Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2017

Η ΧΑΜΕΝΗ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΟΛΥΧΡΩΜΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  • ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΓΛΥΠΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

  •  ΤΟ ΠΟΣΟ ΥΠΕΡΟΧΑ ΗΤΑΝ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΗ ΚΑΠΟΤΕ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΕΙ Ο ΠΛΑΤΩΝ.

  •  ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΟΤΙ Η ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥΓΛΥΠΤΗ.

  •  ΠΑΡ' ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΠΕΖΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ . ΜΟΝΟΝ ΚΑΠΟΙΑ ΙΧΝΗ ΣΩΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΟΥ.

  •  Η ΤΑΙΝΙΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΦΗΜΙΣΜΕΝΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΜΟ... ΣΤΟ ΦΗΜΙΣΜΕΝΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ, ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ.
  •  
  • ΟΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΒΟΗΘΟΥΝ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΧΡΟΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΒΟΗΘΟΥΝ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ.ΩΜΑΤΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ ΑΝΕΦΕΛΗ ΑΥΓΟΥΛΑ

Έφεξ' η ροδοδάχτυλη της νύχτας κόρη Αυγούλα,
και το νησί θαμάζοντας γυρνούσαμε να δούμε.
Οι νύφες τότες στα βουνά, του Δία οι θυγατέρες,
155     τα γίδια ξεκινήσανε, να βρουν φαγί οι συντρόφοι.
Γερτά δοξάρια και μακριά κοντάρια απ' τα καράβια
αμέσως φέρνουμε, και τρεις γενήκαμε παρέες·
χτυπάμε, και μάς έδωσε ο θεός λαμπρό κυνήγι.
Μ' ακολουθούσαν δώδεκα καράβια· στο καθένα
160     ως εννιά γίδια πέσανε· σ' εμένα αφήκαν δέκα.
Όλη τη μέρα, ως του ηλιού το γέρμα, καθισμένοι
με κρέας ξεφαντώναμε και με κρασί φλογάτο,
τί ακόμα βάσταε το κρασί το μαύρο στα καράβια,
που μάζωξε ο καθένας μας πολύ μες στις λαγήνες,
165     σαν πήραμε την ιερή τη χώρα των Κικόνων.
Και βλέπαμε αντικρύ καπνό στα μέρη των Κυκλώπων,
κι ακούγαμε μαζί μ' αυτούς τα γιδοπρόβατά τους.
Κι ο ήλιος σα βασίλεψε και πλάκωσε σκοτάδι,
να κοιμηθούμε γείραμε στης θάλασσας την άκρη.
170     Έφεξ' η ροδοδάχτυλη της νύχτας κόρη Αυγούλα,
και συντυχιά τους φώναξα, και σ' ολουνούς τους είπα·
Οι άλλοι εσείς να μείνετε, συντρόφοι αγαπημένοι·
εγώ με το καράβι μου και τους δικούς μου σέρνω,
να πάω να μάθω τί λογής ανθρώποι εκείθε ζούνε,
175     νά 'ναι άραγες αδιάντροποι κι άγριοι κι αδικοπράχτες,
ή τάχα είναι φιλόξενοι, με θεοφοβιά στο νου τους.»

Ομήρου Οδύσσεια Ι, Αλκίνου απόλογοι. Κυκλώπεια
 Μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη

Η ΝΔ, η «ανομία» και το τόξο της διαπλοκής

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 23 της εφημερίδας Νέα Σελίδα, 12/11/2017
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΓΚΙΒΑΛΟΣ
Στην εποχή μας, την εποχή της επικυριαρχίας του νεοφιλελεύθερου – χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, ζούμε σε δύο «κόσμους», σε δύο παράλληλα «σύμπαντα». Ο ένας, ο «κάτω κόσμος», στηρίζεται στην πραγματική οικονομία, στην παραγωγική δραστηριότητα, στην ιστορική κοινωνία -που σήμερα δοκιμάζεται-, στην εργασία και στις πραγματικές κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις.
Ο «πάνω κόσμος» είναι απρόσιτος και απρόσβλητος. Κυριαρχούν η χρηματοπιστωτική δομή, οι οίκοι αξιολόγησης, οι φορολογικοί «παράδεισοι», τα τοξικά παράγωγα προϊόντα, η πλαστική οικονομική δομή. Ο «πάνω κόσμος» αντιπροσωπεύει (φανταστικές) αξίες άνω των 800 τρισ. δολαρίων, ενώ ο υποτελής «κάτω κόσμος» παράγει ετησίως γύρω στα 80 τρισ. δολάρια.
Γι’ αυτό και κάθε «κόσμος» έχει το δικό του «Σύνταγμα», τις δικές του αντιλήψεις περί του νόμου του δικαίου, περί του τι είναι νόμιμο, παράνομο, άνομο, νομότυπο. Ομως, σε τελική ανάλυση, ο «κόσμος» της χρηματοπιστωτικής ανομίας και της ασύδοτης δράσης των επιχειρηματικών κολοσσών επιβάλλει τους δικούς του νόμους, το δικό του δίκαιο.
Κατά καιρούς έρχονται στο φως αποκαλύψεις των «νομίμως» συντελούμενων ανομιών του «πάνω κόσμου» με δημοσιοποίηση στοιχείων από φορολογικούς «παραδείσους», όπου η μεγάλη φοροδιαφυγή δρα «νομοτύπως». Χωρίς, βεβαίως, να ξεχνάμε τους επίσημους φορολογικούς «παραδείσους» που βρίσκονται στην καρδιά της Ευρώπης, όπως η Ελβετία και το Λουξεμβούργο, όπου «έδρασε» και ο προσφιλής μας Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, με τη νόμιμη φοροαπαλλαγή των μεγάλων επιχειρήσεων.
Η ίδια η πολιτική εξουσία αποτελεί τον μηχανισμό «νομιμοποίησης» της μεγάλης φοροδιαφυγής, της καταλήστευσης και ιδιοποίησης από ένα προνομιούχο τμήμα των ελίτ ενός μεγάλου τμήματος του κοινωνικού πλούτου. Και η καταλήστευση αυτή συντελείται νομότυπα, μέσα από ένα πολυσύνθετο πλέγμα συναλλαγών, το οποίο διασφαλίζει την πλήρη κάλυψη και την ασύδοτη δράση κάθε είδους κερδοσκοπίας και παράνομης -συχνά εγκληματικής- δράσης.
Η ανοχή και η ταυτόχρονη τυπική νομιμοποίηση αυτής της έκνομης δράσης που συντελείται από τις κυρίαρχες πολιτικές εξουσίες και ηγεσίες αποδεικνύει ότι το καθεστώς της πολιτικής ανομίας είναι ακόμα πιο επικίνδυνο από τη δράση των ολιγαρχικών συμφερόντων. Η ανομία, ως έννοια, περιλαμβάνει αφενός την ηθική έκπτωση, αφετέρου την απουσία ή την αγνόηση ενός υπάρχοντος νόμου.
Η πολιτική ανομία ενσωματώνει και τις δύο αυτές διαστάσεις. Κλείνει τα μάτια ή και συνεργάζεται νομότυπα για την καταλήστευση και την εκμετάλλευση της κοινωνίας με την προνομιούχα ελίτ, αλλά σε πολλές περιπτώσεις συναλλάσσεται και στο αμιγώς οικονομικό πεδίο με αυτή: μίζες, προμήθειες, χρηματοδοτήσεις σε προεκλογικές περιόδους…
Πολιτική ανομία, διαπλοκή και διαφθορά συγκροτούν το τρίπτυχο μέσα στο οποίο βρίσκεται σήμερα εγκλωβισμένος ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος, έχοντας πλήρως υιοθετήσει και ιδιοποιηθεί το ακροδεξιό – νεοφιλελεύθερο πρότυπο, οδηγεί την παράταξή του σ’ ένα ιστορικό αδιέξοδο.
Οι καταγγελίες «περί ανομίας» που διατυπώθηκαν κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού δεν αποτελούν απλώς εκδήλωση μιας τυφλής συγκρουσιακής και εφ’ όλης της ύλης εκδιπλούμενης αντιπολιτευτικής τακτικής. Πίσω από αυτές προβάλλει το πρόταγμα του «νόμου και της τάξης», που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αγοραίας – νεοφιλελεύθερης πολιτικής και των ακροδεξιών αντιλήψεων.
Τι συνιστά όμως ανομία – και μάλιστα πολιτική ανομία; Πολιτική ανομία είναι η πλήρης κάλυψη της έκνομης και αντισυνταγματικής λειτουργίας (όπως το ίδιο το ΣτΕ απεφάνθη) των ΜΜΕ. Είναι η καταψήφιση στη Βουλή και η με κάθε μέσο παρεμπόδιση της προώθησης από το ΕΣΡ της διαδικασίας για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Σε αυτό το πεδίο η ΝΔ και ο αρχηγός της, αλλά και τα κόμματα του «τόξου της διαπλοκής», διεκδικούν επάξια την «αριστεία».
Πολιτική ανομία συνιστούν η κάλυψη των μεγάλων φοροφυγάδων, η αγνόηση ή και απόκρυψη των διεθνούς εμβέλειας λιστών φοροδιαφυγής, η πολιτική «νομιμοποίηση» των προμηθευτών, των εργολάβων και των κάθε είδους «μιζαδόρων» που συγκροτούν το κύκλωμα της διαπλοκής.
Ποια κόμματα και ποια πολιτικά πρόσωπα πρωτοστάτησαν όλα αυτά τα χρόνια στη νομότυπη λειτουργία του κυκλώματος αυτού, που ακόμα και τα χρόνια της μνημονιακής κρίσης συνέχισε ανεμπόδιστα το καταστροφικό του έργο;
Η πρόσφατη «περίπτωση Αυγενάκη», όπως και -σε μια παράπλευρη διάσταση- η υπόθεση Siemens με τον εκχρηματισμό των ταμείων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και τα «δώρα» στους πολιτικούς αποκαλύπτουν μια ακόμη διάσταση. Το γεγονός, δηλαδή, ότι η πολιτική ανομία «διακτινίζεται» σε θύλακες του παρακράτους, της έκνομης και παραβατικής δραστηριότητας.


