτωσης, που μπορεί να προκαλέσει ναυτία, αδυναμία και κακή διάθεση.
Δείτε κάποιες από τις πιθανές παρενέργειες μια διατροφής με λίγους υδατάνθρακες:
kourasi

Κούραση

Οι υδατάνθρακες τροφοδοτούν τόσο τους μύες με ενέργεια όταν γυμνάζεστε, όσο και τον εγκέφαλο. Το σώμα καίει περίπου 500 θερμίδες από υδατάνθρακες την ημέρα. Ο εγκέφαλος στηρίζεται στους υδατάνθρακες για να έχει ενέργεια. Χωρίς αυτούς, κουράζεται γρήγορα και θα σας εγκαταλείψει πριν το μέσο της ημέρας, δυσκολεύοντας τη συγκέντρωση.
Είναι απαραίτητο να τρώτε υδατάνθρακες τις ώρες που οι απαιτήσεις του οργανισμού είναι αυξημένες, όπως πριν ή μετά από μία προπόνηση. Όσο περισσότερο γυμνάζεστε, τόσο περισσότερες ανάγκες έχει το σώμα σας. Το αυξημένο γλυκογόνο στους μύες, έχει σχετιστεί με καλύτερη απόδοση στις ασκήσεις αντοχής.
neura thumos

Εναλλαγές διάθεσης και ευερεθιστότητα

Χωρίς υδατάνθρακες τα επίπεδα του σακχάρου πέφτουν και θα αισθάνεστε κούραση. Επειδή οι υδατάνθρακες είναι βασικοί για την παραγωγή σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που εξισορροπεί τη διάθεση, είναι πιθανό να έχετε και νεύρα ή να είστε γενικά ευερέθιστοι.

duskoiliotita
Δυσκοιλιότητα

Οι υδατάνθρακες είναι η μόνη διατροφική πηγή φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες βοηθούν στον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, τη μείωση της χοληστερόλης και την καλή λειτουργία του εντέρου. Εάν δεν τρώτε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά, το πιθανότερο είναι ότι θα υποφέρετε από δυσκοιλιότητα. Για να αποφύγετε αυτή την κατάσταση, πρέπει να τρώτε φρούτα με πολλές φυτικές ίνες, όπως μούρα, μήλα και αχλάδια. Τα όσπρια και ειδικά τα φασόλια, οι ολόκληροι ανεπεξέργαστοι καρποί και τα κολοκυθάκια, είναι επίσης καλές επιλογές.

apnoia
Δύσοσμη αναπνοή

Όταν η διατροφή δεν περιέχει υδατάνθρακες, το σώμα χρησιμοποιεί για την παραγωγή ενέργειας το λίπος, μια διαδικασία γνωστή ως κέτωση. Η ακετόνη, μία από τις κετόνες, προκαλεί δύσοσμη αναπνοή. Σχετική μελέτη διαπίστωσε ότι η ακετόνη της αναπνοής είναι ένας καλός δείκτης για να τσεκάρετε αν τρώτε πολύ λίγους υδατάνθρακες.
Πηγή: menshealth.com
Διαβάστε επίσης:
Κετογονική δίαιτα: 5 σημεία που πρέπει να γνωρίζεις πριν τη δοκιμάσεις
Υδατάνθρακες: 5 μύθοι που σε εμποδίζουν να χάσεις βάρος
Ποια είναι η καλύτερη ώρα για να φάτε υδατάνθρακες χωρίς να παχύνετε

Διονύσης Σαββόπουλος από το Βιετνάμ έως τους Κωλλοέλληνες


Η περίπτωση του Διονύση Σαββόπουλου: Ένα έργο που παραμένει μεγάλο, παρά τη στάση του δημιουργού του

Αρθρογράφος: Θεολόγος Μιχαηλίδης*


1. Περί της συνέπειας του Σαββόπουλου εν είδει εισαγωγής:  Κι όμως ο Σαββόπουλος μοιάζει σαν να το είχε προαναγγείλει από το1 966 με το τραγούδι του Οι «παλιοί μας φίλοι»:  
«κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις/ με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις/ Πέρασαν για πάντα/ οι παλιές ιδέες, οι παλιές αγάπες/ οι κραυγές/»