Ο κ. Αυγενάκης, πέραν της προσωπικής του ευθύνης, διεκπεραίωνε έναν συνήθη «υπηρεσιακό» ρόλο στο πλαίσιο του συστημικού κυκλώματος της διαπλοκής και της διαφθοράς. Οι πραγματικοί υπεύθυνοι και πρωταγωνιστές είναι εκείνοι που όχι μόνο «ευλογούν» τις πρακτικές αυτές, αλλά και τις «νομιμοποιούν» μέσα στο ίδιο το Κοινοβούλιο, ακόμα και διά της σιωπής τους.
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτέλεσε με τη στάση του τον «ιδανικό -πολιτικό- αυτόχειρα» στην πρόσφατη συζήτηση «περί ανομίας» στη Βουλή. Ανήγαγε σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα, μέσω της επερώτησής του, το «θέμα Αυγενάκη» και την κατάθεση της γραμματέως του Χριστοφοράκου, ζητήματα που πιθανώς θα παρέμεναν περιθωριακά, καλυπτόμενα πίσω από το πέπλο της σιωπής των συστημικών ΜΜΕ.
Δεν πρόκειται μόνο για τη δεινή πολιτική ήττα που υπέστη μέσα στο Κοινοβούλιο. Ολες οι κινήσεις και οι επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ηγετικής του ομάδας οδήγησαν την παράταξή του σε ένα αδιέξοδο, σε μια σύγκρουση με την πραγματικότητα, γεγονός που οδηγεί αναπόφευκτα στην όξυνση των εσωκομματικών αντιθέσεων. Κι αυτές οι αντιθέσεις δεν είναι ούτε προσωπικές ούτε μικροκομματικού χαρακτήρα. Γιατί αφορούν στην ίδια την ταυτότητα της ΝΔ, στη σχέση της με την ακροδεξιά και το ακραία αντικοινωνικό νεοφιλελεύθερο πρότυπο.
Αφορούν όμως -κυρίως- σε προβλήματα πολιτικής ηθικής και πολιτικής αξιοπρέπειας απέναντι στο σύστημα συμφερόντων και διαφθοράς. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε στη Βουλή όχι μόνο να μην καταρρίψει, αλλά, αντίθετα, να υπερτονίσει το ηθικό πλεονέκτημα το οποίο επικαλείται ως κύριο «όπλο» του ο ΣΥΡΙΖΑ.
Τώρα άρχισαν να εμφανίζονται και επισήμως τα πολιτικά πρόσωπα και οι «επιχειρηματίες» της διαπλοκής που «κοσμούν» τα Paradise Papers. Που αποτελούν, άλλωστε, στην πράξη τους άτυπους αλλά επίσημους προσκεκλημένους του Κυριάκου Μητσοτάκη στο χειμερινό συνέδριο της ΝΔ.


* Αναπληρωτής Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΕΝΑ ΜΕΙΔΙΑΜΑ , ΠΑΡΑΚΑΛΩ!...


TO ΠΟΤΑΜΙ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ

RIVER

Its coming on christmas
Theyre cutting down trees
Theyre putting up reindeer
And singing songs of joy and peace
Oh I wish I had a river
I could skate away on
But it dont snow here
It stays pretty green
Im going to make a lot of money
Then Im going to quit this crazy scene
I wish I had a river
I could skate away on
I wish I had a river so long
I would teach my feet to fly
Oh I wish I had a river
I could skate away on
I made my baby cry

He tried hard to help me
You know, he put me at ease
And he loved me so naughty
Made me weak in the knees
Oh I wish I had a river
I could skate away on
Im so hard to handle
Im selfish and Im sad
Now Ive gone and lost the best baby
That I ever had
Oh I wish I had a river
I could skate away on
I wish I had a river so long
I would teach my feet to fly
Oh I wish I had a river
I made my baby say goodbye

Its coming on christmas
Theyre cutting down trees
Theyre putting up reindeer
And singing songs of joy and peace
I wish I had a river
I could skate away on

Ο Τζορτζ Όργουελ εκ βαθέων: ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του

Αποτέλεσμα εικόνας για Τζορτζ ΌργουελΤζωρτζ Όργουελ - Βικιπαίδεια

Το  "Τζορτζ Οργουελ: Η Ζωή σε Εικόνες" είναι ένα δραματοποιημένο ντοκουμέντο  της τηλεόρασης του BBC , που αναφέρεται στη ζωή του Βρετανού συγγραφέα George Orwell. Ο Chris Langham παίζει το ρόλο του Orwell. Σημειώνουμε ότι δε βρέθηκαν καταγραμμένες ηχογραφήσεις ή βίντεο του πραγματικού George Orwell.

 Βραβεία: Διεθνές βραβείο Grierson 2004 για το καλύτερο ντοκιμαντέρ

Αυτή με διάλεξε

I'm not much to talk to and I know how I look
But I know when bad life comes out of book
But of all the people, there are in the world
She chose me

Most of my life, I've been all my own
Whenever I did, I did it alone
And then she came alone
Now I'm not alone
Since she chose me

Every night I thank the lucky stars above me
That someone as beautiful as she could really love me
And she really loves me

From time to time
I ask myself why was it I
And nobody else
The most beautiful girl that I'd ever seen
And she chose me

And she really loves me
From time to time
I ask myself why was it I and not someone else
The most beautiful girl
In all over the world
And she chose me

Κάπνισμα και ξυλόσομπες σκοτώνουν τους Έλληνες

Κάπνισμα και ξυλόσομπες σκοτώνουν τους Έλληνες
Πηγή: iatropedia.gr

Tα δεδομένα της μεγάλης πανευρωπαϊκής μελέτης ERS COPD Audit study που πραγματοποιήθηκε με συμμετοχή 16000 ασθενών, στην οποία συμμετείχε και η χώρα μας αποδεικνύει ότι το 7% των Ελλήνων ασθενών με ΧΑΠ που θα νοσηλευτεί στο νοσοκομείο λόγω παρόξυνσης θα πεθάνει εντός 3 μηνών! Η κυριότερη αιτία είναι το κάπνισμα, αλλά και η χρήση τζακιών ή ξυλοσομπών επιδεινώνουν το πρόβλημα.
Όπως μας ενημερώνουν από την Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, οι παγκόσμιες διαπιστώσεις δείχνουν ότι:
1. Η ΧΑΠ είναι η 5η αιτία θανάτου παγκοσμίως και θα ανέβει στην 3η έως το 2020.
2. Ευθύνεται κάθε χρόνο για περισσότερους από τρία εκατομμύρια θανάτους στον πλανήτη μας και εκτιμάται ότι προκαλεί παγκοσμίως περισσότερες από 29 εκατομμύρια χρόνια ζωής σε συνθήκες αναπηρίας (disability-adjusted life-years).
3. Το συνολικό κόστος σε φάρμακα, νοσηλείες και για την όλη αντιμετώπιση της νόσου είναι τεράστιο (π.χ. στις ΗΠΑ ξοδεύονται 24 δις. δολάρια ετησίως)
4. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέταξε την ΧΑΠ σε μία από τις 5 πιο επικίνδυνες αρρώστιες της επόμενης χιλιετίας και συντονίζει προσπάθειες για την αντιμετώπισή της, όπως αυτή με το ακρωνύμιο GOLD (Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease).
Διαπιστώσεις για την Ελλάδα
1. 9 ενήλικες καπνιστές στους 100 στην χώρα μας πάσχουν από τη νόσο (8.4%), δηλαδή περίπου 600000 Έλληνες νοσούν
2. Το 56% δηλαδή 300000 αυτών δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν.
3. Οι μισοί πάσχοντες συνεχίζουν να καπνίζουν
4. Οι άνδρες πάσχουν 2,5 φορές περισσότερο από τις γυναίκες 11,6% έναντι 4,8%
Τι προκαλεί την ΧΑΠ
Το κάπνισμα, ενεργητικό και παθητικό, αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα κινδύνου για την ΧΑΠ. Τώρα τελευταία όμως με την οικονομική κρίση η χρήση τζακιών, σομπών κλπ επιδεινώνει σοβαρά το πρόβλημα ιδίως στα αστικά κέντρα επιδεινώνοντας τα συμπτώματα τους. Τα συμπτώματα της ΧΑΠ (βήχας, πτύελα, δύσκολη αναπνοή στην προσπάθεια) χαρακτηρίζονται από ύπουλη εμφάνιση και σταδιακή επιδείνωση.
Το πρόβλημα με τα συμπτώματα είναι ότι έχουν τόσο ύπουλη εμφάνιση έτσι ώστε οι πάσχοντες για κάποια χρόνια τα θεωρούν λανθασμένα σαν μία φυσιολογική συνέπεια του καπνίσματος και της ηλικίας που αυξάνεται και να μην καταφεύγουν στον πνευμονολόγο για να εξεταστούν και να υποβληθούν σε σπιρομέτρηση που είναι η εξέταση που αποκαλύπτει την νόσο.
Ο σιωπηλός δολοφόνος
Αποφράζει τους βρόγχους (τους αεραγωγούς που αναπνέουμε) και καταστρέφει κυριολεκτικά τους ιστούς των πνευμόνων. Οι βλάβες αυτές από ένα σημείο και μετά είναι μη αναστρέψιμες.
Δυστυχώς μόνο αφού καταστραφεί το 50-60% των πνευμόνων ο ασθενής αρχίζει να έχει σοβαρά συμπτώματα και 2-3 κρίσεις επιδείνωσης της αρρώστιας τον χρόνο, κρίσεις που συχνά τον οδηγούν να εισαχθεί και να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο. Αν ο ασθενής συνεχίσει να αγνοεί τα ενοχλητικά συμπτώματα του βήχα, της απόχρεμψης και του εύκολου λαχανιάσματος (δύσπνοια) και να καπνίζει αφήνει την αρρώστια να εξελιχθεί στην πιο προχωρημένη της μορφή.
Σε αυτήν ο ασθενής δεν μπορεί να κάνει καθημερινές οικιακές δουλειές, να κοιμηθεί, να μετέχει σε οικογενειακές διασκεδάσεις και να έχει σεξουαλική ζωή. Τελικώς ο ασθενής καθηλώνεται σε μια αναπηρική μορφή διαβίωσης στο σπίτι, απόλυτα εξαρτημένος από την οικογένεια του και από την λήψη οξυγόνου καθ' όλο το 24ωρο.
Τι πρέπει να γίνει
1. Ο καπνιστής που είναι πάνω από τα 35 με ένα έστω από τα συμπτώματα βήχα, απόχρεμψη ή δύσπνοια να επισκεφθεί τον πνευμονολόγο και προφανώς να διακόψει το κάπνισμα!
2. Όλοι οι καπνιστές πρέπει να κάνουν ετήσια σπιρομέτρηση (ειδική εξέταση διαγνωστική της ΧΑΠ) σε πιστοποιημένα πνευμονολογικά ιατρεία και να καταφύγουν στα ιατρεία βοήθειας διακοπής καπνίσματος.
3. Οι πάσχοντες που δεν το γνωρίζουν, διατρέχουν κίνδυνο εκδήλωσης σοβαρού εμφράγματος ή και εγκεφαλικού, συχνή επιπλοκή-συνοσηρότητα της ΧΑΠ.
4. Όλοι οι διαγνωσθέντες πρέπει να μπουν σε ειδικό πρόγραμμα θεραπείας και αποφυγής παραγόντων κινδύνου.
5. Η Πολιτεία πρέπει να στελεχώσει τις υγειονομικές μονάδες με ειδικούς γιατρούς (πνευμονολόγους) για να αντιμετωπιστεί αυτή η παγκόσμια επιδημία.
6. Καλούμε όλους τους αρμοδίους να βοηθήσουν στην ανάπτυξη προγραμμάτων μείωσης της καπνιστικής συνήθειας, καθώς και μείωσης της ενδο-οικιακής (τζάκια, σόμπες) αλλά και εξω-οικιακής ατμοσφαιρικής ρύπανσης (αυτοκίνητα/βιομηχανικές εκπομπές).
7. Καλούμε όλους τους αρμοδίους να βοηθήσουν στην αυστηρή εφαρμογή της απαγόρευσης του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.

http://im1.7job.gr/sites/default/files/imagecache/1200x675/article/2017/46/244321-khtrhtrjyehgr.jpgΣικελία: Η γη της Μαφίας


Είναι μια ευλογημένη γη, με μεγάλη περίοδο ηλιοφάνειας, εύφορη γη, πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, πανέμορφες αμμουδιές και εστιατόρια με αστέρια Michelin. Η Σικελία είναι ένα κομμάτι του παραδείσου. Αλλά μετά έρχονται τα στατιστικά στοιχεία...
Πάνω από το 1/5 του πληθυσμού του νησιού σε παραγωγική ηλικία είναι άνεργο και σχεδόν οι μισοί κάτοικοι είναι φτωχοί ή βρίσκονται πολύ κοντά στην φτώχεια.
Η Σικελία εξακολουθεί να υπολείπεται σε ανάπτυξη, όχι μόνο σε σύγκριση με την εκβιομηχανισμένη βόρεια Ιταλία, αλλά και σε σχέση με τον υπόλοιπο νότο. Το, μερικώς αυτόνομο, νησί, το οποίο ήταν μέρος της «Magna Grecia», της Μεγάλης Ελλάδας στην αρχαιότητα, θεωρείται τώρα ως «η Ελλάδα της Ιταλίας», το προβληματικό παιδί της χώρας.
Οι Σικελοί ψήφισαν για νέα περιφερειακή κυβέρνηση την Κυριακή 5 Νοεμβρίου, δίνοντας την νίκη στον κεντροδεξιό, Νέλο Μουσουμέτσι, ο οποίος υποστηρίχθηκε από έναν συνασπισμό τριών κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου του «Forza Italia» του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο κύριος αντίπαλός του, ο υποψήφιος των Πέντε Αστέρων Τζανκάρλο Καντσελέρι ακολούθησε δεύτερος, με τον κεντροαριστερό Φαμπρίτσιο Μίκαρι και τον Κλαούντιο Φάβα, υποψήφιου της Αριστεράς να καταλαμβάνουν τις επόμενες θέσεις.
Ωστόσο, το ψηφοδέλτιο των Πέντε Αστέρων, σε ό,τι αφορά την σύνθεση του περιφερειακού συμβουλίου, έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Ακολούθησε, με μεγάλη διαφορά, η «Forza Italia», το Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, Ματέο Ρέντσι, τρίτο και η Λέγκα με τα ακροδεξιά «Αδέλφια της Ιταλίας» να ακολουθούν.
Αποτέλεσμα εικόνας για Pietrangelo ButtafuocoΑλλά σύμφωνα με τον συγγραφέα Pietrangelo Buttafuoco, τον οποίο επικαλείται το Spiegel, δεν έχει σημασία ποιος θα διαχειριστεί την δυστυχία της Σικελίας στο μέλλον. Ο Buttafuoco ισχυρίζεται ότι η το νησί, με τον ελλειμματικό προϋπολογισμό, την υψηλή ανεργία, την μετανάστευση των νέων και την παραγωγή πλούτου σε χαμηλότερα ποσοστά από ό,τι στην μεταπολεμική περίοδο, «για να μην αναφέρουμε την διαφθορά, το έγκλημα και την πείνα», δεν μπορεί πλέον να κυβερνηθεί: «Πρέπει να πάει σε αναγκαστική διοίκηση».
Πράγματι, όποιος επισκέπτεται τη Σικελία, μπορεί να δει ότι τα υπέροχα παλάτια του Παλέρμο μόλις και μετά βίας κρύβουν την πικρή φτώχεια σε άλλες περιοχές της πόλης, ή τις παραγκουπόλεις από ελενίτ στην Μεσίνα και τις πόλεις που αργοπεθαίνουν στην ενδοχώρα. Είναι προφανές, ότι οι κύριες αιτίες της γενικευμένης κρίσης που χτύπησε όλη την Ιταλία, στην Σικελία εμφανίζονται μεγεθυμένες.
Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά: «Κόζα Νόστρα: η ιστορία της σικελικής Μαφίας» του Τζον Ντίκι
Η γη της Μαφίας
Η Σικελία είναι χώρα Μαφίας, και κανείς δεν το γνωρίζει περισσότερο αυτό απ’ ό,τι ο Nino Di Matteo. Ο 56χρονος εισαγγελέας είναι ο πιο απειλούμενος άνθρωπος της Ιταλίας. Επειδή η Cosa Nostra θέλει να τον δει νεκρό, ο Di Matteo είχε προστασία 24 ώρες το 24ωρο τα τελευταία 23 χρόνια, με 42 αστυνομικούς να εργάζονται σε βάρδιες για να τον προστατεύουν στο Παλέρμο. Πάνοπλοι, ακολουθούν τον Di Matteo οπουδήποτε πηγαίνει. Έχει επίσης σωματοφύλακες στη Ρώμη, όπου μετακόμισε το καλοκαίρι, αλλά συνεχίζει περνά τα τα Σαββατοκύριακα στην Σικελία. Και το πιο σημαντικό, παραμένει ο εισαγγελέας σε μια δίκη που αποσκοπεί να αποσαφηνίσει κατά πόσο η κυβέρνηση φιλοξένησε μέλη της μαφίας τη δεκαετία του 1990, μια υπόθεση στην οποία είναι ιδιαίτερα αφοσιωμένος.
Ο ανταποκριτής του Spiegel περιγράφει την διαδρομή του εισαγγελέα προς το Παλέρμο, η οποία παραπέμπει σε στρατιωτική επιχείρηση υπό κλίμακα. Προπορεύεται το αυτοκίνητο που κάνει τον προληπτικό έλεγχο της προγραμματισμένης διαδρομής, το οποίο ακολουθείται μερικά λεπτά αργότερα από τρία Jeep και την θωρακισμένη λιμουζίνα του Di Matteo. Η λιμουζίνα φέρει εξοπλισμό που έχει ο στρατός σε εμπόλεμες ζώνες. Μεταξύ άλλων, διαθέτει ένα πομπό που παρεμποδίζει τον εντοπισμό του στίγματος του αυτινήτου, για την αποτροπή των από απόσταση ελεγχόμενων εκρήξεων.