Την προαναγγελία του αυτή εκπλήρωσε ο κατηγορούμενος για ασυνέπεια δημιουργός. Υπό αυτήν την έννοια κάθε άλλο παρά ασυνεπής υπήρξε, όταν εδώ και αρκετά χρόνια, αποφάσισε να σπάσει τους παλιούς δεσμούς του με τον κόσμο της αριστεράς και ασπαστεί κατ’ ουσία ένα μίγμα νέο-συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων.
Βέβαια ακόμη και στο εν λόγω σημείο της «συνέπειας-ασυνέπειας» θα μπορούσε να υπάρξει αντίλογος εκ μέρους όσων έχουν δυσανασχετήσει με την πραγματοποίηση της προαναγγελίας του Σαββόπουλου. Μεταξύ αυτών και κάποιοι που δεν περιορίζονται να κρίνουν και να επικρίνουν, αλλά υπερβάλλουν, είτε λοιδορώντας είτε βρίζοντας τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη.
Θα μπορούσαν όλοι αυτοί να επικαλεστούν, για παράδειγμα, τους στίχους στο φινάλε του ίδιου τραγουδιού:
«Όταν ο κόσμος μας θα καίγεται/ όταν τα γεφύρια πίσω μας θα κόβονται/εγώ θα είμαι εκεί να σας θυμίζω/ τις μέρες τις παλιές/».
Θα μπορούσαν, λοιπόν, να πουν: Άραγε, τώρα, σήμερα, που «ο κόσμος καίγεται» και τα «γεφύρια κόβονται» πού είναι ο Σαββόπουλος, που έλεγε «θα είμαι εκεί» ;  Ποια από τις διαχρονικές και παραδοσιακές ανθρώπινες αξίες «του τότε» μπορεί να θυμίσει και να υπερασπιστεί απέναντι στη σύγχρονη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού ;
Φυσικά σήμερα ο ίδιος ο παλιός εαυτός του δεν είναι πουθενά και τίποτε δεν μπορεί να θυμίσει, ούτε να υπερασπίσει. Όμως το (παλιό του) έργο είναι «εκεί» (δηλαδή «εδώ»). Είναι ακόμη μαζί μας και μπορεί να κάνει πολλά.
Υπό αυτήν την έννοια, λοιπόν, ούτε και στους προαναφερόμενους στίχους του τέλους του συγκεκριμένου τραγουδιού υπάρχει ασυνέπεια. Ο σημερινός Σαββόπουλος μπορεί να μην έχει καμία σχέση με τον παλιό. Μπορεί, ως δημιουργός, να μην είναι εδώ, να μην υπάρχει, αλλά εκείνο που ακόμη υπάρχει, παραμένει μαζί μας και δεν ακυρώνεται είναι το (παλιό) έργο του.
2.Περί του έργου του Σαββόπουλου: Ο Διονύσης Σαββόπουλος αποτελεί κλασική περίπτωση ενός κάθε άλλο παρά ασυνήθιστου διαχρονικού φαινομένου, που το έργο ενός καλλιτέχνη/δημιουργού είναι -και μάλιστα καταφανώς- πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο τον δημιουργό ως άτομο, χαρακτήρα και προσωπικότητα.
Μολονότι στο μυαλό όλων άνθρωπος και δημιουργός θεωρούνται και αντιμετωπίζονται ως αναπόσπαστο όλο, στην πραγματικότητα, παρά την αναμφισβήτητη σύνδεση τους, δεν αποτελούν ένα αναπόσπαστο όλο. Μπορεί να ξεχωριστούν.
Εκείνο όμως που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι το έργο του δημιουργού και το ψυχοπνευματικό και συνειδησιακό επίπεδο του ως ανθρώπου αλληλοεξαρτώνται, άσχετα από το αν μπορεί να διακριθούν.
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε αδυναμίες, ελλείψεις, ελαττώματα. Μάλιστα τα «κουσούρια» των καλλιτεχνών, λογοτεχνών, συγγραφέων και γενικά των ανθρώπων του πνεύματος για διάφορους λόγους, που δεν είναι του παρόντος, είναι ακόμη περισσότερα και συχνότερα.
Είναι δύσκολο ο καλλιτέχνης, ως άνθρωπος, να βρίσκεται πάντοτε στο ίδιο επίπεδο με τον δημιουργό. Αυτό φαίνεται για πολλούς ακατανόητο, αφού γι αυτούς η αξία του έργου προυποθέτει απαραίτητα και ταυτόχρονα διαρκή και μόνιμη ανθρώπινη αξία, που (πρέπει να) εκφράζεται στο έργο του καλλιτέχνη.
Εκείνο όμως που τους διαφεύγει είναι ότι αυτό που πιστεύουν προαπαιτεί την διαρκή καθημερινή πλήρη, άρρηκτη ή τουλάχιστον έντονη ταύτιση καλλιτέχνη και ανθρώπου, κατάσταση που θα επέτρεπε στον άξιο δημιουργό να είναι το ίδιο άξιος και ως άνθρωπος.
Και κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο. Οι περισσότεροι δημιουργοί δεν το έχουν καταφέρει. Ο άνθρωπος είναι πιο «καθημερινός», ενώ ο δημιουργός πιο «περιοδικός». Ως εκ τούτου είναι φυσικό και το έργο του να περνά περιόδους διαφοροποίησης και εν τέλει να έχει ανάγκη συνολικής ή πιο σφαιρικής αποτίμησης. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως για ένα δημιουργό το έργο του είναι εκείνο που ενδιαφέρει ή που πρέπει να ενδιαφέρει πιο πολύ. Το έργο του είναι και η σημαντικότερη κοινωνική του συμβολή.
Κάτι άλλο που συνήθως παραγνωρίζεται είναι αυτό που συμβαίνει με τα έργα μεγάλης αξίας μεγάλων δημιουργών. Κάτι κάπως μεταφυσικό.
Το έργο αυτονομείται, αποσπάται κατά κάποιο τρόπο από τον πλάστη του, υπερβαίνει τον δημιουργό του, αποκτά μια ευρύτερη διάσταση και γίνεται ένα κοινό απόκτημα, μια κοινή πνευματική κληρονομιά για ευρύτερες πληθυσμιακές ομάδες της κοινωνίας και μάλιστα για γενιές ολόκληρες. Έτσι είναι δύσκολο να αμαυρωθεί, δυσφημιστεί ή υποβαθμιστεί, εξαιτίας της όποιας ανθρώπινης συμπεριφοράς ή της κοινωνικής στάσης του ιδίου του καλλιτέχνη.
Συνεπώς το έργο του Σαββόπουλου δεν έχει μπορέσει να το σβήσει ούτε ο ίδιος ο Σαββόπουλος, μολονότι, ο ίδιος δημιουργός δεν παύει να αποτελεί, ομολογουμένως, την μεγαλύτερη απειλή για την καταξίωση του  δικού του συνολικού έργου. Το έργο του Σαββόπουλου έχει την δική του ιστορία, πορεία, και αξία. Όταν το έργο γράφτηκε ο δημιουργός του ήταν διαφορετικός από τον σημερινό δημιουργό και σήμερα το έργο αυτό απευθύνεται σε ανθρώπους διαφορετικούς από τον σημερινό Σαββόπουλο.
Αυτό δεν σημαίνει πως δεν εξακολουθούν να γίνονται μέχρι σήμερα προσπάθειες -και μάλιστα συστηματικές- για να υποτιμηθεί το συνολικό έργο του Σαββόπουλου. Αν ψάξει όμως κανείς στα κίνητρα τους θα βρει τις περισσότερες τουλάχιστον φορές έντονα συναισθηματικές ρίζες, δικαιολογημένες η μη, όπως αντιπάθεια, πικρία, αγανάκτηση ή και εμπάθεια.
Η άποψη μας είναι ότι το έργο του Σαββόπουλου συνολικά αποτιμώμενο είναι τεράστιο, ιδίως δε αυτό των δεκαετιών 1960 και 1970. Μάλιστα θα μπορούσε, εύλογα, να ισχυριστεί κανείς πως μέχρι σήμερα το έργο αυτό δεν έχει τύχει της αναγνώρισης που του αξίζει.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: «Φορτηγό», «Το περιβόλι του τρελού», «Μπάλος», «Βρώμικο ψωμί, «Χάππυ Νταίη», «Ρεζέρβα» κ.α. Δίσκοι που περιλαμβάνουν τραγούδια, το ένα καλύτερο από το άλλο, που όλα τους αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν μαζικά, γεγονός πολύ δύσκολο για δισκογραφικές συλλογές, όπου συνήθως ξεχωρίζουν μετά βίας δυο-τρία τραγούδια.