Οι προφυλάξεις αυτές δεν είναι υπερβολικές. Οι κορυφαίοι αρχηγοί της Μαφίας φέρονται να έχουν υπογράψει πολλά «συμβόλαιο» θανάτου του εισαγγελέα. Σύμφωνα με τις τηλεφωνικές συνομιλίες που έχει υποκλέψει η αστυνομία, θέλουν να τον δουν να σφαγιάζεται «σαν τόνος». Υπάρχουν πληροφορίες ότι περίπου 150 κιλά εκρηκτικών βρίσκονται ήδη παραδοθεί στο Παλέρμο.
«Στερήθηκα κάθε ελευθερία στην ζωή μου», λέει ο εισαγγελέας, αφού έφτασε στο γραφείο του. «Πρέπει να ειδοποιήσω την συνοδεία μου πριν ανοίξω την πόρτα του σπιτιού μου το πρωί, αισθάνομαι σαν να μην μπορώ να αναπνεύσω, θα ήθελα πολύ να πάω μόνος μου να περπατήσω». Ζει σαν σκληρός εγκληματίας που έχει επικηρυχθεί.
Αν και οι ημέρες που οι δρόμοι του Παλέρμο πλημμύριζαν στο αίμα έχουν περάσει, ο αγώνας ενάντια στη Μαφία απέχει πολύ από τη νίκη. Η σικελική Cosa Nostra απλώς ακολουθεί μια διαφορετική στρατηγική. Αντί να μάχεται την κυβέρνηση με τα όπλα, διεισδύει σε αυτήν. Και καθώς επενδύει χρήματα στη νόμιμη οικονομία, ανοίγει μεγαλύτερες προσβάσεις στην κοινωνία.
Αποτέλεσμα εικόνας για Leoluca Orlando«Η μαφία έχει τις ρίζες της εδώ στο νότο, αλλά φουσκώνει τρώγοντας στα βόρεια», λέει ο Leoluca Orlando. Ο δικηγόρος που είναι τώρα δήμαρχος του Παλέρμο, βρισκόταν στην ίδια θέση τη δεκαετία του ’80, με τον Ντι Ματέο σήμερα: Στην κορυφή της «λίστας επιτυχιών» της Cosa Nostra. Έχουν περάσει 32 χρόνια από τότε που εκλέχτηκε για πρώτη φορά δήμαρχος της πόλης, αλλά ο Ορλάντο εξακολουθεί να αγωνίζεται για ένα διαφορετικό Παλέρμο, για διαφάνεια και αντίσταση στο οργανωμένο έγκλημα. Έχει τοποθετήσει μια πινακίδα στο δημαρχείο η οποία ξεκαθαρίζει, ότι «Το Παλέρμο υποστηρίζει τον Di Matteo». Είναι μια θαρραλέα κίνηση σε μια πόλη όπου το να κρατάς το στόμα σου κλειστό, βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης.
Η σικελική μητρόπολη είναι «πόλη της Μέσης Ανατολής σε ευρωπαϊκό έδαφος, περισσότερο Τρίπολη (σσ. του Λιβάνου) από Φρανκφούρτη», λέει ο Ορλάντο. Αλλά ο δήμαρχος, που σπούδασε στη Χαϊδελβέργη και έζησε στο Παρίσι, θέλει να το αλλάξει αυτό. «Έτρεξε» την προεκλογική του εκστρατεία για την επανεκλογή του το καλοκαίρι με αυτόν τον στόχο και κέρδισε. Θέλει να γίνει το Παλέρμο «ένα νησί πάνω στο νησί», μια εξαίρεση από τον σικελικό κανόνα που απαιτεί όσο το δυνατόν λιγότερες αλλαγές, λέει ο Ορλάντο. «Αυτή είναι η μόνη μας ευκαιρία να επιβιώσουμε».
Τα συνολικά κέρδη όλων των ιταλικών οργανώσεων της Μαφίας υπολογίζονται σε περίπου 1/10 του ΑΕΠ της χώρας. Τώρα που η πορνεία και το εμπόριο ναρκωτικών υπολογίζονται επίσης ως μέρος του ΑΕΠ, το μερίδιο της Μαφίας είναι πιθανό να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Το οργανωμένο έγκλημα είναι πιο εδραιωμένο από ποτέ στην κοινωνία και στην τοπική οικονομία. Η Cosa Nostra κερδίζει ακόμη και από τα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν τα κινηματογραφικά συνεργεία που γυρίζουν ταινίες… για την Μαφία στη Σικελία, ακόμη και από τα σάντουιτς που τρώνε οι κινηματογραφιστές.
«Βλέπω την Μαφία ως το βασικό πρόβλημα της Ιταλίας, ακόμη και χωρίς τα πτώματα», λέει ο εισαγγελέας Di Matteo. «Η επέκταση των μεθόδων και η διείσδυση των χρημάτων τους στη νόμιμη οικονομία βλάπτει τη δημοκρατία μας».
Ο εισαγγελέας το βλέπει αυτό έξω από την πόρτα του στο κέντρο του Παλέρμο, όπου το σπίτι του είναι προστατευμένο όσο μια ξένη πρεσβεία σε πόλεις όπως η Βαγδάτη ή η Καμπούλ. Η γειτονιά του Ντι Ματέο είναι έδαφος μιας μαφιόζικης οικογένειας που επικοινωνεί ως εξής με τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων τις οποίες «προστατεύει»: «Αν σας βολεύει, το Πάσχα ή τα Χριστούγεννα, θα στείλω κάποιον να σας επισκεφτεί και εσείς ίσως μπορείτε να του κάνετε ένα μικρό δώρο».
Για έναν ιδιοκτήτη μπαρ στη γειτονιά του Di Matteo, αυτό το «δώρο» ισοδυναμεί με μείωση των ετήσιων κερδών του κατά 6.000 ευρώ. Πολλές επιχειρήσεις δεν είναι πλέον σε θέση να πληρώσουν λεφτά για «προστασία», ενώ μερικοί επιχειρηματίες είναι πλέον απρόθυμοι να το πράξουν. Σχετική εικόναΑυτοκόλλητα από την οργάνωση Addiopizzo εμφανίζονται πλέον σε περισσότερα από 1.000 παράθυρα στο Παλέρμο και γύρω από αυτό. Η οργάνωση ενθαρρύνει τον κόσμο να ψωνίζει σε επιχειρήσεις που αρνούνται να πληρώσουν το «pizzo», τα χρήματα για την «προστασία».
Ο αγώνας κατά του οργανωμένου εγκλήματος στη Σικελία επικαλείται μερικά πρότυπα που είχαν σημαντικό ρόλο σε αυτόν. Μπορεί να σηματοδοτηθεί από την 25η επέτειο από την θανατηφόρα βομβιστική επίθεση εναντίον του εισαγγελέα Τζιοβάνι Φαλκόνε. Ο Φαλκόνε και ο συνάδελφός του Πάολο Μπορσελίνο, ο οποίος δολοφονήθηκε αργότερα και στο φέρετρο του οποίου ο Ντι Μετέο έκανε αγρυπνία, προχώρησαν διώξεις και καταδίκες που οδήγησαν τελικά εκατοντάδες αφεντικά της Μαφίας να μοιραστούν συνολικά 2.665 χρόνια φυλάκισης.
Από το 2013, ο Di Matteo δίνει την μάχη της ζωής του από το ίδιο «μετερίζι». Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του «τρέχουν» μια θεαματική υπόθεση, κατά την οποία η ιταλική κυβέρνηση παραπέμπεται ουσιαστικά στο δικαστήριο. Ο στόχος είναι να αποδειχθεί ότι, από το 1992, πολιτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν παραχωρήσεις στην Μαφία σε μια προσπάθεια να τερματίσουν την αιματοχυσία.
Με άλλα λόγια, η περήφανη Repubblica Italiana ενέδωσε σε μαζικούς δολοφόνους.
Ο Ντι Ματέο είναι πεπεισμένος ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των αφεντικών της Μαφίας, όπως του Αποτέλεσμα εικόνας για Toto Riina,Toto Riina, και κυβερνητικών στελεχών. «Εάν πολιτικοί και όργανα της αστυνομίας ή των μυστικών υπηρεσιών λειτουργούσαν ως ενδιάμεσοι της Μαφίας» λέει, το κοινό και ιδιαίτερα οι οικογένειες αυτών που δολοφονήθηκαν, έχουν το δικαίωμα να μάθουν αλήθεια.
Ο Ντι Ματέο, ένας ήρωας και πηγή ελπίδας για πολλούς Σικελούς, είναι σαφώς ενοχλητικός για όσους βρίσκονται στην εξουσία. Μερικές φορές, όταν οι κάμερες παρακολούθησης είναι απενεργοποιημένες, ανεπιθύμητη αλληλογραφία παραδίδεται απευθείας στο γραφείο του, συμπεριλαμβανομένων «απειλητικών επιστολών που έχουν σκοπό να δείξουν ότι γνωρίζουν ακριβώς πού είμαι».
Η διεύθυνση του Di Matteo στο Παλέρμο, όπου προστατεύεται από 42 σωματοφύλακες, βρίσκεται στον τηλεφωνικό κατάλογο. Κανείς δεν θεώρησε απαραίτητο να την διαγράψει…
Αναγκαστική μετανάστευση
Η Σικελία είναι γη των μεταναστών. Το νησί έχει το υψηλότερο ποσοστό μετανάστευσης στην Ιταλία, ενώ ένας στους επτά Σικελούς διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό. Η επαρχία Agrigent είναι η πιο έντονα επηρεασμένη από το φαινόμενο. Είναι το «σπίτι» της Κοιλάδας των Ναών, μιας τοποθεσίας κοντά στη θάλασσα, με ιερά ηλικίας 2.500 ετών από την ελληνική περίοδο, μία από τις πέντε περιοχές του νησιού που έχουν ενταχθεί στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αλλά η δουλειά από τον τουρισμό έπεσε κατά περισσότερο από το ένα τρίτο.
Αποτέλεσμα εικόνας για Giuseppe Parello,Η Σικελία είναι ένα κόσμημα που πρέπει να «ξεσκονιστεί», λέει ο Giuseppe Parello, διευθυντής του αρχαιολογικού πάρκου στην Κοιλάδα των Ναών. «Σε μια βιομηχανική έρημο όπως η Σικελία, πρέπει να δώσουμε στους νέους τις ευκαιρίες να μείνουν εδώ», λέει. «Εμείς οι Σικελοί είμαστε πολύ προσκολλημένοι με την γη μας».
Όμως, με την ανεργία των νέων στο νησί να βρίσκεται στο θηριώδες ποσοστό του 57%, κάτι πρέπει να γίνει άμεσα. Από την ανάληψη της θέσης του, ο Parello διπλασίασε τα έσοδα του πάρκου και δημιούργησε νέα εισοδήματα με την πώληση τοπικών προϊόντων όπως το κρασί, οι ελιές και τα αμύγδαλα. Σύμφωνα με τον διευθυντή, ο «fast-food τουρισμός» που έπληξε τη Σικελία μέχρι τώρα απλώς καταδικάζει τις περιοχές παγκόσμιας κληρονομιάς του νησιού στο να παραμείνουν αυτό που είναι σήμερα: «Καθεδρικοί ναοί στην έρημο».

Ο Parello ζει στην Αραγκόνα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το αρχαιολογικό πάρκο. Η Αραγκόνα, πρώην πόλη εργατών στα ορυχεία θείου, έχει πληγεί περισσότερο από την μετανάστευση από οποιαδήποτε άλλη πόλη στην Ιταλία. Από τον επίσημο πληθυσμό των 17.954 κατοίκων, περίπου οι μισοί ζουν τώρα στο εξωτερικό. Από εκεί στέλνουν χρήματα στην πατρίδα για να προσθέσουν επιπλέον ορόφους στα σπίτια τους, αλλά πολλά από αυτά είναι τώρα εντελώς ή εν μέρει κενά. Σε καλές εποχές, οι κάτοικοι έχτιζαν τα σπίτια τους με ένα πάτωμα ανά παιδί. Αλλά τα παιδιά δεν επιστρέφουν πλέον στην Αραγκόνα. Η Σικελία δεν έχει πολλά να προσφέρει. Σήμερα τα σπίτια στεγάζουν ηλικιωμένους στο ισόγειο… και περιστέρια στους επάνω ορόφους.
Η πόλη έχει ένα γυμνάσιο, τρία φαρμακεία μια χούφτα μπαρ, και ένα εστιατόριο στη Via Roma. Δεκάδες πρόσφυγες από την υποσαχάρια Αφρική στεγάζονται στο παλιό παλάτι του δούκα του Naselli στην πλατεία.
Ο Nino Seviroli χρησιμεύει ως μνήμη αυτής της ετοιμοθάνατης πόλης. Ο τραγουδιστής, ηθοποιός και αναρχικός είναι ο βιβλιοθηκάριος της πόλης. Τα τραγούδια του μιλάνε για την ιστορία της Αραγκόνα. Είναι θλιβερό όταν κάποιος δεν έχει άλλη επιλογή από το να μεταναστεύσει, αλλά δεν αποτελεό κάθε αλλαγή απώλεια, λέει ο Seviroli.
«Έχουμε ορυχεία θείου, προστατευμένες περιοχές, βραβεία Νόμπελ και τους ελληνικούς ναούς, έχουμε κάτι να δείξουμε από εμάς, και όμως δεν γίνεται τίποτα. Η πόλη αυτή θα σταματήσει να υπάρχει, γιατί η μετανάστευση δεν είναι επιλογή αλλά επιτακτική ανάγκη», προσθέτει.
Ο λεηλατημένος παράδεισος
Η Σικελία μπορεί να είναι η γη της Μαφίας και της μετανάστευσης, αλλά είναι επίσης η γη του γάλακτος και του μελιού. Αποτέλεσμα εικόνας για Francantonio GenoveseΤουλάχιστον για πολιτικούς όπως ο Francantonio Genovese, με το παρατσούκλι «ο βασιλιάς της Μεσίνα». Τον Ιανουάριο καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και απάτη. Ο Genovese, μαζί με τη σύζυγό του, τον πεθερό του και την αδελφή του, φέρεται να συγκέντρωσε εκατομμύρια από κονδύλια της ΕΕ που προορίζονταν για προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης. Το κατηγορητήριο αναφέρει «εντελώς επινοημένες υπηρεσίες και υπερτιμολογημένα τιμολόγια», καθώς και μια άνευ προηγουμένου απουσία τύψεων συνείδησης. «Θεωρούσαν τους εαυτούς τους απρόσβλητους», αναφέρουν οι εισαγγελείς.
Η ιστορία του Genovese λέει πολλά για τη Σικελία και για τους τρόπους με τους οποίους λεηλατείται αυτός ο παράδεισος. Σκιαγραφεί την παθητικότητα των απλών ανθρώπων, την απληστία των πολιτικών και τη δύναμη των δυναστειών. Ο πατέρας του Genovese ήταν γερουσιαστής και ένας θείος υπηρέτησε επί οκτώ θητείες ως υπουργός στην Ρώμη. Ο ίδιος ο Genovese ήταν μέλος της εξεταστικής επιτροπής του ιταλικού κοινοβουλίου για τη Μαφία. «Δεν υπάρχει χώρος, δεν υπάρχει μέρος, καμία γωνιά στη διοίκηση ή στους διαδρόμους της εξουσίας» όπου οι Genovese δεν ασκούσαν έλεγχο, γράφει το κατηγορητήριο.
Όμως, ο Francantonio Genovese δεν είναι στην φυλακή Gazzi της Μεσίνα, όπου είχε περιοριστεί πριν από τη δίκη του. Σήμερα στέκεται στο μπαρ του ιταλικού κοινοβουλίου, όπου έχει παραγγείλει τσάι, ένα κρουασάν και ένα ποτήρι χυμό πορτοκαλιού. Ο Genovese άλλαξε κόμματα επτά φορές και πρόσφατα εγκατέλειψε το Δημοκρατικό Κόμμα του Ρέντσι για να ενταχθεί στο στρατόπεδο του Μπερλουσκόνι. Συμμετέχει στην κοινοβουλευτική διαδικασία και εισπράττει τον βουλευτικό μισθό έως ότου ολοκληρωθεί η δίκη. Ώσπου να εκδοθεί, όμως, οριστική απόφαση στην Ιταλία, τα αδικήματα δωροδοκίας έχουν σχεδόν πάντοτε φτάσει σε καθεστώς παραγραφής.
Κατηγορείται για φοροδιαφυγή ύψους 16 εκατομμυρίων ευρώ. Η φοροδιαφυγή είναι ένα σικελικό «εθνικό άθλημα». Οι φορολογικές αρχές έχουν υπολογίσει στα 52 δισ. ευρώ τις εκκρεμείς και ανείσπρακτες φορολογικές απαιτήσεις από το 2006, ποσό που θα κάλυπτε τον προϋπολογισμό του νησιού για τρία χρόνια. Σε μια μεγάλη επιχείρηση, η φορολογική αστυνομία κατάσχεσαν από τους φοροδιαφεύγοντες 33 Φεράρι, 119 Πόρσε, 49 Jaguar, 17 Maserati, 2 Rolls-Royce, 3 Cadillac, 4 Hummers και ένα ιδιωτικό τζετ.
Εκτός από την έλλειψη δημόσιων εσόδων, η Σικελία αντιμετωπίζει επίσης διογκωμένες κυβερνητικές δαπάνες. Το νησί ξοδεύει έξι φορές περισσότερο για τους δημόσιους υπαλλήλους του, από την μεγαλύτερη και πολύ πλουσιότερη περιοχή της Λομβαρδίας. Η Σικελία, η οποία απολαμβάνει ειδικού καθεστώτος από το 1948, λαμβάνει γενναιόδωρες επιδοτήσεις από τη Ρώμη και απολαμβάνει επίσης εκτεταμένης πολιτικής, πολιτιστικής και οικονομικής αυτονομίας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια διογκωμένη γραφειοκρατία και πολιτικούς που με την σειρά τους απολαμβάνουν γενναιόδωρα οφέλη. Αφού παρακολουθήσει μόλις πέντε συνεδριάσεις του τοπικού κοινοβουλίου, ένας βουλευτής στο Παλέρμο έχει ήδη κερδίσει το δικαίωμα σε μηνιαίο μισθό 2.000 ευρώ για το υπόλοιπο της ζωής του.
Ο Genovese, ο οποίος αρνείται όλες τις κατηγορίες, αντιμετωπίζει σήμερα νέες. ‘Οπως ότι έχει αναπτύξει ένα σύστημα παρόμοιο με τη Μαφία στη γενέτειρά του την Μεσίνα, όπου διαπραγματεύονται μικρές δημόσιες συμβάσεις για ψήφους. Οι τριμηνιαίες συμβάσεις φέρονται να κλείνονταν με αντάλλαγμα 10 ψήφους για τον Genovese.
Στην περιοχή Giostra, όπου οι απόγονοι των θυμάτων του σεισμού του 1908 ζουν σε άθλιες καλύβες, ο Genovese πήρε πάνω από τις μισές ψήφους. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ορισμένοι ψηφοφόροι ήταν «τόσο απελπισμένοι που μια τσάντα από τον μπακάλη» ήταν αρκετή για να αγοράσει την ψήφο τους. Στις πρώτες εκλογές με το Δημοκρατικό Κόμμα το 2012, ο Genovese ήταν ο υποψήφιος με το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων σε όλη την Ιταλία.
Από το πολυτελές παραθαλάσσιο κτήμα του βόρεια της Μεσίνα, ο βουλευτής απολαμβάνει την θέα της ηπειρωτικής χώρας απέναντι από την θάλασσα. ‘Ενα μεγάλο έργο, η γέφυρα μήκους 3,3 χιλιομέτρων που θα έφερνε πιο κοντά το νησί με την ηπειρωτική χώρα, θα εκτεινόταν μέχρι κάποια περιοχή κοντά στο κτήμα του Genovese.
Πρόκειται για ένα γιγαντιαίο έργο σημερινού προϋπολογισμού 8 δισεκατομμυρίων ευρώ και για μια βαθιά συμβολική «γεφύρωση» του χάσματος προς την «ήπειρο» όπως το ονομάζουν οι Σικελοί. Αλλά το έργο συζητιέται ήδη από το 1971 όταν εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο, χωρίς να έχει σημειωθεί η παραμικρή πρόοδος. Ο Genovese, ο «βασιλιάς της Μεσσίνα» δεν ενοχλείται. Η οικογενειακή εταιρεία του κερδίζει εκατομμύρια από τις ακτοπλοϊκές μεταφορές μέσω των στενών της Μεσσίνα.
Ακόμη όμως και στην, απίθανη περίπτωση, που ο Genovese καταλήξει στην φυλακή, η συνέχεια είναι εξασφαλισμένη. Αποτέλεσμα εικόνας για Luigi GenoveseΣτις 5 Νοεμβρίου, ο 21χρονος γιος του, Luigi, εξελέγη στο κοινοβούλιο της Σικελίας με την παράταξη του Μπερλουσκόνι. Στην πρώτη του μεγάλη εμφάνισή, ο νεαρός Genovese είπε ότι ήταν περήφανος για τον πατέρα του και ότι σκόπευε να συνεχίσει τα βήματά του…

Πέμπτη, Νοεμβρίου 16, 2017

ΔΥΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ ΣΤΟ ΠΟΔΙ

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΓΟΙ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΩΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΠΡΑΣΙΝΟΓΑΛΑΖΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

 

Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο: Προγράμματα χωρίς στρατηγική, με αδυναμία αξιολόγησης τα δύο μνημόνια