Το έργο του, κατόρθωσε να έχει ένα καθαρά ελληνικό χαρακτήρα, την ίδια ώρα που αφομοίωνε, με απόλυτα κατάλληλο, ταιριαστό και ταυτόχρονα μοναδικό τρόπο, επιρροές από την εθνική παράδοση, τα μουσικά στοιχεία και όργανα  της ανατολής και τους δυτικούς ρυθμούς της ροκ μουσικής. Πρόκειται για ένα έργο που ενέπνευσε καταλυτικά μια γενιά σημαντικών δημιουργών τραγουδοποιών, που όλοι τους παραδέχονται ως αξίωμα: «εν αρχή ην ο Σαββόπουλος».
Είναι όλοι αυτοί που, λόγω του ένδοξου παρελθόντος του Σαββόπουλου, θεωρούν ακόμη και σήμερα τιμητικό να συνεργάζονται, έστω περιστασιακά μαζί του, κάνοντας τα «στραβά μάτια» για το αμφιλεγόμενο έως θλιβερό παρόν του.
3.Περί της αλλαγής του Σαββόπουλου: Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και έπειτα ο Σαββόπουλος, άλλοτε πιο βαθμιαία άλλοτε πιο απότομα, μεταμορφώθηκε ριζικά. Μετακινήθηκε από τον ιδεολογικό κόσμο και λόγο της αριστεράς σε απόλυτα αντιδραστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές.
Ο δημόσιος βίος και λόγος του και η εν γένει η πολιτεία του χαρακτηρίσθηκαν από ένα διαρκώς αυξανόμενο νέο-συντηρητισμό, που γρήγορα άγγιξε και τις νεοφιλελεύθερες δοξασίες.
Για παράδειγμα, ταυτιζόμενος με την μνημονιακή προπαγάνδα, δεν δίστασε, να διακηρύσσει, σε συνεντεύξεις του, πως για τον Έλληνα πολίτη πολύ μεγαλύτερο τρόμο προκαλεί η ανασφάλεια που αισθάνεται για την ζωή του λόγω της εγκληματικότητας των μεταναστών, παρά η οικονομική κρίση και αβεβαιότητα.
Βέβαια εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κάθε άνθρωπος, πόσο μάλλον ένας καλλιτέχνης, που θεωρείται ακόμη πιο ευαίσθητος σε αλλαγές και εξελίξεις, έχει δικαίωμα να μεταβάλλει απόψεις, να αναθεωρήσει ή να αρνηθεί προηγούμενες συμπεριφορές του και να κάνει πράξεις, που ουδέποτε στο παρελθόν είχε κάνει και όλοι νόμιζαν πως ποτέ δεν θα έκανε.
Η αλλαγή του Σαββόπουλου υπήρξε απόλυτα συνειδητή. Όπως και ο ίδιος λέει στο «μη πετάξεις τίποτε»: «δόξα είναι η ευθύνη της δικής μας αλλαγής». Κατ’ επανάληψη έχει δηλώσει ότι: «μόνο οι νεκροί και τα ντουβάρια δεν αλλάζουν».
Προς τι λοιπόν η εναντίον του συχνά υπερβολικά επιθετική και σκληρή κριτική ή ακόμη και η πολύ βαριά μομφή ;  Επειδή έκανε κάτι που ο καθένας δικαιούται ;  Ούτε ο πρώτος ήταν και ασφαλώς ούτε ο τελευταίος πρόκειται να είναι.   
Βέβαια πρέπει να παραδεχτούμε πως η αλλαγή ήταν εντυπωσιακά μεγάλη και αυτό ίσως εξηγεί το μένος ή την έκταση των σχετικών σε βάρος του επιθέσεων και κατηγοριών.
Δεν ήταν και πολύ αναμενόμενο ο Σαββόπουλος, ο συλληφθείς και φυλακισμένος της χούντας να υιοθετεί, με προσήλωση, πολλές από τις  εθνικιστικές και νεορθόδοξες αξίες των δεσμοφυλάκων και βασανιστών του, που παλαιότερα κατέκρινε.
Από την «Ωδή στον Γεώργιο Καραισκάκη», που έγραψε έχοντας στο μυαλό του τον Τσε Γκεβάρα, έφτασε στα τραγούδια του να καταδικάζει ως αποτυχημένη, και κανιβαλιστική την αριστερά, να θεωρεί ως αιτία όλων των δεινών της χώρας όλη την περίοδο της δημοκρατικής μεταπολίτευσης, να καταγγέλλει  τον εφιαλτικό «δημοκρατικό συρφετό».  
Από εκεί που στα τραγούδια του διακήρυττε την αγάπη του για τον σοσιαλισμό ( ιδίως στο ομότιτλο τραγούδι) από τους ύμνους για το Κιλελέρ, από το ενδιαφέρον του για την πολιτική, τις συγκεντρώσεις και κοινωνικές διεκδικήσεις, από την καταδίκη της φτώχειας, που όπως ο ίδιος τραγουδούσε: «αφ’ εαυτής δεν ερμηνεύεται» έφθασε στο σημείο να μετανοήσει δημόσια μέσα από τους στίχους του («Μην περιμένετε αστειάκια») επειδή υπήρξε αριστερός,  να παραδεχθεί  ότι ο τόπος θερίζει αυτό που και ο ίδιος έσπειρε με τα προηγούμενα τραγούδια του, δηλαδή, με άλλα λόγια, να αποκηρύσσει κατ’ ουσία το ίδιο του το μεγάλο έργο, το μόνο που, τελικά, θα διασώσει την υστεροφημία του.  
Στο τραγούδι του «Μοναξιά της Αμερικής» προβαίνει σε νέα δήλωση μετάνοιας για την αντιαμερικανική και αντικαπιταλιστική στάση του. Επιχειρεί να απολογηθεί λέγοντας ότι τότε ήταν ένας υπανάπτυκτος αριστερός ο οποίος, όμως, παρόλα, κατά βάθος και υποσυνείδητα αγαπούσε και την ονειρευόταν όλα όσα η Αμερική συμβόλιζε, τα πρότυπα της, ακόμη και τα τζην παντελόνια με τα οποία μεγάλωσε.
Ατενίζοντας την είσοδο του 21ου αιώνα (στο τραγούδι του «Πρώτη του 2000») όχι μόνο αρνείται πεισματικά να διακρίνει τον νεοφιλελεύθερο παγκοσμιοποιημένο μεσαίωνα που έχει ήδη εγκατασταθεί, αλλά συνειδητά και προπαγανδιστικά υμνεί αυτό που έρχεται, ομολογώντας ότι ήταν από τους πρώτους που αισθάνθηκε την ανάγκη να προσπαθήσει, όπως και όσο μπορούσε, για να βοηθήσει στην εδραίωση της σύγχρονης πραγματικότητας, τα εγγενή αδιέξοδα της οποίας ουδέποτε καυτηρίασε.