Αλέξανδρος Κλώσσας 
Δημοσιεύθηκε:huffingtonpost.gr
RET
Προγράμματα χωρίς στρατηγική, με αδυναμία αξιολόγησης και δίχως προηγούμενη εμπειρία ήταν τα δύο Μνημόνια τα οποία η Ελλάδα αναγκάστηκε να υιοθετήσει. Αυτή είναι η διαπίστωση των τεχνοκρατών του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΕΣ), οι οποίοι τα τελευταία δύο χρόνια είχαν βάλει στο «μικροσκόπιο» τους το πρώτο και το δεύτερο Μνημόνιο που είχαν συνάψει οι δανειστές με τις Ελληνικές κυβερνήσεις.
Όπως συμπεραίνουν οι αναλυτές του ΕΕΣ, μία επταετία, τρία προγράμματα και εκταμιευθείσα συνδρομή άνω των 265 δισεκατομμυρίων ευρώ (άνω του 150 % του ελληνικού ΑΕΠ) αντανακλούν τις πρωτοφανείς διαστάσεις της από κοινού στήριξης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ και το ΔΝΤ. Τα στοιχεία αυτά και μόνο καταδεικνύουν ότι τα προγράμματα δεν ήταν ικανά να διορθώσουν τις βαθιές οικονομικές ανισορροπίες, ούτε να επιτρέψουν στην Ελλάδα να διαχειριστεί τις χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις της χωρίς εξωτερική στήριξη. Ωστόσο, εξασφάλισαν συνέχεια της χρηματοδότησης και της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας.
«Δεν υπήρξε συνολικό όραμα και στρατηγική για πραγματική ανάπτυξη» αναφέρεται στην έκθεση των 128 σελίδων, τονίζοντας παράλληλα ότι «στην αρχή η Κομισιόν δεν είχε αντίστοιχη εμπειρία από τέτοιου είδους προγράμματα διάσωσης». Παρόλα αυτά το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώνει ότι ακόμα και όταν η Κομισιόν απέκτησε την εμπειρία η διαχείριση των προγραμμάτων από την πλευρά των Ευρωπαϊκών Οργανισμών παρέμεινε προβληματική.
«Το πρώτο και το δεύτερο πρόγραμμα δεν ενσωματώθηκαν σε μια ευρύτερη στρατηγική για τη χώρα. Η Επιτροπή θέσπισε ένα λειτουργικό σύστημα αξιολόγησης, αλλά εντοπίσαμε αδυναμίες, ιδίως για την αξιολόγησης της εφαρμογής των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», αναφέρουν οι ερευνητές του ΕΕΣ. Η έκθεση είναι γεμάτη με επισημάνσεις από την πλευρά του ΕΕΣ για αδυναμίες των Ευρωπαϊκών Οργάνων να τεκμηριώσουν και να αιτιολογήσουν, τις πολιτικές που επέβαλαν στην Ελλάδα.
Όπως φαίνεται από την Έκθεση, τα μέτρα και οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες προβλέφθηκαν στα δύο πρώτα μνημόνια, δεν έχουν καμία επιστημονική ή πολιτική τεκμηρίωση σχετικά με την ανάγκη εφαρμογής τους. Ταυτόχρονα η έκθεση θέτει ερωτήματα για το αν η Κομισιόν διαχειρίστηκε ορθά τα Ελληνικά Μνημόνια, αν ο σχεδιασμός των προγραμμάτων ήταν κατάλληλος και η εφαρμογή τους σωστή και κυρίως αν τα Μνημόνια υπηρετούσαν τους κύριους στόχους τους.
Αντίστοιχα, οι τεχνοκράτες του ΕΕΣ εκτιμούν ότι υπάρχει έντονος προβληματισμός σχετικά με τις τεχνικές τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι δανειστές για τον υπολογισμό του δημοσιονομικού κενού. Σε αυτές δεν υπήρχε σταθερό μοντέλο, πολύ συχνά τα στοιχεία άλλαζαν, ενώ άφηναν ελάχιστα περιθώρια ελιγμών στην Ελλάδα, όσον αφορά το αποθεματικό ρευστότητας ως ταμειακή κατάσταση.
Η τακτική όμως του περιορισμένου αποθεματικού ρευστότητας και της επιδεινούμενης δημοσιονομικής κατάστασης, οδήγησε την Ελλάδα να δανειζεται βραχυπρόθεσμα εκδίδοντας έντοκα γραμμάτια Δημοσίου ή καθυστερώντας πληρωμές και αυξάνοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Το ποσό των εκδιδόμενων εντόκων γραμματίων διέφερε σημαντικά μεταξύ των διαφόρων υπολογισμών του χρηματοδοτικού κενού και αποτέλεσε την κύρια μεταβλητή προσαρμογής για τη διατήρηση υπό έλεγχο της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας.
To συμβούλιο «βλέπει» ευθύνες και στις Ελληνικές κυβερνήσεις, καθώς όπως αναφέρει η έκθεση «Τα προγράμματα είχαν σαφείς μεσοπρόθεσμους στόχους και το πρωτίστως προσδοκώμενο αποτέλεσμα ήταν η αποκατάσταση της πρόσβασης της Ελλάδας στη χρηματοδότηση από τις αγορές, η οποία προϋπέθετε την επικέντρωση στη δημοσιονομική εξυγίανση. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες της Επιτροπής, τα προγράμματα δεν υποστηρίζονταν από συνολική αναπτυξιακή στρατηγική με πρωτοβουλία της ίδιας της χώρας, η οποία θα μπορούσε να καλύπτει και την μετά τη λήξη των προγραμμάτων περίοδο».
Προβληματική ήταν και η προσπάθεια αντιμετώπισης της ελλιπούς φορολογικής συμμόρφωσης κατά την προ της κρίσης περίοδο. Τα αποτελέσματα του πρώτου προγράμματος στον τομέα της επιβολής της φορολογικής νομοθεσίας ήταν ισχνά και τούτο μπορεί να αποδοθεί στις ακόλουθες τρεις ευρείες κατηγορίες προβλημάτων: i) δεν δόθηκε η δέουσα προτεραιότητα στους όρους, οι οποίοι δεν ήταν ούτε σαφώς προσδιορισμένοι ούτε επαρκώς τεκμηριωμένοι · ii) η υλοποίηση των σχεδίων των αρχών για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ήταν περιορισμένη· και iii) η παρακολούθηση από την Επιτροπή βασιζόταν σε ανεπαρκή στοιχεία και κριτήρια
Στο τέλος του δεύτερου προγράμματος, η Επιτροπή έκρινε ότι η Ελλάδα είχε υλοποιήσει μεγάλο μέρος των όρων για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την είσπραξη των φόρων, αλλά ότι η συμβολή τους στη δημοσιονομική εξυγίανση ήταν περιορισμένη. Αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι ορισμένες μεταρρυθμίσεις δεν υλοποιούνταν ορθά, ότι χρειαζόταν περισσότερος χρόνος για να αποτυπωθούν στις στατιστικές ή ότι η αποτελεσματικότητά τους επηρεαζόταν αρνητικά από την αστάθεια του φορολογικού περιβάλλοντος.
Σκληρή κριτική γίνεται και για τον τρόπο που οι Θεσμοί διαχειρίστηκαν και τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο χρηματοπιστωτικός τομέας, ο οποίος «απορρόφησε» 45δισ ευρώ. . «Μια εις βάθος ανάλυση του σχεδιασμού και της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων σε βασικούς τομείς όπως η φορολογία, η δημόσια διοίκηση, η αγορά εργασίας και ο χρηματοπιστωτικός τομέας δίνει μεικτή εικόνα», αναφέρει στην έκθεση του το ΕΕΣ
Όπως τονίζεται «Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της φορολογίας και της δημόσιας διοίκησης επέφεραν δημοσιονομική εξοικονόμηση, αλλά η εφαρμογή κάποιων δομικών μεταρρυθμίσεων ήταν πιο αδύναμη. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας αναδιαρθρώθηκε ουσιαστικά, αλλά αυτό είχε κόστος πάνω από 45 δισ ευρώ που εισήχθησαν στο τραπεζικό σύστημα, από τα οποία μόνο ένα μικρό μέρος μπορεί ενδεχομένως να ανακτηθεί. Σε όλα τα πεδία πολιτικής η εφαρμογή ενός αριθμού σημαντικών μεταρρυθμίσεων έγινε με σημαντικές καθυστερήσεις ή δεν ήταν αποτελεσματικές».
Προβληματικές ήταν και η οι μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας, οι οποίες ξεκίνησαν το 2010 και οι ελληνικές αρχές υλοποίησαν τον πρώτο κύκλο τους (διαπραγμάτευση μισθών και νομοθεσία για την προστασία της εργασίας) λίγο μετά την έγκριση του προγράμματος. Ωστόσο, μολονότι αρκετά μέτρα του προγράμματος υλοποιήθηκαν την περίοδο 2010-2016, τα ίδια θέματα επανήλθαν στις διαπραγματεύσεις του τρίτου προγράμματος. Οι εξελίξεις αυτές παραπέμπουν στην ύπαρξη προβλημάτων όσον αφορά τον χρονισμό και την αλληλουχία των μεταρρυθμίσεων, τα οποία δεν οφείλονται μόνο στις καθυστερήσεις υλοποίησης
Η έκθεση του ΕΕΣ που είναι ανεξάρτητο όργανο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πέρα από τη σειρά πολλών και σημαντικών παρατηρήσεων σχετικά με το σχεδιασμό, την εφαρμογή και τα αποτελέσματα των δυο πρώτων Ελληνικών Μνημονίων, κάνει και 11 συστάσεις για το πως θα πρέπει η Κομισιόν να διαχειριστεί μελλοντικές κρίσεις. Αυτές αφορούν, μεταξύ άλλων, τη βελτίωση στον σχεδιασμό των προγραμμάτων στήριξης, τη συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων και των σημαντικών ανισορροπιών που καθορίζουν την επίτευξη των στόχων τους.

Sueddeutsche Zeitung: "Σφαγές και μερικά όμορφα σουβενίρ" από τους Γερμανούς αρχαιολόγους στην Κατοχή

W. v. Brauchitsch (1881-1948) General D: In Athen (Akropolis)
Το πολιτιστικό ένθετο της Süddeutsche Zeitung φιλοξενεί άρθρο για την συμπεριφορά Γερμανών αρχαιολόγων στην Ελλάδα τον καιρό της Κατοχής με τίτλο "Σφαγές και μερικά όμορφα σουβενίρ"
Πηγές: Deutsche Welle, APE-MPE
 
Όπως γράφει η εφημερίδα του Μονάχου τα τελευταία χρόνια άρχισαν να διεξάγονται σχετικές επιστημονικές έρευνες μετά από προσπάθειες ωραιοποίησης του παρελθόντος.
Η γερμανική εφημερίδα επισημαίνει: «Παρά το υποτιθέμενο ενδιαφέρον για τα αρχαιολογικά ευρήματα, γερμανοί στρατιώτες λεηλάτησαν μουσεία, πραγματοποιήθηκαν παράνομες ανασκαφές και ευρήματα μεταφέρθηκαν στη Γερμανία. Οι επιπτώσεις της γερμανικής κατοχής στην ελληνική αρχαιολογική επιστήμη είναι ορατές μέχρι σήμερα. Την τελευταία περίοδο επιστήμονες προσπαθούν να ρίξουν φως στην πολύπλοκη υπόθεση και όποτε είναι εφικτό επιστρέφονται αρχαιολογικά ευρήματα. (…) Η ερευνήτρια Αλεξάνδρα Κάνκελαϊτ συντάσσει αυτή την εποχή μια μονογραφία για τις επιπτώσεις της Κατοχής στην αρχαιολογία. (…)
Παράλληλα στην παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σημειώθηκαν ζημιές, λεηλασίες και κλοπές. Γερμανοί αρχαιολόγοι προσπάθησαν ωστόσο μετά τον πόλεμο να ωραιοποιήσουν την περίοδο της Κατοχής. Για παράδειγμα ο αναγνωρισμένος γερμανός αρχαιολόγος Ρόναλντ Χάμπε έγραφε το 1950, ότι σχεδόν για όλες τις ζημιές και τις λεηλασίες ευθύνονται Βρετανοί και Ιταλοί και πως ο αριθμός των κλοπών που περιλαμβάνεται σε ένα βρετανικό κατάλογο είναι υπερβολικός. Και μετά έρχεται η πρόταση που σε αφήνει άφωνο όταν προέρχεται από αρχαιολόγο, γράφει η εφημερίδα του Μονάχου: "Μα δεν επρόκειτο για κλοπές, αλλά για σουβενίρ, όπως λυχνάρια, μπουκαλάκια, θραύσματα από μάρμαρα ή μωσαϊκά, τα οποία ο κόσμος λαχταρά και εν καιρώ ειρήνης", σημείωνε ο γερμανός αρχαιολόγος Ρόναλντ Χάμπε».

https://www.oraiokastro24.gr/wp-content/uploads/2017/11/o.jpg

Εγκληματικές παραλείψεις


Γιατί σ' αυτή τη χώρα περισσότερο κι από την κακοκαιρία φταίει η χρόνια εγκληματική ολιγωρία. Και αυτό πρέπει να τελειώνει

Η Αυγή, Κύριο άρθρο , 16/11/2017


Η τραγωδία στη Μάνδρα έχει βυθίσει στο πένθος όλη τη χώρα αφήνοντας βαρύ το αποτύπωμά της στην κοινωνία. Δεκάδες πολίτες έπεσαν νεκροί και τραυματίστηκαν, ενώ χιλιάδες οικογένειες μετρούν τις πληγές τους από το πέρασμα της κακοκαιρίας.
Κι αν το μείζον αυτή την ώρα είναι να επουλωθούν οι πληγές από αυτή την τραγωδία, το μεγαλύτερο ζήτημα της επόμενης ημέρας είναι να μην θρηνήσουμε ξανά θύματα από αντίστοιχες καταστάσεις.
Τα κύματα κακοκαιρίας δεν πρόκειται να σταματήσουν, πόσο μάλλον όταν όλοι οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι λόγω της κλιματικής αλλαγής τα φαινόμενα θα είναι πιο έντονα και πιο συχνά.
Γι' αυτό πρέπει να γίνει ένα πολύ σημαντικό έργο, που ξεκινά από τον σχεδιασμό και φτάνει μέχρι την υλοποίηση δράσεων τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο, που θα διορθώσει και θα αλλάξει όλο αυτό το στρεβλό μοντέλο που δημιούργησε το πρόβλημα. Την άναρχη δόμηση, το μπάζωμα των ρεμάτων, την αποψίλωση των δασών και την πλήρη απουσία οικολογικού σχεδιασμού.
Η φύση δεν εκδικείται, γιατί απλώς δεν είναι «τιμωρός». Η φύση προειδοποιεί για την ανθρώπινη ύβρι. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες πληγώνουν την φύση και αυτές οι δραστηριότητες οδηγούν στην πλειοψηφία τους σε αντίστοιχες τραγωδίες.
Αυτό που μπορούμε όλοι να αναλογιστούμε ύστερα από μια τέτοια τραγωδία, όπως αυτή εξελίχθηκε στη Δυτική Αττική, είναι να συλλογιστούμε όλοι και να δράσουμε, με πρώτη την κυβέρνηση.
Ο εθνικός σχεδιασμός, η εμπέδωση της οικολογικής συνείδησης και πρακτικής σε όλα τα επίπεδα, δεν είναι ούτε ανέφικτα ούτε ουτοπικά. Είναι αναγκαία προϋπόθεση για να προχωρήσουμε ως χώρα.
Όπως στη Μάνδρα, έτσι και σε κάθε Μάνδρα και σε κάθε φουσκωμένο χείμμαρο που είχε μπαζωθεί η κοίτη του, υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα μικρών, μεγάλων και μεγαλύτερων συμφερόντων που διεκδικεί κομμάτια της φύσης που δεν του ανήκουν. Πίσω από κάθε Μάνδρα υπάρχει μια πολιτεία κι ένα σύστημα τοπικών ή άλλων αρμοδίων και υπευθύνων που έκλειναν τα αυτιά τους και τα μάτια τους και επέτρεπαν να συντελεστεί το περιβαλλοντικό έγκλημα της “ανάπτυξης” με την πιο χυδαία και ανεπίτρεπτη λογική.
Γιατί σ' αυτή τη χώρα περισσότερο κι από την κακοκαιρία φταίει η χρόνια εγκληματική ολιγωρία. Και αυτό πρέπει να τελειώνει.

Το Βυζάντιο της ευσεβούς σεξουαλικής υποκρισίας

Οι gay στο Βυζάντιο

 

Της φιλολόγου και συγγραφέα Καίτης Βασιλάκου*

 

Πηγή:ketivasilakou.blogspot.gr

Στο μνημειώδες έργο του «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός» (εξάτομο έργο του 1949, ένα από τα σημαντικότερα στον τομέα του) ο βυζαντινολόγος Φαίδων Κουκουλές μάς παρουσιάζει αναλυτικότατα όλες τις όψεις της καθημερινής ζωής των Βυζαντινών. Είναι τόσο σχολαστικός στο θέμα αυτό, ώστε θεώρησε καθήκον του να μας διαφωτίσει και για την ερωτική τους ζωή με πάσα λεπτομέρεια, ακόμα κι όταν αυτή η ερωτική ζωή παρεξέκλινε σε συνήθειες που την εποχή που εκδόθηκε το έργο του κανείς δεν ήθελε να αναφέρει. Γράφει στον πρόλογο του συγκεκριμένου κεφαλαίου:
«Εις την δημοσίευσιν της παρούσης μελέτης με ώθησεν ουχί βεβαίως η πρόθεσις να σκανδαλίσω τους αναγνώστας μου αναπτύσσων θέματα τας ταπεινοτέρας ορμάς υποδαυλίζοντα, αλλ’ η επιθυμία μου να γνωσθή μία ακόμη, ελάχιστα γνωστή, πλευρά του βίου των Βυζαντινών προγόνων μας εις τα ήθη και τον πολιτισμόν αυτών αναφερομένη».
Καλού κακού, για να μη ξεσηκώσει και τη μήνη της Εκκλησίας που έχει οικειοποιηθεί την Βυζαντινή Ιστορία ως δικό της αποκλειστικό κτήμα και πεδίο γνώσης, προσθέτει:
«Επιθυμώ να τονίσω ότι, όσα κατωτέρω θα είπω, αποτελούσιν εκτροπάς διεστραμμένων ατόμων σφόδρα ψεγομένας, επ’ ουδενί δε λόγω ανταποκρίνονται προς τας συνηθείας της μεγίστης πλειονότητος του εγκρατούς Βυζαντινού λαού».
Περί του εγκρατούς Βυζαντινού λαού δεν μας πείθει ο Φαίδων Κουκουλές, διότι σε άλλα κεφάλαια του έργου του αναλυτικότατα μάς περιγράφει πώς απολάμβαναν παντοιοτρόπως το σεξ οι Βυζαντινοί μας πρόγονοι και απλώς το καταδίκαζαν δημόσια, ως σεμνότυφη κοινωνία που ήταν.
Στο συγκεκριμένο κεφάλαιο, «Τα ου φωνητά των Βυζαντινών», ο συγγραφέας καταπιάνεται με τις ομοφυλοφιλικές δραστηριότητές τους που, ως φαίνεται, δεν ήταν καθόλου αμελητέες. Δεν τους λέει ομοφυλόφιλους, βέβαια. Επίσης δεν κάνει τη διάκριση μεταξύ ομοφυλόφιλων και παιδεραστών, καθώς τέτοια διάκριση δεν υπήρχε στην αρχαιότητα, το μεσαίωνα και μέχρι πριν μερικές δεκαετίες ούτε και στη δική μας σύγχρονη κοινωνία. Οι ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις χαρακτηρίζονται ως πάθος: «Οι Βυζαντινοί δεν ήσαν απηλλαγμένοι του πάθους της παιδεραστίας και της ανδρομανίας», μας λέει.
Οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούν τη δική τους ορολογία. Οι ομοφυλόφιλοι είναι κατ’ αυτούς «οι νοσούντες την θήλειαν νόσον». Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς απέτρεπε τους συγχρόνους του από την «αρρενομιξίαν» και την «άκαρπον σποράν» λέγοντας ότι συχνά οι άνδρες «έπασχον τα γυναικών».
Ο Μακάριος ο Αιγύπτιος καταριέται «την των Σοδόμων ασθένειαν ή Σοδομικήν αμαρτίαν».
Ο Χρυσόστομος μιλά περί «μαλακών νέων» και αναφέρει ότι κάποιοι σκόρπιζαν την περιουσία τους «παισί πεπορνευμένοις» ή ότι ανάγκαζαν τους νεαρούς υπηρέτες τους «υπηρετείν διακονίαις ατόποις και έρωτι μιαρώ», προσθέτοντας ότι αυτό ήταν πια καθημερινή συνήθεια, όπως καθημερινή συνήθεια ήταν και η παιδεραστία. Λέει μάλιστα απογοητευμένος ότι καταντά περιττό το γένος των γυναικών «αφού πάντα τα εκείνων πράττουσιν οι άνδρες».
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος αναφέρεται σε ένα «ασελγές μειράκιον ώσπερ αι πόρναι αισχρά λυγιζόμενον και καμπτόμενον» και μιλά για «θηλυδρίας άρρενας, οίτινες ούτε άνδρες ήσαν ούτε γυναίκες».
Παρόμοιες αναφορές κάνουν και ο Μ. Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Νύσσης, ο Αμασείας Αστέριος, ο Ισίδωρος Πηλουσιώτης και ο ασκητής Νείλος.
Οι Διαταγές των Αγίων Αποστόλων συνιστούν: «Ου παιδοφθορήσεις, παρά φύσιν γαρ το κακόν».
Ο Ιουστινιανός αναφέρει στις Νεαρές του ότι μερικοί από τους συγχρόνους του χωρίς φόβο τολμούσαν «άρρενες άρρεσι την ασχημοσύνην εργαζόμενοι».
Τον 13ο αιώνα ο πατριάρχης Αθανάσιος ζητά από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Παλαιολόγο  να μη μένουν ατιμώρητοι οι αρρενομανούντες.
Ο δε Ιωσήφ Βρυέννιος στα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας πιστεύει ότι οι συμφορές πλήττουν το κράτος, επειδή οι άνθρωποι είναι «αρρενομανίας εγκείμενοι».
Ομοίως ο Γεωργιλάς θεωρεί ότι την υποδούλωση στους Τούρκους την προκάλεσαν μεταξύ άλλων και οι «ανδρομανιές». Και ο Μανόλης Σκλάβος συνιστά στους συγχρόνους του να αφήσουν την αρσενοκοιτία.
Τον 15ο αιώνα ο Κύπριος χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς αναφέρει ότι την αρσενοκοιτία τη συνήθιζαν πολύ οι κάτοικοι της Αμμοχώστου.
Οι ευνούχοι και οι νεαροί δούλοι στο Βυζάντιο ήθελαν δεν ήθελαν πλάγιαζαν με τα αφεντικά τους. Ο Αλεξανδρείας Κύριλλος λέει ότι: «τα των γυναικών έπασχον μετ’ ανδρών ως γυναίκες μαλακώς ευναζόμενοι».
Ο Ιωάννης ο Νηστευτής απαιτούσε να ρωτούν τον εξομολογούμενο «περί συνουσίας ευνούχου», πράγμα που σημαίνει ότι αυτό συνηθιζόταν ευρέως.
Επί Ιουστινιανού ο ύπαρχος Ιωάννης Καππαδόκης «ετρύφα μειρακίοις ψιλοίς και μήπω λείω του σώματος αρρενοφανέσι». Εκτός από τον Ιωάννη Καππαδόκη και πολλοί άλλοι άρχοντες και αρχιερείς βρέθηκαν να είναι «αρρενοφθόροι» στα χρόνια του Ιουστινιανού.
Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μικρός «εφίλει έρωτι Χρυσάφιον κουβικουλάριον ως πάνυ ευπρεπή όντα».Theodosius II Louvre Ma1036.jpg
 Το ίδιο και ο Κωνσταντίνος ο Ε΄ που είχε αδυναμία στους όμορφους.Αποτέλεσμα εικόνας για Κωνσταντίνος ο Ε΄ Επί Λέοντος του Α΄ η συνήθεια αυτή επικρατούσε «ου μόνο παρά τοις τυχούσι, αλλά και μέχρι των αρχικωτάτων τούτων και περιβλέπτων ανδρών», όπως μας βεβαιώνει ο Νεόφυτος ο Έγκλειστος.
Βυζαντινή τέχνη
Γράφει ο Φαίδων Κουκουλές:
«Παιδάρια βινούμενα ή και νέους ηδύνατό τις να συναντήσει είτε εις των πλουσίων τα συμπόσια, ένθα μνημονεύονται «αβρών κλάσεις παίδων κινουμένων ανάνδρως» ή «καθ’ εκάστην ημέραν κυμβαλίζοντες πεπορνευμένοι» ή εις διάφορα εργαστήρια και καπηλεία, είτε εις πορνεία είτε και εις τα θέατρα, όπου ορχησταί ήσκουν και αθεμίτους έρωτας. Τα άθλια ταύτα υποκείμενα, ίνα τους εραστάς προσελκύσωσι, διάφορα μετεχειρίζοντο μέσα ή δηλαδή κύπτοντες έκαμνον απρεπείς κινήσεις, απογυμνούντα τα της φύσεως απόρρητα ή απρεπώς τα χείρας εκίνουν ή την κεφαλήν εδώ και εκεί έκλινον, ακρατώς και αναιδώς γελώντα. Προς τούτοις εκοσμούντο καθ’ υπερβολήν. Ο Αλεξανδρεύς Κλήμης ομιλεί περί καλλωπισμού των προϊσταμένων παιδαρίων, τα οποία προς τούτο οι ανδραποδοκάπηλοι εβίαζον… ετόνισε δε και ο Ισίδωρος Πηλουσιώτης ότι επί της εποχής του οι ανδρόγυνοι εθήρευον τους άνδρας διά του καλλωπισμού».
Μέρος του καλλωπισμού τους ήταν να μαζεύουν τα μαλλιά τους ψηλά σε κότσο, να αλείφονται με μύρα και να φοράνε χρυσά περιδέραια. Και συνεχίζει ο Φαίδων Κουκουλές:
«Το πάθος της αρσενοκοιτίας εχαρακτηρίζετο από τους Βυζαντινούς ως η των Σοδόμων ασθένεια ή Σοδομιτισμός, οι δ’ εις τούτο δουλεύοντες Σοδομίται ή Σοδομηνοί. Απέναντι της τοιαύτης εκτροπής ο Χριστιανισμός έλαβε στάσιν διδάσκων ότι η παρά φύσιν εργασία εξοργίζει τον Θεόν, όστις, πλην άλλων δεινών, και σεισμούς πέμπει και άλλα σημεία και τέρατα ποιεί.