Ενώ παλιότερα αγωνιούσε για το πώς κατορθώνει να αναπνέει με καλάμι στο μακρινό Βιετνάμ ο Φο Μι Τσιν,  αργότερα δεν έδειξε κάποια ανάλογη στιχουργική ή πραγματική αγωνία για το πώς κατορθώνουν να επιβιώνουν δίπλα του, στον τόπο του οι φτωχοί συμπατριώτες στην περίοδο των μνημονίων. Γύρω του δεν έβλεπε, ούτε  σήμερα βλέπει την κοινωνική μαυρίλα και δυστυχία.  Ήθελε και ακόμη θέλει να βλέπει μόνο ελπίδες και καλές προοπτικές. Η διάγνωση του είναι πως από τους Έλληνες λείπει η διασκέδαση και τα πάρτι.
Κατ’ ουσία όμως δεν υπάρχει πραγματικό θέμα ασυνέπειας και αντίφασης μεταξύ Σαββόπουλου «του τότε» και του Σαββόπουλου «του τώρα», ως δημιουργού ή και ατόμου. Και τούτο γιατί ο παλιός Σαββόπουλος ήταν ένας άλλος, που ήταν συνεπής προς τον τότε εαυτό του, όπως και ο σημερινός Σαββόπουλος είναι, επίσης, κάποιος άλλος διαφορετικός, που κι αυτός είναι συνεπής προς τον σημερινό εαυτό του.
Ο σύγχρονος Σαββόπουλος θα ψήφιζε κατά πάσα πιθανότητα (για να μην πούμε βεβαιότητα) ΠΟΤΑΜΙ , ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ. (η σειρά δεν είναι τυχαία) ενώ αν υπήρχε ο παλιός Σαββόπουλος το μόνο σίγουρο ήταν ότι δεν θα ψήφιζε ποτέ κάποιο από τα κόμματα αυτά.
 Όπως προαναφέραμε η αλλαγή του Σαββόπουλου, παρά τον ανέκαθεν αιρετικό χαρακτήρα που τον διέκρινε, όχι μόνο ξένισε, αλλά ερέθισε πολλούς. Ένα βουνό από επικρίσεις ορθώθηκε απέναντι του.
Αρκετοί παλιοί ή και πρώην φίλοι του Σαββόπουλου αισθάνθηκαν προδομένοι. Κάποιοι από αυτούς δεν άντεξαν και του «τα είπαν από την καλή», αφιερώνοντας μάλιστα και ολόκληρα τραγούδια στην αλλαγή του.
Ο Γκαϊφύλλιας  προλογίζοντας το τραγούδι του Λεοντή «Ωδή στον Διονύση», μίλησε πρώτα για «τον άνθρωπο που αγαπήσαμε και τον είδαμε να αλλάζει βίαια» και μετά τραγούδησε : «Δεν γράφει πια για να δειχτεί/ μα πρέπει κάπου να πιαστεί/ και περισσότερο να πείσει τον εαυτό του/ πως έχει δίκιο ν’ αντιδρά/σαν τον τυφλό, που στη φωτιά/ πετάει για πάντα, σαν σκυλί, το παρελθόν του../».
Η Αργυρώ Μποζώνη που όπως η ίδια γράφει, λατρεύει τα τραγούδια του, νότα-νότα, στίχο-στίχο, τον κατηγορεί πως μετατράπηκε σε «ένα τίποτε μέσα στο σύστημα που πόθησε να είναι» και εκφράζει την θλίψη της που ο ίδιος ο Σαββόπουλος, με τα σημερινά «καμώματα του», δεν επιτρέπει στους νεότερους να ανακαλύψουν το έργο του, αυτό για το οποίο γράφει χαρακτηριστικά: « πως πίσω από την άθλια πέτσα υπάρχει ένας φανταστικός κόσμος».
Η συμπεριφορά του εστέτ, πλέον, Σαββόπουλου, γίνεται ακόμη πιο αφόρητη για πολλούς, λόγω ενός διάχυτου δογματικά παραινετικού διδακτισμού, που μόνιμα χαρακτηρίζει τον δημόσιο λόγο του.
Ακόμη και σήμερα οι παλιοί φίλοι εξακολουθούν να διαμαρτύρονται και να κριτικάρουν, τρέφοντας ελπίδες ή προβάλλοντας αξιώσεις για νέα εκ μέρους του μετάνοια και ανάνηψη.
Ίσως η βάση των απαιτήσεων τους να βρίσκεται στις υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις του ίδιου του Διονύση όπως εκφράστηκαν στο τραγούδι του «Αουντουαντάρια» (1979). Σύμφωνα με το τραγούδι αυτό οι παλιοί φίλοι και συνοδοιπόροι θα ανταμωθούν ξανά σε μια άλλη ηλικία για να θυμηθούν και να κάνουν απολογισμό ζωής και δημιουργίας. Και τότε και εκεί θα πρέπει να εκπληρωθούν όσα δηλώθηκαν μα δεν τηρήθηκαν.
Τι θα απαντήσει άραγε σε αυτή την συνάντηση ο Σαββόπουλος, ο οποίος, στο μεταξύ έχει διδαχθεί από την σύγχρονη μνημονιακή πραγματικότητα πως τα υπεσχημένα πρέπει να πληρώνονται οπωσδήποτε ;
Η αλλαγή του Σαββόπουλου είχε βέβαια και το καλλιτεχνικό τίμημα της. Οι δημιουργικές επιδόσεις του Διονύση στον χώρο του τραγουδιού την τελευταία δεκαπενταετία ήταν τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά πολύ φτωχότερες, συγκριτικά με το παρελθόν. Έχει αποδειχθεί άλλωστε ότι ο εναγκαλισμός με την συντηρητική ή την νεοφιλελεύθερη ιδεολογία κάνει το νερό της πηγής της δημιουργικής έμπνευσης  να στερεύει.
Ο ίδιος εν μέσω κρίσης δηλώνει για την δημιουργική του στειρότητα: « Δεν νιώθω την ανάγκη να καθίσω να γράψω. Δεν ξέρω γιατί. Ούτε με πειράζει αυτό. Δούλευα πάντοτε μόνο όταν ένιωθα την ανάγκη».
Ο Σαββόπουλος λοιπόν δεν αισθάνεται δημιουργική ανάγκη. Αναρωτιέσαι πλέον αν υπάρχει ο Σαββόπουλος ως δημιουργός αφού, δεν βλέπει γύρω του, στην κοινωνία, στην ανθρωπότητα τίποτε που να τον συγκινεί , τίποτε που να προβληματίζει, ή να τον διεγείρει.
Η αλλαγή του δρα σε βάρος του, ακυρώνοντας τις δημιουργικές αναλαμπές του. Έτσι εξουδετερώνει σε σημαντικό βαθμό την όποια κριτική ευστοχία όντως διακρίνει το τραγούδι του «Κωλοέλληνες». Το συγκεκριμένο τραγούδι καταλήγει να αποτελεί ένα είδος δικαιολόγησης εκ μέρους των νεοφιλελεύθερων της μνημονιακής επιχειρηματολογίας. Δικαιώνει απόλυτα το «όλοι μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου και το «για όλα φταίνε αποκλειστικά και μόνο οι ίδιοι οι Έλληνες, που πρέπει να τιμωρηθούν σκληρά» των Γερμανών.
Τώρα πλέον ο ίδιος ο Σαββόπουλος κάνει πράξη στη ζωή του το πνεύμα που αναδυόταν από το τραγούδι του συμμαθητή του Χατζηνάσιου που παλαιότερα τόσο τον είχε εξοργίσει: «σε όποιον αρέσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε».
4.Περί της συνέπειας του Σαββόπουλου εν είδει επιλόγου : Θα κλείσουμε όπως αρχίσαμε, με μια κουβέντα περί της συνέπειας του Σαββόπουλου.
Ο Σαββόπουλος όπως προαναφέρθηκε, έχει, κυρίως, επικριθεί για ασυνέπεια προς τον παλιό του εαυτό-δημιουργό, κάτι το οποίο, όπως προαναφέραμε, δεν το βρίσκουμε σωστό, αφού ο καθένας έχει δικαίωμα να αλλάξει όσο δραστική ή ριζικά θέλει.
Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει η έννοια της συνέπειας στους δημιουργούς.
Δεν μιλάμε για συνέπεια ανάμεσα στο πως ζει ως άτομο και στο πως εκφράζεται ως δημιουργός. Το να ζητά κανείς αυξημένο βαθμό συνέπειας σε αυτή τη συγκριτική σχέση έχει αποδειχθεί κάτι αφάνταστα απαιτητικό και δύσκολο.
Μιλάμε για συνέπεια ανάμεσα στο τι πιστεύει και στο πως εκφράζεται ως άτομο και στο πως εκφράζεται ως καλλιτέχνης σε μια δεδομένη περίοδο, που είναι χρονικά η ίδια. Μιλάμε για συνέπεια μεταξύ του προσωπικού λόγου και της δημιουργικής έκφρασης.
Για κάθε δημιουργό όταν δημιουργεί, σε μια συγκεκριμένη δημιουργική του περίοδο, είναι αναγκαίο να υπάρχει ένας απαραίτητος, ένας στοιχειώδης βαθμός συνέπειας ανάμεσα αφενός μεν στις ιδέες, στις πεποιθήσεις και στον λόγο του και αφετέρου στις πράξεις και δημιουργήματα του. Δεν μπορεί να γράφει, να τραγουδά ή να ζωγραφίζει άλλα πράγματα και να πιστεύει στα εντελώς αντίθετα.
Διαφορετικά κοροιδεύει τον εαυτό του και πάνω από όλα το ακροατήριο και το κοινό του. Το ίδιο πρέπει να ισχύει όχι μόνο όταν δημιουργεί, αλλά και όταν καλείται να συμμετάσχει σε εκδηλώσεις ή πράξεις, που έχουν να κάνουν με μια (πολλές φορές διαχρονική) εξωτερίκευση, έκφραση ή προβολή των δημιουργημάτων του.
Ως εκ τούτου, μολονότι ως δημιουργός, ο Σαββόπουλος έχει πλήρες νομικό και καλλιτεχνικό δικαίωμα  πάνω στο έργο του διερωτάται κανείς αν έχει σήμερα ηθικό δικαίωμα να τραγουδά τα περισσότερα τραγούδια από το έργο αυτό.
Είναι άραγε σωστό και τίμιο να  τραγουδά σήμερα στις συναυλίες του δικά του τραγούδια που δεν τον αντιπροσωπεύουν, ούτε τον εκφράζουν πλέον ;  που έχουν μηνύματα στα οποία δεν πιστεύει ; που μιλούν για νοήματα, για οποία αδιαφορεί ή έχει ουσιαστικά αποκηρύξει ;  Είναι σαν να κοροιδεύει  και να υποκρίνεται.
Εκτός αν πράγματι νομίζει πως αληθεύουν οι στίχοι του, πως τραγουδά για όσους σύχναζαν σε Κύτταρο, Ροντέο, Ρουλότα κλπ, επειδή όλοι αυτοί, τους οποίους αποκαλεί, με περισσή αυταρέσκεια, «δικούς του» έχουν μεταλλαχθεί και έχουν γίνει όπως ακριβώς ο ίδιος, ακολουθώντας τον πιστά και άκριτα στα νέοσυντηρητικά μονοπάτια
Ας αφήσει λοιπόν να τραγουδούν τουλάχιστον τα προ του 1985 τραγούδια του άλλοι, όσοι πιστεύουν σε αυτά που πίστευε και έγραφε και ο παλιός Σαββόπουλος ή και άλλοι που μπορεί να μην τα πιστεύουν, αλλά είναι επαγγελματίες που τραγουδούν στα πλαίσια ενός μουσικού καλλιτεχνικού προγράμματος.  
Ο ίδιος όμως ο Σαββόπουλος δεν πρέπει να τα τραγουδά σήμερα. Πρέπει να δείξει συνέπεια στον νέο του εαυτό ως άνθρωπο και δημιουργό, σ’ αυτόν που κατηγορείται για ασυνέπεια απέναντι στον παλιό του εαυτό ως άνθρωπο και δημιουργό. Με άλλα λόγια πρέπει να δείξει μια συνέπεια μέσα στην (υποτιθέμενη) ασυνέπεια του, αποδεικνύοντας πως για τον δημιουργό χρειάζεται συνέπεια ακόμη και στην «ασυνέπεια».
Διαφορετικά δεν βλέπουμε σε τι θα διαφέρει ο Σαββόπουλος από τον πολιτικάντη-πολιτευτή, που παραπλανά και εξαπατά το ακροατήριο του, σε εκείνον που ο ίδιος  έχει καυτηριάσει στα τραγούδια, αποκαλώντας τον: «ένα καράφλα απέξω και από μέσα», που δεν σκοτίζεται για τίποτε.

*Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Γνωστικό Αντικείμενο: Μοριακή Γενετική

 Αποτέλεσμα εικόνας για σημαια ελληνικη gif animated

 

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 16, 2018


http://i1.wp.com/mignatiou.com/wp-content/uploads/2018/02/AOZ-TURKEY-ELLADA-AIGAIO02.jpg?resize=777%2C437Πού το πάει ο Ερντογάν; Είναι επιλογή ο πόλεμος; Εκτός ελέγχου η Τουρκία και ο Σουλτάνος της…


Του Νίκου Μελέτη

Πηγή:  mignatiou.com


Αντιμέτωπες με μια εκτός ελέγχου Τουρκία και έναν Ερντογάν εκτός ορίων, βρίσκονται Αθήνα και Λευκωσία σε μια στιγμή που φαίνεται ότι δοκιμάζονται οι αντοχές όλων των πλευρών και ενώ η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλλει τετελεσμένα στο Αιγαίο, επαναφέροντας σε ανώτατο επίπεδο την αξίωση επί των Ιμίων αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο ,σε αντιστάθμισμα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει στα νοτιοανατολικά σύνορα της.
Σε ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σκηνικό, η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη να επιχειρήσει να αποτρέψει την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, αμφισβητώντας έτσι και την ίδια την υπόσταση της, και συγχρόνως να αμφισβητήσει ευθέως την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο με αιχμή τα Ίμια.
Αθήνα και Λευκωσία διαπιστώνουν ότι σε αντίθεση με το παρελθόν δεν υπάρχει αυτή την φορά ο πρόεδρος Τζόνσον που με την επιστολή του θα αποτρέψει μια τουρκική επέμβαση στην Κύπρο, ούτε ο Χολμπρουκ που θα επιχειρούσε να επιβάλει αποκλιμάκωση της κρίσης των Ιμίων έστω και με το κόστος μιας συμφωνίας απεμπλοκής, ετεροβαρούς για τα ελληνικά συμφέροντα. Κανείς στον διεθνή περίγυρο δεν έχει την δυνατότητα να παρέμβει στην τουρκική πλευρά, και πιθανότατα αυτό θα αποδειχθεί στην αυριανή κρίσιμη συνάντηση που θα έχει η τουρκική ηγεσία με τον Αμερικανό υπουργό εξωτερικών Ρέξ Τίλερσον
Τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία εικοσιτετράωρα ανατρέπουν βεβαίως και το success story που είχε επιχειρήσει να προβάλει η κυβέρνηση στα Ελληνοτουρκικά, μετά την επίσκεψη Ερντογαν στην Αθήνα, όπου στην προσπάθεια εξωραϊσμού και κατευνασμού της Τουρκίας, είχε δοθεί πανηγυρικός τόνος στην υποτιθέμενη εγκατάλειψη εκ μέρους του Ερντογάν της αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης.
Χθες ο τούρκος ηγέτης σε μια πρωτοφανή για την οξύτητα της τοποθέτηση εξαπέλυσε απειλές εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, επαναφέροντας με τον δικό του τρόπο τόσο τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο όσο και την πλήρη αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά την προσπάθεια αποκλιμάκωσης που έγινε, αργά το βράδυ υπήρξε ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ που υποστήριζε ότι τα Ίμια ανήκουν στην Τουρκία, ενώ μετά την επικοινωνία των δυο πρωθυπουργών Αλ. Τσίπρα και Μ. Γιλντιρίμ διατυπωθήκαν διαφορετικές εκδοχές:
Το Μέγαρο Μαξίμου ανέφερε ότι ο πρωθυπουργός επισήμανε με «αυστηρότητα» στον Τούρκο ομόλογό του ότι γεγονότα, όπως το χθεσινό στην περιοχή των Ιμίων, υπονομεύουν ευθέως τις Ελληνοτουρκικές και Ευρωτουρκικές σχέσεις και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, επισημαίνοντας την ανάγκη να τερματιστούν άμεσα οι αυξανόμενες προκλητικές τουρκικές παραβιάσεις στα χωρικά ύδατα και στον εναέριο χώρο ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και να υπάρξει αποκλιμάκωση της έντασης . Η Τουρκική πλευρά είχε άλλη εκδοχή. Όπως μετέδωσαν τα Τουρκικά ΜΜΕ, ήταν ο τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ που τηλεφώνησε στον Αλ. Τσίπρα προκειμένου να του επισημάνει ότι η «Ελλάδα είναι αυτή που πρέπει να πάρει τα αναγκαία μέτρα για την αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο».