Η Πολιτεία έλαβε μέτρα εναντίον τους

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚώνσταςΟ αυτοκράτωρ Κώνστας όρισε την ποινή του θανάτου για τους «αρσενοκοίτες» (αν και ο ίδιος αργότερα έγινε παθιασμένος «αρσενοκοίτης»).
Mosaic of Justinianus I - Basilica San Vitale (Ravenna).jpgΟ Ιουστινιανός το ίδιο. Ο Λέων ο Α΄ τούς φυλάκιζε, τους εξόριζε ή τους έριχνε στη θάλασσα.















Αποτέλεσμα εικόνας για Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου Επί Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου «οι ασελγείς, ο τε ποιών και ο υπομένων ξίφει τιμωρήσθωσαν. Ει δε ο υπομένων ήττων των δώδεκα ετών ευρεθή, συγχωρείσθω ως της ηλικίας δηλούσης μη ειδέναι αυτόν (σσ. δηλαδή δεν καταλάβαινε)  το τι υπομένει». Όποιος ήταν μικρότερος από δώδεκα χρονών, πρώτα τον έδερναν και μετά τον έκλειναν σε μοναστήρι.
Αργότερα οι ποινές μετριάστηκαν. Όσους «ανδρομανείς» έπιαναν, τους έδερναν, τους κούρευαν και τους εξόριζαν.
Σύμφωνα με τις Ασίζες της Κύπρου «οι Σοδομίται εντέχουνται να αποθάνουν κακόν θάνατον, άσχημον».
Ο Φαίδων Κουκουλές αναφέρει «και την καυλοκόπησιν του αθεμιτουργούντος και είτα την διαπόμπευσιν αυτού».
Βυζαντινή τέχνη

Η Εκκλησία είχε τις δικές της ποινές

Γράφει ο Φαίδων Κουκουλές:
Κατά τον Μ. Βασίλειο «ο την ασχημοσύνην εις τους άρρενας διαπράξας, μετανοήσας και εξομολογηθείς, επί δέκα και πέντε έτη έπρεπε να κωλύεται των αγιασμάτων, νηστεύων και προσκλαίων». 
Ο δε Γρηγόριος ο Νύσσης «επί δέκα και οκτώ έτη εκώλυε της μεταλήψεως τον αρσενοκοιτούντα». Την ποινή κατέβασε ο Θεόδωρος Στουδίτης στα δύο έτη, «αφού ελεγχθή ότι πράγματι μετενόησεν, εν τω μεταξύ ξηροφαγών και κάμνων ημερησίως διακοσίας μετανοίας».
Τέλος «ο δια νηπιότητα ή πτωχείαν ή βίαν ή καθ’ όλου βινηθείς δεν επιτρεπόταν να γίνει διάκονος ή ιερέας, αν δε κάποιος γενόμενος κληρικός, εξηκολούθει να βινήται, τότε, κατά τον Ιωάννην τον Νηστευτήν, απηγορεύετο να ιερουργή». Σύμφωνα με τον ίδιο, «ηδύνατο να ιερωθεί παιδίον ουχί φθαρέν, αλλά ει εις τους μηρούς την ροήν εδέξατο».
Η βυζαντινή κοινωνία ήταν αυστηρή περί τα σεξουαλικά ήθη, αυτό είναι γνωστό. Παρ’ όλα αυτά οι Βυζαντινοί, ως κανονικοί άνθρωποι με ορμές, απολάμβαναν την ερωτική ευχαρίστηση με τον τρόπο που ήθελαν, με τη διαφορά ότι μετά οι περισσότεροι ένιωθαν ένοχοι και αμαρτωλοί.
Αν κάτι καλό έχει η εποχή μας, είναι ότι προσπαθεί να απεμπλέξει την ερωτική ευχαρίστηση από την ενοχή και την αίσθηση της αμαρτίας.
Χρειάστηκαν πάντως αρκετοί αιώνες… για να μεταμορφωθούν οι αρσενοκοίτες, οι ανδρομανείς, οι νοσούντες την θήλειαν νόσον, οι αρρενομίκτες, οι πάσχοντες τα των γυναικών, οι θηλυδρίες άνδρες, οι άρρενες άρρεσι την ασχημοσύνην εργαζόμενοι, οι αρρενοφθόροι, οι ανδραποδοκάπηλοι, οι Σοδομίτες, οι την ασχημοσύνην εις τους άρρενας διαπράξαντες, οι αρρενομανούντες σε ομοφυλόφιλους και μετά σε gay που μπορούν να παντρεύονται μεταξύ τους και να κάνουν και οικογένεια.
Η παιδεραστία ωστόσο παραμένει ταμπού, εφόσον έχει να κάνει με παιδιά που υποχρεώνονται με τη βία ή την πειθώ να κάνουν κάτι που δεν θέλουν, δεν τους αρέσει και τους προκαλεί ψυχικό τραύμα.
Και στο θέμα αυτό η εποχή μας διακρίνεται από τις περασμένες εποχές και έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο, εφόσον στο παρελθόν τα παιδιά αντιμετωπίζονταν με ωμότητα και κυνισμό, όχι μόνο όταν επρόκειτο για σεξ, αλλά σε όλους τους τομείς της ζωής.

*:BiblioNet : Βασιλάκου, Καίτη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

*"Η εκκλησία ευλογούσε τη συμβίωση ομοφυλόφιλων με την ακολουθία της αδελφοποιΐας!" ...

**.:BiblioNet : Γάμοι μεταξύ ανδρών / Boswell, John