Ο Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας στην ΚΟ του κόμματος του ,απείλησε ότι θα χρησιμοποιήσει τις ίδιες μεθόδους με το Αφρίν, την περιοχή της Συρίας στην οποία έχει εισβάλλει η Τουρκία, επαναφέρει θέμα «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, και επιβεβαίωσε την διεκδικητική ατζέντα στην Ανατολική Μεσόγειο, που θεωρεί ότι η Κύπρος και η Ελλάδα δεν έχουν δικαίωμα σε θαλάσσιες ζώνες εκτός των χωρικών υδάτων τους, ενώ σύμφωνα με την τουρκική θέση η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μειωμένης κυριαρχίας και δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί τους φυσικούς πόρους χωρίς την… έγκριση του κατοχικού καθεστώτος.
Ο Τούρκος ηγέτης θέλησε να δώσει απάντηση στην κριτική που δέχεται από την αντιπολίτευση ότι «παρέδωσε» νησιά στην Ελλάδα και ότι επιτρέπει σε Έλληνες αξιωματούχους όπως ο Πάνος Καμμένος να επισκέπτονται «αμφισβητούμενα» νησιά, και συγχρόνως θέλησε σε ανώτατο επίπεδο να διατυπωθεί με τελεσιγραφικό τρόπο η απόφαση της Τουρκίας να επιχειρήσει να εμποδίσει την συνέχιση των ενεργειακών σχεδιασμών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
«Μη νομίζουν ότι δεν παρατηρούμε τις καιροσκοπικές κινήσεις έρευνας φυσικού αερίου ανοιχτά της Κύπρου και τις κινήσεις στις βραχονησίδες… Κάποιοι βλέπουν τις εξελίξεις στα νότια σύνορά μας και κάνουν λανθασμένους υπολογισμούς στην Κύπρο και το Αιγαίο» προειδοποίησε την Τρίτη μιλώντας στην ΚΟ του κόμματός του.
«Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας. Αυτές οι δουλειές δεν γίνονται με κρυφές φωτογραφήσεις σε απόμακρες βραχονησίδες με συμφωνίες που δεν ισχύουν και με αποστολή πλωτών γεωτρύπανων».
«Η Τουρκία παρακολουθεί τα δικαιώματα της που προέρχονται από την ιστορία , τις συμφωνίες και το διεθνές δίκαιο . Για εμάς τα δικαιώματα μας στο Αφριν δεν είναι διαφορετικά από τα δικαιώματα μας στην Κύπρο και στο Αιγαίο» είπε ο κ.Ερντογαν.
Στην Αθήνα μόλις επέστρεψε η αποστολή που συνόδευε τον ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά στην Βιέννη ενημερώθηκε για την ανακοίνωση του Τουρκικού ΥΠΕΞ και ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρος Γεννηματάς, απάντησε στους τουρκικούς ισχυρισμούς:
«Η Τουρκία, μαζί με το μέτρο, έχει χάσει και τον κοινό νου. Εκτός από το να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, αποδεικνύει ότι δεν γνωρίζει ούτε γεωγραφία».
Όμως και η αντίδραση του Στειτ Ντιπάρτμεντ ήταν απογοητευτική (ως συνήθως) καθώς επέλεξε τις ίσες αποστάσεις, καλώντας όλα τα μέρη να κάνουν κινήσεις για την αποκλιμάκωση της έντασης μέσω των γνωστών διαύλων επικοινωνίας των δυο πλευρών, ενώ η παρέμβασή της Κομισιόν ήταν θετική αλλά απέχει κατά πολύ από το να αποτελεί «ασπίδα» για την Ελλάδα και την Κύπρο απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.
Η Λευκωσία είναι σε διαρκή επαφή με την Ρώμη και διεθνείς οργανισμούς ελπίζοντας ότι θα μπορέσει τελικά το γεωτρύπανο Saipem12000 να προσεγγίσει το σημείο που έχει προγραμματίσει η ΕΝΙ την γεώτρηση στο σημείο «Σουπιά», αλλά η Ιταλική πλευρά δεν δείχνει έτοιμη να ακολουθήσει αποφασιστική στάση και αναμένει να δοθεί λύση με τις… ευλογίες της Άγκυρας δια της διπλωματικής οδού.
Σε ένα ακόμη μήνυμα συνέχισης των προκλήσεων η Τουρκία ανήγγειλε την διεξαγωγή άσκησης Έρευνας και Διάσωσης η οποία όχι μόνο επικαλύπτει περιοχές του FIR Αθηνών και της Ελληνικής περιοχής Έρευνας και Διάσωσης (SRR) αλλά εγκλωβίζουν ολόκληρο το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Παράλληλα είναι σε εξέλιξη οι ασκήσεις περιμετρικά της Κύπρου που επικαλείται ως πρόσχημα η Τουρκία προκειμένου να εμποδίσει τον πλου του γεωτρύπανου Saipem 12000 στο Οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ.
NAVTEX 0235/18
MEDITERRANEAN SEA
SEARCH AND RESCUE (SAR) EXERCISE, ON 15 FEB 18 FROM 1100Z TO 1500Z OUT OF FOREIGN TERRITORIAL WATERS IN AREA BOUNDED BY;
36 21.44 N – 029 08.88 E
35 39.64 N – 029 08.88 E
35 39.64 N – 029 59.60 E
36 12.92 N – 029 59.60 E
CAUTION ADVISED

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ
ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

 Καλός Πάγκαλος είναι ο μουγκός Πάγκαλος


Δημήτρης Σούλτας

Πηγή: altsantiri.gr

*** Ο Θόδωρος Πάγκαλος απεφάνθη ότι “καλός Τούρκος είναι ο νεκρός Τούρκος”, θυμίζοντάς μας έτσι πόσες χιλιάδες καλσόν έσκισε επί της υπουργίας του στην υπόθεση Οτσαλάν.
*** Ο Ανδρέας Λοβέρδος χρησιμοποίησε την έκφραση “συμμορίτες” για να περιγράψει τη δικαστική διαδικασία στην υπόθεση Novartis. Με το βιογραφικό του να περιλαμβάνει την άθλια διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, δεν είναι πολύ μακριά από το να ζητήσει να ανοίξει και πάλι η Μακρόνησος για τους εαμοσυμμορίτας.
*** Ο Γιάννης Μπουτάρης πρότεινε το αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης να μετονομαστεί σε “Νίκος Γκάλης”. Με δεδομένο ότι κάποιες δεκαετίες ακόμα θα ανήκει στους Γερμανούς, περισσότερο προς "Φραντς Μπεκενμπάουερ"  το βλέπω.
*** Ο Γιάννης Πατούλης ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τον Δήμο Αθηναίων λέγοντας ότι είναι ο καιρός να έρθουν στο προσκήνιο τα παιδιά από τα Πετράλωνα και όχι αυτά της πορφύρας. Το σαλόνι του σπιτιού του έχει ήδη αυτομολήσει στη Νότια Αφρική.
*** Ο Ερντογάν έχει εισβάλει στη Συρία, δημιουργεί επεισόδια στο Αιγαίο και έχει ρίξει στο πρόσφατο παρελθόν ρωσικό αεροσκάφος. Λογικά σε μερικά χρόνια θα ρίξει πυρηνικά στις ΗΠΑ, οι οποίες είναι γνωστό ότι ήταν οθωμανική επαρχία.
*** Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΦΚΑ ένας στους τρεις εργαζόμενους έχει μέσο μηνιαίο μισθό 389 ευρώ. Μιας και ασχολούμαστε με θέματα ονομασίας, ίσως μετονομάσουμε τη χώρα σε «Δυτικό Μπαγκλαντές».

Όμορφες μπαλάντες σε δύσκολους καιρούς

Ο δίσκος «Με στόμα που γελά» είναι η νέα ολοκληρωμένη δουλειά  του Θανάση Παπακωνσταντίνου,  που κυκλοφορεί  από σήμερα , 16 Φεβρουαρίου,.  Η καινούρια συνεργασία με  με τον φίλο και "συναγωνιστή" του εν τοις άσμασι  Σωκράτη Μάλαμα  αποτυπώνεται σε μια δωδεκάδα συνθέσεων , που    θα γοητεύσουν τους περισσότερους , ενώ κάποιες θα ξενίσουν εξαιτίας του  "προχωρημένου" πεζοτραγουδιστικού χαρακτήρα τους
Από το φιλόδοξο  «Με στόμα που γελά» ξεχωρίσαμε δύο μπαλάντες  ( «Απόδραση» και «Σκέψη μου ξημερωμένη» ) για το  άρωμα του δημοτικού τραγουδιού που κουβαλάνε  αλλά και το αγαπημένο ρεμπετογενές πάθος του  Μάλαμα.
Ακολουθεί η ανάρτηση ολόκληρου του δίσκου.



Με αφορμή ένα ποίημα




Κ. Καβάφης

 Ενώπιον του αγάλματος του Ενδυμίωνος


Επί άρματος λευκού που τέσσαρες ημίονοι
πάλλευκοι σύρουν, με κοσμήματ’ αργυρά,
φθάνω εκ Μιλήτου εις τον Λάτμον. Ιερά
τελών — θυσίας και σπονδάς — τω Ενδυμίωνι,
από την Aλεξάνδρειαν έπλευσα εν τριήρει πορφυρά.—
Ιδού το άγαλμα. Εν εκστάσει βλέπω νυν
του Ενδυμίωνος την φημισμένην καλλονήν.
Ιάσμων κάνιστρα κενούν οι δούλοι μου• κ’ ευοίωνοι
επευφημίαι εξύπνησαν αρχαίων χρόνων ηδονήν.


Γλυπτική ονομάζεται η τέχνη της καλλιτεχνικής δημιουργίας - έκφρασης, που εκτελείται μέσω της δημιουργίας τρισδιάστατων μορφών σε οποιοδήποτε μέσο. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι διάφορα: σκληρά, όπως η πέτρα, το μάρμαρο, τα μέταλλα ή το ξύλο, ή και πιο μαλακά, όπως ο πηλός ή διάφορα πλαστικά (στη σύγχρονη γλυπτική). Είναι δυνατός ακόμη ο συνδυασμός διαφορετικών υλικών. Το πρώτο στάδιο είναι η εύρεση των αντικειμένων που θα παρουσιαστούν από τους γλύπτες. Έπειτα, τα επιλεγμένα υλικά υφίστανται επεξεργασία με διάφορες τεχνικές, αφαιρετικές όπως το σκάλισμα, ή προσθετικές όπως η συγκόλληση. Υπάρχουν ακόμη τεχνικές που τροποποιούν τη σκληρότητα των χρησιμοποιούμενων υλικών. Όταν τελειώσει το γλυπτό ή το ανάγλυφο, η επιφάνειά του μπορεί να διακοσμηθεί επιπλέον με χρήση ζωγραφικής. Τέλος, μια συλλογή γλυπτών, τοποθετείται μερικές φορές σε «κήπους γλυπτών».
Η γλυπτική σε πέτρα διατηρείται επί πολύ περισσότερο χρόνο από ό,τι τα έργα τέχνης από άλλα υλικά, και συχνά αντιπροσωπεύει την πλειονότητα των σωζώμενων έργων (πλην των κεραμικών) από αρχαίους πολιτισμούς. Ωστόσο, τα περισσότερα αρχαία γλυπτά ήταν χρωματισμένα με έντονα χρώματα, τα οποία έχουν χαθεί.

Πηγή: el.wikipedia.org
Andrew Butterfield - Endymion
«Θεέ μου, πόσο διαφορετική είναι η ομορφιά στη Φύση και στην Τέχνη! Σε μια γυναίκα, η σάρκα πρέπει να είναι σαν μάρμαρο. Σε ένα άγαλμα το μάρμαρο πρέπει να είναι σαν σάρκα.»

 Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας