Τετάρτη, Μαΐου 23, 2018

Φωνή προοδευτικού Εβραίου βοώντος εν τω Ισραήλ επί ματαίω

Συνείδηση; Ποια συνείδηση;

Gideon Levy*
Αρχική πηγή: Haaretz

Πότε θα’ρθει η στιγμή που η μαζική σφαγή των Παλαιστινίων θα σημαίνει κάτι για τη δεξιά; Πότε θα’ρθει η στιγμή που η σφαγή πολιτών θα σοκάρει τουλάχιστον την κεντροδεξιά; Αν 60 δολοφονημένοι δεν τα καταφέρνουν, ίσως 600; Θα τους ταράξουν 6.000;
Πότε θα’ρθει η στιγμή που θα προκληθεί ένα ανθρώπινο συναίσθημα, έστω για μια στιγμή, για τους Παλαιστίνιους; Συμπάθεια; Σε ποια στιγμή κάποιος θα ζητήσει να σταματήσει, θα προτείνει συμπόνια, και δε θα του πουν ότι είναι εκκεντρικός ή ότι μισεί το Ισραήλ;
Πότε θα’ρθει η στιγμή που κάποιος θα παραδεχτεί ότι και ο σφαγέας έχει τελικά κάποια ευθύνη για τη σφαγή, κι όχι μόνο οι σφαγιασθέντες, που είναι φυσικά υπεύθυνοι για τη σφαγή τους;
Οι εξήντα νεκροί δεν είχαν σημασία για κανένα –οι 600 θα είχαν; Οι 6.000; Θα βρει και τότε το Ισραήλ προφάσεις και δικαιολογίες; Το φταίξιμο θα πέσει και τότε στους νεκρούς και σ’αυτούς που τους έστειλαν, και δε θ’ακουστεί ούτε μια λέξη κριτικής, παραδοχής, θλίψης, οίκτου, ή ενοχής;
Τη Δευτέρα, όταν ο αριθμός των νεκρών ανέβαινε ανησυχητικά, η Ιερουσαλήμ γιόρταζε για την πρεσβεία και το Τελ Αβίβ πανηγύριζε για τη Γιουροβίζιον, φαινόταν ότι αυτή η στιγμή δε θα’ρθει ποτέ. Ο Ισραηλινός εγκέφαλος έχει πλυθεί αμετάκλητα, η καρδιά έχει κλείσει για πάντα. Η ζωή ενός Παλαιστίνιου δεν θεωρείται ότι αξίζει κάτι πια.
Αν 60 αδέσποτα σκυλιά σκοτώνονταν μια μέρα από στρατιώτες του Ισραηλινού στρατού, σ’όλη τη χώρα θα ξεσπούσε κατακραυγή. Οι σφαγείς των σκυλιών θα περνούσαν από δίκη, το έθνος του Ισραήλ θα αφιέρωνε προσευχές στα θύματα, μια θρησκευτική τελετή θα γινόταν για τα σκυλιά που έσφαξε το Ισραήλ.
Τη νύχτα της σφαγής των Παλαιστινίων όμως, στη Σιών επικρατούσαν πανηγυρισμοί κι ενθουσιασμός: Έχουμε μια πρεσβεία και μια Γιουροβίζιον. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο φρικτή έκλειψη της ηθικής. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα αντίστροφο σενάριο: 60 Ισραηλινοί σκοτώνονται μέσα σε μια μέρα και πλήθη γιορτάζουν την πρεσβεία στη Ραμάλα και χαίρονται σε μια συναυλία στο Ελ Μπίρεχ για να πανηγυρίσουν τη νίκη στο Αραβικό “Ένα Αστέρι Γεννιέται” ενώ τηλεπαρουσιαστές και καλεσμένοι χασκογελάνε στις ζωντανές μεταδόσεις. Τι κτήνη που είναι οι Παλαιστίνιοι, τι τέρατα.
Μια μέρα πριν τη μαύρη Δευτέρα βρέθηκα να κάθομαι σε ένα στούντιο της τηλεόρασης δίπλα σε έναν δεξιό που χασκογελούσε. Δε χασκογελούσε απλώς, είχε σκάσει στα γέλια. Τον έκαναν να γελάει τόσο πολύ οι μαζικές δολοφονίες, και το βρήκε ακόμα πιο αστείο που κάποιος είχε μείνει άναυδος από αυτές. Η εφημερίδα Ισραέλ Χαγιόμ βγήκε με μια προσευχή ευχαριστίας στην πρώτη σελίδα για κάποιο άσχετο θέμα, αγνοώντας τη μαύρη ειρωνεία. Η Γεντιότ Αχρονότ δημοσίευσε μια εμβριθή συζήτηση για το κατά πόσο θα’πρεπε ή δε θα’πρεπε να εξολοθρευτούν τώρα οι ηγέτες της Χαμάς, ποιός είναι υπέρ των δολοφονιών και ποιος κατά. Φανταστείτε μια συζήτηση σε μια Παλαιστινιακή εφημερίδα: υπέρ ή κατά της δολοφονίας του Γκαντί Αϊζενκότ [αρχηγού των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων].
Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ είναι καλά προετοιμασμένο να σφάξει εκατοντάδες και χιλιάδες, και να εξορίσει δεκάδες χιλιάδες. Τίποτα δε θα το σταματήσει. Είναι το τέλος της συνείδησης, η επίδειξη ηθικής έχει λάβει τέλος. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών το απέδειξαν περίτρανα. Ο δρόμος στρώθηκε, η υποδομή για τη φρίκη έχει στηθεί. Δεκάδες χρόνια πλύσης εγκεφάλου, δαιμονοποίησης, απανθρωποποίησης, απέφεραν καρπούς. Η συμμαχία ανάμεσα στους πολιτικούς και στα ΜΜΕ να αποκρύπτουν και να αρνούνται την πραγματικότητα έχει πετύχει. Το Ισραήλ έχει πάρει θέση για να τελέσει φρικαλεότητες. Κανείς δε θα σταθεί στο δρόμο του. Ούτε από τα μέσα ούτε από τα έξω.
Εκτός από τα συνηθισμένα υποκριτικά λόγια, ο κόσμος της εποχής του Τραμπ δε θα κουνήσει ούτε το δαχτυλάκι του, ακόμα κι αν η Γάζα γίνει -Θεός φυλάξοι- Ρουάντα. Ακόμα και τότε οι παρατηρητές και οι αναλυτές θα απαγγείλουν ότι ο Ισραηλινός στρατός πέτυχε τους στόχους του, ότι ο Ισραηλινός στρατός επέδειξε αυτοσυγκράτηση, ότι είναι ο πιο ηθικός, και “τι θες δηλαδή να κάνει”;
Ο αρχηγός του επιτελείου ενόπλων δυνάμεων θα κηρυσσόταν ο άνδρας της χρονιάς, ο μετριοπαθής, ο καλός άνθρωπος, η αντιπολίτευση θα χειροκροτούσε στο τουίτερ. Στην πλατεία του χωριού η νίκη της “αριστερής” τραγουδίστριας θα γιορταζόταν, κανείς δε θα σκεφτόταν να ακυρώσει το πάρτι, ή τουλάχιστον να αφιερώσει μια στιγμή για τους νεκρούς.
Είμαστε ήδη εκεί. Αυτή η στιγμή έχει φτάσει. Η Ρουάντα φτάνει στη Γάζα και το Ισραήλ πανηγυρίζει. Δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ήδη φυλακιστεί, και η τύχη τους δεν έχει σημασία για κανέναν. Εικόνες εμφανίζονται περιστασιακά και φευγαλέα με παιδιά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και γονείς χωρίς νερό, με ανάπηρους, με ανθρώπους χωρίς πόδια να δολοφονούνται, όλοι παιδιά προσφύγων της καταστροφής που ρίξαμε στα κεφάλια τους το 1948.
Τι σχέση έχουμε μεις; Η Χαμάς φταίει. Εξήντα άτομα σκοτώθηκαν μέσα σε μια μέρα, κι ούτε λίγη θλίψη δε φάνηκε στο Ισραήλ. Κι ούτε και πρόκειται από δω και πέρα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Gideon Levy**Gideon Levy - Wikipedia


Ο τρισδιάστατος Χάρρυ (1991)


Η ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟ 
ΠΑΥΛΟ ΤΣΙΜΑ
Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΥΛΟ ΤΣΙΜΑσ στη σια κοσιωνη


«Έστω, Σία μου,  ότι  από τη μία έχουμε   έναν κεσέ γιαούρτι 250 γραμμαρίων που ρίχνεται στο πρόσωπο του Πάγκαλου, από την άλλη το τρίκυκλο που σκότωσε τον Λαμπράκη με τον παρακρατικό αναβάτη του (Γκοτζαμάνη) επάνω  , επίσης  τον 100 γραμμαρίων  σουγιά του Χρυσαυγίτη Ρουπακιά που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα,  καθώς και  τους προπηλακισμούς μαζί με την κλωτσοπατινάδα προς τον Μπουτάρη από τους μαινόμενους ακροδεξιούς στη Θεσσαλονίκη, τέλος τη θραύση με σφυριά των παραθύρων καθώς  και τη ρίψη πέντε κιλών μαύρης μπογιάς στην είσοδο του ΣτΕ από τον Ρουβίκωνα  .     
Ερώτηση: ποιο από τα πέντε  μέσα άσκησης   Βίας είναι βαρύτερο;
Απάντηση: ΚΑΝΕΝΑ! ΌΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΑΡΟΣ ΒΙΑΣ! Διότι δε μας ενδιαφέρουν τα   αποτελέσματα  που παρήχθησαν  από τα παραπάνω μεμονωμένα μέσα  αλλά  η ΒΙΑ  ως κυρίαρχη  δύναμη των μέσων αυτών.
Επομένως: Η Βία  του "αγανακτισμένου" γιαουρτοβόλου στο πρόσωπο του Μαζιταφάγαμε ισούται με τη Βία του  "εθνικόφρονος"  Γκοτζαμάνη επί του Λαμπράκη , η οποία ισούται με  τη Βία του "ναζιστή "  Χρυσαυγίτη που έφαγε τον Φύσσα, η οποία ισούται με τη Βία των "μακεδονομάχων" φασιστών στον εβδομηνταπεντάχρονο, η οποία ισούται με τη Βία των αναρχοθολωμένων μπαχαλάκηδων.
Κατάλαβες , Σία μου, γιατί πρέπει να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι κάθε μορφή Βίας;»

 

"Τα γηρατειά δεν είναι μια μάχη. Είναι σφαγή!" [Φίλιπ Ροθ (1933-2018)]


Symbolbild Kündigung Atomabkommen mit Iran durch USA (Imago/Ralph Peters)

Τι νόημα έχουν οι κυρώσεις κατά του Ιράν;

Πηγή: dw.com/el 
Αντρέας Μπέκερ, Γιάννης Παπαδημητρίου

Οι ειδικοί δεν έχουν ενιαία άποψη για τη σημασία και το αποτέλεσμα των κυρώσεων ως μέσου για την άσκηση πολιτικής. Όμως η έρευνα υποδεικνύει ότι οι ΗΠΑ κάνουν λάθη, επιμένοντας σε κυρώσεις κατά του Ιράν.



Ήδη τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Περικλής, κορυφαίος ηγέτης της κλασικής Αθήνας, είχε αποπειραθεί να ασκήσει πιέσεις και πολιτική απειλώντας με κυρώσεις. Έκτοτε παραμένει αναπάντητο το ερώτημα, εάν και κατά πόσον οι κυρώσεις είναι πραγματικά αποτελεσματικές και οδηγούν στην αλλαγή συμπεριφοράς που επιδιώκει εκείνος που τις επιβάλλει. Στη δεκαετία του ´90 το αμερικανικό Ινστιούτο Πίτερσον για τη Διεθνή Οικονομία (PIIE) εξέδωσε σχετική μελέτη, στην οποία εξετάζει 200 διαφορετικές περιπτώσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο κυρώσεων, από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο έως τις αρχές του 21ου αιώνα. Ο Κρίστιαν φον Σεστ, συνεργάτης του Ινστιτούτου Λάιμπνιτς για τις Διεθνείς Σχέσεις με έδρα το Αμβούργο, συνοψίζει τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της έρευνας: "Αυτή η καταγραφή, την οποία υπογράφουν ο αμερικανός συνάδελφος Χούφμπαουερ και άλλοι επιστήμονες, υποδεικνύει ότι μόνο το ένα τρίτο των εμπορικών κυρώσεων επιτυγχάνει την αλλαγή συμπεριφοράς στην οποία αποσκοπεί. Άλλοι ερευνητές λένε μάλιστα ότι και αυτό είναι υπερβολικό και στην πραγματικότητα το ποσοστό δεν ξεπερνά το 5%".
Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που οι εμπορικές κυρώσεις συνοδεύονται από απειλή για χρήση στρατιωτικής βίας, είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς αν όντως εκείνες οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Επιπλέον, οι κυρώσεις δεν έχουν πάντα την ίδια στόχευση: μπορεί να αποβλέπουν σε αλλαγή συμπεριφοράς, μπορεί απλώς να περιορίζουν τις εναλλακτικές λύσεις ή μπορεί να επιβάλλονται ως ποινή για την παραβίαση διεθνών κανόνων. Το σίγουρο είναι οι κυρώσεις μπορούν να πλήξουν πιο εύκολα μία κοινοβουλευτική δημοκρατία, παρά ένα αυταρχικό καθεστώς. Και αυτό γιατί, όπως λέει ο Κρίστιαν φον Σεστ, "στη δημοκρατία υπάρχουν δίαυλοι, μέσω των οποίων η κοινή γνώμη μπορεί να εκφράσει την αγανάκτησή της, ασκώντας πιέσεις στην ίδια την κυβέρνησή της".
Από την Κούβα στο Ιράν

Ο νέος αμερικανός υπουργός Εξωτερικών επιμένει στις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης Ο νέος αμερικανός υπουργός Εξωτερικών επιμένει στις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης
Σε κάθε περίπτωση οι κυρώσεις μπορούν να επιφέρουν σημαντικό πλήγμα στην οικονομία μίας χώρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κούβα ή επίσης η Βόρεια Κορέα. Ωστόσο και εδώ δεν υπήρξε αλλαγή συμπεριφοράς λόγω κυρώσεων. Διαφορετική είναι η περίπτωση του Ιράν: μετά τις κυρώσεις που επέβαλαν οι ΗΠΑ το 2010 και η ΕΕ δύο χρόνια αργότερα, οι εξαγωγές πετρελαίου κατέρρευσαν και το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά το ένα τρίτο. Τελικά το Ιράν αποδέχθηκε μία συμβιβαστική λύση στη διεθνή διαμάχη για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Κι όμως, τώρα βρίσκεται αντιμέτωπο με νέες κυρώσεις, τουλάχιστον από την πλευρά των ΗΠΑ. Όπως επισημαίνει ο Κρίστοφερ Ντάασε, "το Ιράν έχει τηρήσει τους κανόνες, έχει τηρήσει τη συμβαση που υπέγραψε. Πρέπει παρ΄όλ΄αυτά να τιμωρηθεί;"
Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει βέβαια το δικό του αφήγημα: το Ιράν, λέει, τμωρείται με καταγγελία της σύμβασης και επιπλέον με εμπορικές κυρώσεις, διότι υποστηρίζει τη διεθνή τρομοκρατία, προκαλώντας αποσταθεροποίηση στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τον γερμανό αναλυτή "μπορείς να αντιδράσεις σε αυτή τη συμπεριφορά με κυρώσεις, ή να προσπαθήσεις τουλάχιστον. Αλλά το να καταγγείλεις μία συνθήκη την οποία είχες συνάψει για εντελώς διαφορετικούς λόγους, είναι κάτι που δεν συζητείται καν..."
Δυσδιάκριτη η στρατηγική Τραμπ

Στην περίπτωση της Β.Κορέας οι κυρώσεις μάλλον δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, εκτιμούν οι ειδικοί Στην περίπτωση της Β.Κορέας οι κυρώσεις μάλλον δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, εκτιμούν οι ειδικοί
Συνοψίζοντας ο Κρίστιαν φον Σεστ υποστηρίζει ότι, με την τακτική που ακολουθεί, ο Ντόναλντ Τραμπ αγνοεί δύο βασικά κριτήρια για την αποτελεσματική επιβολή κυρώσεων. Το πρώτο είναι η στόχευση. Από τη στιγμή που για την Τεχεράνη δεν είναι καν ξεκάθαρος ο λόγος για τον οποίο υφίσταται κυρώσεις, προφανώς οι κυρώσεις δεν θα είναι αποτελεσματικές. Και το δεύτερο: "Βασικό κριτήριο για την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων είναι η ενιαία επιβολή τους. Εκείνοι που αποφασίζουν να επιβάλουν κυρώσεις θα πρέπει να τηρούν ενιαίο μέτωπο, χωρίς διαιρέσεις" λέει ο γερμανός αναλυτής.
Θα καταφέρει όμως η Ουάσιγκτον να σμιλεύσει ενιαίο μέτωπο με τους Ευρωπαίους; Μάλλον αμφίβολο. Όπως επισημαίνει ο αναλυτής Κρίστοφερ Ντάασε "η ΕΕ σπανίως είχε επιδείξει τόσο αρραγή ενότητα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής όσο σε αυτό το ζήτημα. Είναι και μία ευκαιρία για την Ευρώπη να αποδείξει ότι μπορεί να αντιπαρατεθεί με τις ΗΠΑ, αλλά και να διερευνήσει νέες δυνατότητες συνεργασίας".

Μια πάστα η ζωή κι η ΑΕΛ το κερασάκι. Κι όλα όσα θέλω για να πω τα τρώει το ποταμάκι...

ΠΑΣΤΑ ΜΕ ΚΕΡΑΣΑΚΙ
Στίχοι και Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου



Μια πάστα η ζωή
κι η ΑΕΛ το κερασάκι.
Κι όλα όσα θέλω για να πω
τα τρώει το ποταμάκι.

Μονάχα ο δόκτωρ Ιπποκράτης
το 'χει πάρει είδηση,
κι αφήνοντας το βάθρο πού και πού
στις όχθες πάει να ψαρέψει το μυστικό.

Βεγγέρα, Μούσες, Μονοπώλιο, Μπραζίλ και Λάμπα,
της πόλης οι μοιραίοι εξασκούνται στο μπλαζέ.
Στη σκοτεινή πλευρά τελώνια 'λευτερώνονται
και τατουάζ γεμάτα 'αχ και βαχ'
στου Πηνειού τις λεύκες χαράζουνε.

Σκυφτός στης ΔΕΥΑΛ τα χαρακώματα μετράω
τις Κυριακές που ακόμα η πλάτη μου θα φορτωθεί.
Πίσω απ' τους δύστροπους φακούς μου
της μυωπίας την κοιτώ.
Μια παντρόνα να μ' ορέγεται
και να με περιπαίζει η Λάρισα.

Αποτέλεσμα εικόνας για φεικ νιους μακελειο ελευθερη ωρα Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακος βελοπουλος μαινομενος

Ο «Αυριάνισμος» σήμερα



 Πηγή:  huffingtonpost.gr

Για την άθλια επίθεση στον δήμαρχο Θες/νίκης Γιάννη Μπουτάρη δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι παραπάνω, γράφτηκαν άλλωστε τόνοι από αράδες που καταδίκαζαν το αυτονόητο και οι αρχές κινήθηκαν άμεσα προς τον εντοπισμό και τη σύλληψη των πρωτεργατών αποδεικνύοντας, τουλάχιστον, ότι η χώρα εξακολουθεί να διατηρεί κάποια στοιχειώδη αντανακλαστικά που δικαιολογούν ένα κράτος δικαίου και δεν έχει πισωγυρίσει σε εποχές που ο κάθε Κοτζαμάνης άνοιγε ανενόχλητος κεφάλια στη μέση του δρόμου.Αποτέλεσμα εικόνας για φεικ νιους μακελειο ελευθερη ωρα
Από κει και πέρα ωστόσο το περιστατικό δεν προκάλεσε μόνο την αντίδραση των υγιώς σκεπτόμενων ανθρώπων, αλλά κατέδειξε για μια ακόμα φορά το απόστημα του «Αυριανισμού» που έχει ριζώσει σε μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού και εκφράζεται, αδράζοντας αντίστοιχες αφορμές, είτε μεμονωμένα ,είτε πιο συντεταγμένα. «Να κάνει τατουάζ τον Κεμάλ στον απαυτό του», γνωμάτευσε ο πολύς Φαήλος, ενώ το λούμπεν Μακελειό βρήκε για μια ακόμα φορά ευκαιρία να ξεσπαθώσει με το γνωστό ύφος του για τον «προστάτη των π@#%τηδων»...
Αν δεν θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας ας το παραδεχτούμε, δεν πρόκειται για αρρωστημένες αντιδράσεις μιας δράκας γραφικών. Η άθλια, αήθης και φασιστική επίθεση στον εκλεγμένο δήμαρχο Θες/νίκης αποτελεί την αντανάκλαση αντίστοιχων δηλώσεων και πρωτοσέλιδων. Αποτυπώνεται σε όλες τις σφυγμομετρήσεις που κατατάσσουν τους Έλληνες στην τελευταία θέση των ευρωπαικών χωρών αναφορικά με τις πεποιθήσεις τους για τους Εβραίους, τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών και τις πάσης φύσεως θεωρίες συνωμοσίας που διακατέχουν τα γνωστά ψεκασμένα και ασυγκρότητα μυαλά.Αποτέλεσμα εικόνας για φεικ νιους μακελειο ελευθερη ωρα
Πρόσφατα είχα διαβάσει από έναν διαδικτυακό φίλο μια πολύ εύστοχη προσέγγιση για την επίδραση του «Αυριανισμού». «Η χυδαιότητα του Αυριανισμού, συνίστατο κυρίως σε μια πρωτόγνωρη ηθική στάση, η οποία είναι ίσως ο κύριος λόγος αυτού που έχουμε καταντήσει σήμερα: Απενοχοποίησε την αμορφωσιά. Μέχρι τότε, οι αγράμματοι και αμόρφωτοι είχαν συναίσθηση της έλλειψης αυτής και ντρέπονταν και μαζεύονταν», ανέφερε.Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακος βελοπουλος μαινομενος
Αυτός λοιπόν μεταλλαγμένος Αυριανισμός, με την είσοδο στην ελεύθερη αγορά και το άνοιγμα των μίντια ζει και βασιλεύει. Ακόμα πιο ανηλεής, τραμπούκικος, αμόρφωτος, θρασύδειλος και χυδαίος όπως ακριβώς εκείνοι που επιτέθηκαν στον κύριο Μπουτάρη. Όπως ο πα-τέρας που κρατάει, κλωτσώντας, αγκαλιά την κόρη του. Ο «Αυριανισμός» είναι το άλλο πρόσωπο της βίας και γίνεται σιωπηλά αποδεκτός από πολίτες, εισαγγελείς και ένα κράτος που θεσμικά παραπαίει καθημερινά. Περιμένοντας το επόμενο επεισόδιο…Αποτέλεσμα εικόνας για πρωτο θεμα  fake news

«Κεραυνοί» Λούλη κατά Κυριάκου και ΝΔ για την ακροδεξιά στροφή του κόμματος

Βασική Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Ο Τσίπρας είναι εδώ για να μείνει», ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει συμβιβαστεί με τη δεξιά στροφή ενός «φθαρμένου» κόμματος και από την άλλη το Κίνημα Αλλαγής είναι ένα «παλιό προϊόν» που παραμένει «τοξικό» παρά την αλλαγή στην ονομασία του.
Αυτά είπε ο πρώην σύμβουλος του Κώστα Καραμανλή, Γιάννης Λούλης, ο άνθρωπος που έδωσε ιδεολογικό υπόβαθρο στην έννοια του μεσαίου χώρου, ο οποίος μίλησε το βράδυ της Δευτέρας στην ΕΡΤ και στην εκπομπή «Η επόμενη Μέρα» με την ευκαιρία της έκδοσης του νέου βιβλίου του «Στις ρίζες του κακού: Πώς και γιατί εκτροχιάστηκε η μεταπολίτευση».
Αναλύοντας και ουσιαστικά αποδομώντας την πολιτική ζωή της χώρας, ο κ. Λούλης μίλησε για τα κόμματα και τους πολιτικούς αρχηγούς από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.
«Είναι φαινόμενο ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ»
«Ο Τσίπρας είναι εδώ για να μείνει» είπε ο κ. Λούλης. «Έχει ριζώσει για τα καλά, από την εποχή, ιδίως, που στράφηκε στο ρεαλισμό» συμπλήρωσε, σημειώνοντας ότι ακόμα και αν χάσει τις επόμενες εκλογές, θα κερδίσει τις μεθεπόμενες, αλλά θα παραμείνει κυρίαρχος στο χώρο αυτό. Όπως είπε, η πλειοψηφία της κοινής γνώμης «παραμένει Κεντροαριστερή. Γι΄αυτό ο Τσίπρας έχει μία μεγάλη δεξαμενή δίπλα του».
Χαρακτήρισε τον Αλέξη Τσίπρα «φαινόμενο» και την άνοδο της Αριστεράς στην εξουσία ως μία από τις μεγάλες ανατροπές. «Είχαμε δύο παθογενή κόμματα που έγιναν όλο και περισσότερο παθογενή. Και αυτά τα κόμματα αποδοκίμασε η πλειοψηφία, φέρνοντας στην εξουσία ένα πολύ μικρό κόμμα της Αριστεράς, το οποίο είναι μία από τις μεγάλες ανατροπές. Είναι φαινόμενο ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ» είπε.
Στη συνέχεια της ανάλυσής του είπε ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ «η αποχή είναι ο μεγαλύτερος του κίνδυνος» και προσέθεσε: «Από την άλλη πλευρά όμως πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι θα παραμείνει κυρίαρχος στον χώρο αυτό. Δεν θα μπορέσει το παλιό ΠΑΣΟΚ, το οποίο και ως παρουσία και ως ονομασία είναι πλέον τοξικό».
Ανέφερε ότι ένα μεγάλο λάθος για τον Αλ. Τσίπρα ήταν η περίοδος Βαρουφάκη, την οποία όμως «την ξεπέρασε, την άφησε πίσω του» και σημείωσε ότι το κυρίαρχο τμήμα της κοινής γνώμης ανήκει στην Κεντροαριστερά, που αποτελεί δεξαμενή για τον ΣΥΡΙΖΑ.
«Το βέβαιο, πάντως, είναι ότι ο Τσίπρας είναι εδώ για να μείνει. Και σας επαναλαμβάνω ότι ακόμα και αν χάσει τις επόμενες εκλογές, θα κερδίσει τις μεθεπόμενες». Καταλόγισε λάθος στον πρωθυπουργό που δεν υιοθέτησε εξαρχής τον ρεαλισμό και σημείωσε ότι «η κοινή γνώμη κατανοούσε ότι στη διαπραγμάτευση η αδύναμη πλευρά ήταν η δική μας».
Επίσης, είπε ότι το δημοψήφισμα έκανε «μεγάλη ζημιά, γιατί ένα κομμάτι της κοινής γνώμης που προσχώρησε στην άποψή του (σ.σ. του Τσίπρα), αισθάνθηκε ότι παρασύρθηκε από αυτόν». Παρασύρθηκε, όπως είπε, γιατί είναι ένας πολύ ταλαντούχος πολιτικός.
«Ο Κ. Μητσοτάκης έχει συμβιβαστεί με τη δεξιά στροφή»
«Αυτό που συμβαίνει με τον Μητσοτάκη είναι ότι έχει συμβιβαστεί με ένα κόμμα το οποίο έχει μετακινηθεί σαφώς δεξιότερα από την εποχή Καραμανλή, μέσω του Αντώνη Σαμαρά», είπε ο Γιάννης Λούλης και προσέθεσε ότι «το μεγάλο πρόβλημα του Μητσοτάκη είναι ότι ακόμα και αν κερδίσει τις επόμενες εκλογές, θα κουβαλάει στους ώμους του, ένα φθαρμένο κόμμα. Και εξαιρετικά γυμνό σε ικανό πολιτικό προσωπικό».
Έκανε αναφορά στη δεξιά στροφή μέσω των Γεωργιάδη και Βορίδη, αλλά «και των και ανθρώπων που ήταν τότε γύρω από τον αρχηγό της ΝΔ, (σ.σ. τον Αν. Σαμαρά), ένας εκ των οποίων έκανε τις υπόγειες διαδρομές με τη Χρυσή Αυγή».
«Η τάση του κόμματος από την εποχή που άλλαξε ηγεσία ήταν σαφώς να στραφεί στα δεξιά. Από την περίοδο Σαμαρά και μετά» είπε.
Σημείωσε πάντως ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ήθελε «να πάει το κόμμα του προς το Κέντρο», ωστόσο, όπως είπε, «η αλλαγή των κομμάτων δεν γίνεται με χάδια. Ή θα το ταρακουνήσεις, ή θα ΄ρθεις σε σύγκρουση με το κατεστημένο του, με τις προβληματικές του ρίζες, ή αν συμβιβαστείς θα σε καταπιεί το κόμμα σου».
Τόνισε μάλιστα ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει συμβιβαστεί με τα «βαρίδια» του κόμματός του (σ.σ. Γεωργιάδη, Βορίδη), γιατί «οι αρχηγοί φοβούνται τις εσωκομματικές τους αναταράξεις». «Αν δεν έρθουν σε σύγκρουση με τις παθογένειες, οι παθογένειες θα τους καταπιούν. Αυτό έπαθε ο Καραμανλής, αυτό έπαθε ο Σημίτης, και αυτό κινδυνεύει να πάθει ο Μητσοτάκης- και αν κερδίσει τις εκλογές» σημείωσε.
«Το Κίνημα Αλλαγής είναι λίγο-πολύ το παλιό ΠΑΣΟΚ με λίγο εμπλουτισμό»
Σχετικά με το Κίνημα Αλλαγής και την ανανέωση που επιδιώκει και μέσω αλλαγής του ονόματος, ο κ. Λούλης είπε ότι «η κοινή γνώμη είναι εξαιρετικά υποψιασμένη» και εξήγησε: «Το να αλλάξει ένα όνομα δεν σημαίνει ότι αλλάζει η ουσία του τι αντιπροσωπεύει ένα κόμμα. Όλος ο κόσμος ξέρει ότι είναι λίγο-πολύ το παλιό ΠΑΣΟΚ με λίγο εμπλουτισμό, αλλά αυτά δεν αλλάζουν». Είπε ακόμα ότι η αλλαγή ονόματος «έδωσε κάποιο αέρα» αλλά «δεν νομίζω όμως ότι έχει δυναμική, διότι το προϊόν είναι παλιό. Είναι ΠΑΣΟΚ».
«Ο εκτροχιασμός της Μεταπολίτευσης»
Μιλώντας για την Μεταπολίτευση, ο επικοινωνιολόγος και στρατηγικός σύμβουλος της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, είπε, μεταξύ άλλων, ότι ο εκτροχιασμός, όπως αναφέρει και στο βιβλίο του, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, στο γεγονός ότι «επέστρεψε στην Ελλάδα το παλιό πολιτικό προσωπικό, ενώ στην Ισπανία και στην Πορτογαλία ήρθαν καινούριοι πολιτικοί».
Είπε πως σε δεύτερο επίπεδο «το κράτος μας ήταν ένα αποτυχημένο κράτος», «ένας βραχνάς πάνω στο πολιτικό σύστημα», ενώ επέκρινε όλους τους πρωθυπουργούς, με εξαίρεση τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, όσον αφορά τη μετάβαση «αν και αυτόν τον χρεώνω γιατί δεν ανανέωσε τη Νέα Δημοκρατία».
Πρόσθεσε ότι δεν έχουμε ξεφύγει από τον «βραχνά» της Μεταπολίτευσης, της οποίας «τέκνο» είναι και ο Αλ. Τσίπρας.
«Ο πιο ταλαντούχος πολιτικός της περιόδου αυτής, αν εξαιρέσουμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος είχε όλες τις δυνατότητες να οδηγήσει τη Μεταπολίτευση σε άλλο δρόμο, αλλά υπήρξε λαϊκιστής και σπατάλησε αυτές τις ικανότητες».
Για τον Κώστα Σημίτη και τον Κώστα Καραμανλή, είπε «ήταν δύο ηγέτες που υπόσχονταν πολλά, αλλά παγιδεύτηκαν μέσα στα κόμματά τους, γιατί το πλαίσιό τους ήταν άρρωστο, και του ΠΑΣΟΚ, το λεγόμενο παλιό ΠΑΣΟΚ και του Καραμανλή η ΝΔ, η οποία ήταν ένα φθαρμένο προϊόν» και παραμένει φθαρμένο προϊόν, όπως είπε.
Χαρακτήρισε θετικό ότι ο Κώστας Καραμανλής το έκανε πιο κεντρώο, «από πλευράς εικόνας» για να κερδίζει εκλογές, «αλλά στην ουσία η ΝΔ δεν άλλαξε, όπως δεν άλλαξε και το ΠΑΣΟΚ. Ο Σημίτης ήταν εκσυγχρονιστής, αλλά δεν μπόρεσε τον εκσυγχρονισμό του να τον επιβάλει στο κόμμα του».
«Οι ψηφοφόροι γίνονται όλο και πιο απρόβλεπτοι»
Ερωτηθείς σχετικά με το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών, ο κ. Λούλης είπε: «Δεν θα διακινδυνεύσω μία πρόβλεψη, γιατί έχουμε ένα τεράστιο ποσοστό αναποφάσιστων. Το μεγαλύτερο κομμάτι ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ και επίσης έχουμε μπει σε μία φάση όπου ο κόσμος διαλέγει μεταξύ του μικρότερου κακού. Όταν γίνονται τέτοιες επιλογές, οι ψηφοφόροι γίνονται όλο και πιο απρόβλεπτοι».
Όπως είπε «στον Τσίπρα θα έλεγα ότι ο στρατηγικός του στόχος πρέπει να είναι ένας: ο ρεαλιστικός. Στις επόμενες εκλογές να χάσει με πολύ μικρή διαφορά. Αν χάσει με πολύ μικρή διαφορά θα συμβεί το εξής παράδοξο: θα έχει χάσει τις εκλογές και θα θεωρείται ο νικητής», επισημαίνοντας ότι όσο οι δημοσκοπήσεις δίνουν μεγάλη διαφορά, η ήττα με πολύ μικρή διαφορά θα θεωρηθεί έκπληξη. Όσο για τη ΝΔ, σημείωσε ότι «πρέπει να επιδιώξει μία καθαρή νίκη». «Είναι δύσκολη η αυτοδυναμία, αλλά η καθαρή νίκη είναι κρίσιμη για να αποκτήσει δυναμική» είπε θέτοντας το ερώτημα. «Αν βγει η ΝΔ με μικρή διαφορά, θα συνεργαστεί με το ΚΙΝΑΛ ή θα προτιμήσει να πάει η χώρα σε εκλογές, με απλή αναλογική;».

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή, φωνή που μπαίνει μες στην καρδιά μας

 Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ
Φωνή απ’ την Θάλασσα     


Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
        φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
        και την ευφραίνει.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
        ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη
        σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα
        θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.
Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
        μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
        ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
        τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,
γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει
το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει
        και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.
Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη
της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι
το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη
        με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.



Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
        φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
        και την ευφραίνει.


Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων; —
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,
        που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,
και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,
και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,
           ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,


σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει,
τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,
        κ’ εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί
με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,
και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,
        από την αγωνία των την υστερνή.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων;—
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων
        που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό.
Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,
και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,
        και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ’ ευσπλαγχνικό.

Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει,
που κάποτε κανένας ιερεύς θα παή
        θυμίαμα να κάψη και να ‘πη ευχή.
Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται
ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.
Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται
        πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.

Κ. Π. Καβάφης,  Τα  Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983
















Ο  Ιταλός κορυφαίος καθηγητής Θαλάσσιας ΒιολογίαςΣτέφανο Πιραΐνο αποφαίνεται:

"Aνίκητες οι μέδουσες"

Συνέντευξη στον Χρήστο Μαζάνη

Αντιμέτωποι με τον εφιάλτη των μεδουσών πρόκειται να βρεθούν και αυτό το καλοκαίρι χιλιάδες λουόμενοι αλλά και καταστηματάρχες που δραστηριοποιούνται στο παραλιακό μέτωπο του Κορινθιακού Κόλπου. Ήδη οι μέδουσες έκαναν την εμφάνισή τους από τον Μάρτιο στην περιοχή της Αχαΐας. Εν τω μεταξύ, κρούσματα υπήρξαν και στη Ζάκυνθο, με αποκορύφωμα τις τελευταίες φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την περιοχή της Ψάθας. Εκεί εντοπίστηκε μια σπηλιά με χιλιάδες μικρές τσούχτρες, λίγα μέτρα από τουριστική παραλία.

Το φαινόμενο της «επέλασης» των μεδουσών στις παραλίες κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου πέρυσι προκάλεσε εκτεταμένες αντιδράσεις. Από τη μία πλευρά οι πολίτες δεν μπορούσαν να απολαύσουν το μπάνιο τους και από την άλλη οι επιχειρηματίες έβλεπαν άδειες ξαπλώστρες και άδεια μαγαζιά. Οικονομική ζημιά έπαθαν και οι ξενοδόχοι, οι οποίοι είδαν δραματική μείωση στις κρατήσεις τους. Mόνοι κερδισμένοι, οι επιχειρήσεις που διέθεταν πισίνα, με τους ιδιοκτήτες να κόβουν σε πολλές περιπτώσεις τσουχτερό εισιτήριο για μια βουτιά. Εφέτος η Πολιτεία, κατόπιν πιέσεων, και προφανώς για να μην επαναληφθούν τα περσινά, με μηνύσεις και διαμαρτυρίες, αποφάσισε να κοιτάξει πιο «ζεστά» το φαινόμενο και να προχωρήσει στην εφαρμογή κάποιων άμεσων μέτρων.

Εκτός από τη νομοθεσία περί NATURA, μέχρι στιγμής αυτό το οποίο γνωρίζουμε είναι ότι σε κάποιες περιοχές με μεγάλο πρόβλημα θα τοποθετηθούν ειδικά προστατευτικά δίχτυα, προκειμένου να μπορέσουν να προστατέψουν τους λουόμενους. Παράλληλα, ακούγεται πως θα υπάρχει real time ενημέρωση για παραλίες στις οποίες εμφανίζονται οι τσούχτρες. Είναι όμως επαρκή αυτά τα μέτρα, εφόσον κι αν εφαρμοστούν; Ήδη είναι πολλοί εκείνοι που έχουν αρχίσει να εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες για το εφετινό καλοκαίρι. Κι αυτό διότι αφενός τα δίχτυα δεν μπορούν να μπουν παντού και αφετέρου το κόστος φέρεται να είναι αρκετά υψηλό. Την ίδια ώρα οι λουόμενοι ανησυχούν για το εάν θα βουτήξουν ή όχι, ενώ οι οικογένειες προβληματίζονται για την ασφάλεια των παιδιών τους. Σίγουρα η Πολιτεία έχει στην ατζέντα της το θέμα «μέδουσες» και μάλιστα σε υψηλή θέση. Το πόσο τελικά είναι έτοιμη η χώρα μας να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο φαινόμενο θα το δείξει ο χρόνος.

Υπάρχουν όμως χώρες, όπως η γειτονική Ιταλία, οι οποίες ζουν με αυτό το πρόβλημα πολλά χρόνια. Προσαρμόστηκαν, χρηματοδότησαν μελέτες πανεπιστημίων, δημοσίευσαν έρευνες, συνεργάστηκαν με άλλες χώρες και έβγαλαν τα συμπεράσματά τους. Κατόπιν τούτου, και με βάση τις ανάγκες τους, επεξεργάστηκαν τα δεδομένα και κατέληξαν σε συγκεκριμένες δράσεις. Ένας από τους κορυφαίους καθηγητές Θαλάσσιας Βιολογίας, ο Ιταλός Στέφανο Πιραΐνο, βρέθηκε πρόσφατα στην Ελλάδα προσκεκλημένος σε συνέδριο στο Λουτράκι, προκειμένου να καταθέσει την εμπειρία του αλλά και να ενημερώσει για τις μελέτες του πανεπιστημίου του Σαλέντο σχετικά με τις μέδουσες και την αντιμετώπισή τους. Ο ίδιος μελετά τις μέδουσες πάνω από 30 χρόνια, ενώ οι μελέτες του οι οποίες έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά τυγχάνουν της αποδοχής της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας.

Ο καθηγητής μίλησε αποκλειστικά στο zougla.gr για τα αίτια του φαινομένου και εξέφρασε μεταξύ άλλων την ανησυχία του για την κατάσταση στην Ελλάδα. Επίσης, έδωσε τη δική του απάντηση στο εάν τα μέτρα που σκέφτεται να λάβει η ελληνική Πολιτεία είναι επαρκή στις προκλήσεις που έχει μπροστά της να αντιμετωπίσει.

Ακολουθεί η συνέντευξη, η οποία έγινε στα ιταλικά:

Δημοσιογράφος: Τα τελευταία χρόνια, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η Ελλάδα αντιμετωπίζει το μεγάλο πρόβλημα της «επιδρομής» των μεδουσών στις παραλίες. Υπάρχουν δεδομένα για το εάν αυτό το φαινόμενο υπήρχε παλαιότερα ή είναι πρωτοεμφανιζόμενο;

Στέφανο Πιραΐνο: Και στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, μπορούν να εμφανιστούν κλιματολογικές ανωμαλίες και απροσδόκητα βιολογικά φαινόμενα. Ο πολλαπλασιασμός των μεδουσών στη Μεσόγειο δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, αλλά η γεωγραφική θέση και τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά του Κορινθιακού Κόλπου είχαν πιθανώς προστατεύσει την έκρηξη αυτού του φαινομένου. Ωστόσο, δεν έχουμε μακροπρόθεσμα ιστορικά δεδομένα που να μας επιτρέπουν να πούμε με βεβαιότητα αν αυτό το φαινόμενο είχε ήδη συμβεί σε άλλες περιόδους, για παράδειγμα πριν από 50 ή 100 χρόνια. Όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε τις ακτές, τόσο περισσότερο αυξάνεται η παρουσία του ανθρώπου στη θάλασσα και τόσο πιο εύκολο είναι να παρατηρήσετε γεγονότα που συμβαίνουν ίσως με κάποια περιοδικότητα, με κυκλικό τρόπο και τα οποία επομένως εμπίπτουν στη σφαίρα των φυσικών φαινομένων. Τα τελευταία 25 χρόνια παρατηρείται παγκόσμια αύξηση της αφθονίας και της συχνότητας των μεδουσών κατά μήκος των ακτών, για παράδειγμα από τη Μεσόγειο μέχρι τη Βόρεια Αμερική και μέχρι τη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Ανεξάρτητα από το αν οι μέδουσες γενικά αυξάνονται ή όχι, αυτές οι εκρήξεις των πληθυσμών τους δημιουργούν περιοδικά μεγάλες επιπτώσεις σε πολλές ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η αλιεία, η υδατοκαλλιέργεια, οι παράκτιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και ο τουρισμός.


Δημοσιογράφος: Βρεθήκατε στην Ελλάδα σε συνέδριο για το φαινόμενο. Διαπιστώνετε ότι στην Ελλάδα αυξάνεται ή συμβαίνει παράλληλα το ίδιο σε όλη τη Μεσόγειο;

Στέφανο Πιραΐνο: Το πρόβλημα υπάρχει σε παγκόσμια κλίμακα και σε περιφερειακό επίπεδο στη Μεσόγειο, όπου επιδεινώνεται τοπικά από συγκεκριμένα γεγονότα, όπως αυτό που συμβαίνει στον κόλπο της Κορίνθου τα τελευταία δύο χρόνια.

Δημοσιογράφος: Κατά την άποψή σας, και σύμφωνα με τις μελέτες που έχετε πραγματοποιήσει, το φαινόμενο θα έχει έξαρση και τα επόμενα χρόνια στη χώρα μας ή οι μέδουσες κάποια στιγμή θα εξαφανιστούν, τουλάχιστον από τις παραλίες;

Στέφανο Πιραΐνο: Είναι αδύνατο να προβλεφθούν οι επιπτώσεις που θα προκαλέσουν οι ανθρωπογενείς πιέσεις στο θαλάσσιο οικοσύστημα τα επόμενα χρόνια, διότι δεν διαθέτουμε επαρκή δεδομένα. Ωστόσο, στον νοτιότερο άξονα του κόλπου της Κορίνθου, η παρουσία των μεδουσών ήταν μέχρι τώρα πολύ σπάνια. Αυτό μας αφήνει να σκεφτούμε ένα γεγονός το οποίο αναμένεται να μειωθεί βαθμιαία σε ένταση κατά τα επόμενα χρόνια. Μια υπόθεση είναι ότι υπήρξαν κλιματικές ανωμαλίες τα τελευταία δύο χρόνια που ευνόησαν τη διασπορά των μεδουσών από την κάτω Αδριατική προς το εσώτερο τμήμα του κόλπου της Κορίνθου. Το παρόν είδος έχει υπολογισμένη διάρκεια ζωής δύο ετών. Η παρουσία υψηλών υδάτων στο κεντρικό τμήμα του Κορινθιακού καθιστά δυνατή την παραμονή αυτού του είδους και την αναπαραγωγή του αμέσως μετά την ψυχρότερη περίοδο του έτους. Στο παρελθόν και στην Αδριατική, που είναι μια ρηχή θάλασσα, το είδος αυτό εμφανίστηκε σε μεγάλο αριθμό, αλλά οι πληθυσμοί μειώθηκαν προοδευτικά, για να εξαφανιστούν. Στον Κόλπο της Κορίνθου είναι πιθανό ότι αυτές οι μέδουσες, που δεν είναι ιστορικά συνηθισμένο είδος, να μπορούν να επιστρέφουν προοδευτικά σε λιγότερο ανησυχητικές πυκνότητες από εκείνες των δύο τελευταίων ετών. Το πότε θα συμβεί αυτό είναι δύσκολο να το πούμε.

Φωτογραφία από τη Μάλτα, 5 Μαΐου 2018
Φωτογραφία από τη Μάλτα, 5 Μαΐου 2018


Δημοσιογράφος: Έχετε κάποια συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση για αυτό το πρόβλημα ή όχι;

Στέφανο Πιραΐνο: Όχι, δεν υπάρχει καμία συμφωνία συνεργασίας με την ελληνική κυβέρνηση. Πρόσφατα, όμως, παρουσιάσαμε ένα ερευνητικό πρόγραμμα - στο πλαίσιο ενός κοινοτικού προγράμματος συνεργασίας-, στο οποίο προγραμματίζονται συνεργασίες με ερευνητικά ιδρύματα από οκτώ μεσογειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Δημοσιογράφος: Συνεργασία ή ανταλλαγή πληροφοριών και γνώσεων με Έλληνες καθηγητές όσον αφορά στα συμπεράσματά σας από τις μελέτες σας για τις μέδουσες;

Στέφανο Πιραΐνο: Ο ερευνητικός οργανισμός που γνωρίζει καλύτερα την υγεία των ελληνικών ακτών είναι το ΕΛΚΕΘΕ. Προσωπικά, έχω ανταλλαγές και επαφές με διάφορους ερευνητές αυτού του ινστιτούτου, αλλά δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμα μια πραγματική συνεργασία για το θέμα των μεδουσών. Ελπίζω να είμαστε σε θέση να το κάνουμε σύντομα, αλλά όλοι μαζί συμφωνούμε ότι είναι απαραίτητο να μελετήσουμε τα φαινόμενα για να προβλέψουμε την εξέλιξή τους και να βρούμε κατάλληλα αντίμετρα.

Νάπολι, 16 Μαρτίου 2018, εισβολή μπλε μεδουσών
Νάπολι, 16 Μαρτίου 2018, εισβολή μπλε μεδουσών


Δημοσιογράφος: Έπειτα από τόσα χρόνια μελέτης πάνω στις μέδουσες πώς μπορούμε τελικά εδώ στην Ελλάδα να περιορίσουμε την εξάπλωσή τους και ειδικά στις ακτές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού;

Στέφανο Πιραΐνο: Δεν υπάρχει μία μοναδική τελική λύση. Και γι' αυτό μίλησα στο συνέδριο. Υπάρχουν πολλά μέτρα που ο άνθρωπος πρέπει να αρχίσει να παίρνει για να μειώσει την έξαρση αυτών των φαινομένων. Πρέπει να αλιεύουμε λιγότερα ψάρια: αν υπάρχουν περισσότερα ψάρια, υπάρχουν περισσότεροι θηρευτές που μπορούν να τρέφονται με μέδουσες. Λιγότερα ψάρια σημαίνει ότι παραμένει περισσότερη τροφή στη διάθεση των μεδουσών. Πρέπει να δημιουργηθούν λιγότερες τεχνητές κατασκευές όπως κυματοθραύστες ή λιμάνια κατά μήκος των ακτών,επειδή αυτά μπορούν να προωθήσουν τη διάδοση ορισμένων μεδουσών για τον ιδιαίτερο κύκλο ζωής τους. Πρέπει να δώσουμε προσοχή στη μεταφορά ξένων ειδών από τη μια θάλασσα σε άλλη, διότι ορισμένα είδη μέδουσας σε ορισμένες περιπτώσεις βρίσκουν στο νέο περιβάλλον τους έναν οικολογικό χώρο για να αποικιστούν με επιτυχία. Αυτό συνέβη ήδη στη Μαύρη Θάλασσα τη δεκαετία του '80. Πρέπει να μειώσουμε τις εκπομπές και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία της θάλασσας, τόσο μεγαλύτερη είναι η περίοδος αναπαραγωγής ορισμένων ειδών, τόσο ταχύτερη είναι η αύξηση του πληθυσμού τους, όπως έχουμε διαπιστώσει και για την Pelagia noctiluca, το είδος που δημιουργεί προβλήματα στον Κόλπο της Κορίνθου. Πρέπει να προσαρμοστούμε για να ζήσουμε με αυτά τα φαινόμενα και να υιοθετήσουμε, όταν είναι απαραίτητο, αντίμετρα για τη μείωση των επιπτώσεων.

O καθηγητής παρουσιάζει τα νέα στοιχεία για τις μέδουσες στη RAI
O καθηγητής παρουσιάζει τα νέα στοιχεία για τις μέδουσες στη RAI
 
 
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ 

"Aνίκητες οι μέδουσες" - Zougla

Τρίτη, Μαΐου 22, 2018

το διαχρονικό «πάρτι» κακοδιαχείρισης στην Υγεία

«Σημεία και τέρατα» από τον Γενικό Επιθεωρητή Υγείας για το διαχρονικό «πάρτι» κακοδιαχείρισης στην Υγεία

Τεκμήρια και αποδείξεις για το διαχρονικό «όργιο» που είχε στηθεί στην Υγεία έφερε στο «φως» ο Γενικός Επιθεωρητής του ΣΕΥΥΠ, Σταύρος Ευαγγελάτος, κατά την κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή. Η σωρεία κρουσμάτων κακοδιαχείρισης και κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος που παρέθεσε ξεπερνά τα 20 εκατ. ευρώ ζημίας για το Δημόσιο.

του Άγγελου Προβολισιάνου



Καταιγιστικός ήταν στην εισαγωγική του τοποθέτησή ο Γενικός Επιθεωρητής του Σώματος Επιθεώρησης Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ), καταθέτοντας επτά κρούσματα διαφθοράς και κακοδιοίκησης μέσω υπερκοστολογημένων προμηθειών στο χώρο της Υγείας, τα οποία έχουν στοιχειοθετηθεί από τους ελέγχους του ΣΕΥΥΠ και χρονολογούνται από το 2001 έως το 2016. Ο Σταύρος Ευαγγελάτος ξεκαθάρισε πως η τωρινή ηγεσία του υπουργείου Υγείας «έχει απελευθερώσει» το Σώμα Επιθεώρησης, καθώς «οι αρχές μας ταυτίζονται με τις προτεραιότητες του υπουργείου» προκειμένου «να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο».
«Τα τελευταία χρόνια έχουμε κάνει σημαντικό έργο στην καταπολέμηση της διαφθοράς, της κακοδιοίκησης και της κακοδιαχείρισης» είπε και παρέθεσε ενδεικτικά τους αποτελεσματικούς ελέγχους για το ΚΕΕΛΠΝΟ αναφορικά με τη διαφημιστική δαπάνη, τα πορίσματα για τους ιδιώτες χειρουργούς, την περίπτωση του Γηροκομείου Αθηνών με την χρόνια κακοδιοίκηση, τους ελέγχους στα νοσοκομεία για προμήθειες προϊόντων, τη μη απόδοση ασφαλιστικών εισφορών από τα νοσοκομεία, τους ελέγχους σε ιδιωτικές εταιρείες ασθενοφόρων και τα κυκλώματα μαύρης εργασίας με παράνομες αποκλειστικές.
Έχοντας δώσει ένα ξεκάθαρο δείγμα γραφής για το τι θα ακολουθούσε, αποκάλυψε τα εξής:
Πρώτον, το σκάνδαλο με τους υπερκοστολογημένους απινιδωτές και βηματοδότες, οι οποίοι -κατά συρροή- αγοράζονταν με πολύ υψηλότερες τιμές από αυτές που επικρατούσαν στη διεθνή αγορά, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί έρευνα αγοράς. Η σχετική έρευνα του ΣΕΥΥΠ διεξήχθη το 2004 και κατά τα λεγόμενα του κ. Ευαγγελάτου, οι Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ) για την έγκριση των προμηθειών αυτών υπογράφονταν με τις ανώτατα επιτρεπόμενες τιμές, γεγονός που αποτελούσε άλλοθι για να νομιμοποιηθούν οι υπερκοστολογημένες προμήθειες. Επ' αυτού, επέρριψε ευθύνες στους τότε υπουργούς Ανάπτυξης και Υγείας, ενώ επισήμανε ότι από τον έλεγχο που διεξάχθηκε, παρατηρήθηκε η πάγια τακτική γιατρών, οι οποίοι ζητούσαν παραγγελίες για απινιδωτές και βηματοδότες από συγκεκριμένους κατασκευαστικούς οίκους. Αποκάλυψε δε ότι υπήρξαν offshore στην Κύπρο και αλλού, τις οποίες ίδρυαν οι ιδιωτικές εταιρίες που προμήθευαν απινιδωτές και βηματοδότες, με σκοπό να αλλοιώνεται η πραγματική εικόνα των τιμών εισαγωγής των προϊόντων.
Δεύτερον, έφερε στην επιφάνεια ότι τα αναλώσιμα υγειονομικά υλικά που προμηθεύτηκε το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρουπόλεως από το 2005 έως το 2009 προκάλεσαν ζημία 974.000  ευρώ και η οποία συντελέστηκε με ευθύνη μελών των αρμόδιων επιτροπών. «Η υπόθεση έχει πάει στη Δικαιοσύνη» είπε.
Τρίτον, αποκάλυψε πως για την προμήθεια οστικών μοσχευμάτων σε νοσοκομείο της Καβάλας, δεν προηγήθηκαν διαδικασίες διαπραγμάτευσης με τους προμηθευτές, ενώ η προμήθεια νευροχειρουργικών υλικών γινόταν με απευθείας ανάθεση. Σύμφωνα με τον Γενικό Επιθεωρητή, οι ποσότητες που προμηθευόταν το νοσοκομείο ήταν υπερβολικές, με αποτέλεσμα για την περίοδο 2005-2008 να ζημιωθεί με τουλάχιστον 830.000 ευρώ.
Τέταρτον, αναφέρθηκε στην περίπτωση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας. Εκεί, κατά τα λεγόμενά του, η προμήθεια και διαχείριση λαπαροσκοπικών υλικών, μοσχευμάτων και άλλων προκάλεσε οικονομική ζημία 6,8 εκ. ευρώ, τη διετία 2008-2009.
Πέμπτον, σημείωσε ότι οι προμήθειες ορθοπεδικών και νευροχειρουργικών υλικών στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, ήταν «εξω-συμβατικές με μεγαλύτερες τιμές από τις συμβατικές». Ο κ. Ευαγγελάτος ξεκαθάρισε πως οι προμήθειες αυτές προκάλεσαν ζημία ύψους 1 εκ. ευρώ, αποδίδοντας τις ευθύνες που προκύπτουν στα στελέχη του νοσοκομείου. Επίσης, υποστήριξε πως στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης όλα τα περιστατικά βαφτίζονταν ως επείγοντα, με την οικονομική ζημία στη νευροχειρουργική κλινική να υπολογίζεται σε 2,1 εκ. ευρώ, κατά τη διετία 2008-2009. «Πέρα από τα νοσοκομεία, αντίστοιχες υπερχρεώσεις είχαμε και στα ασφαλιστικά ταμεία» είπε και συμπλήρωσε: «Τα ασφαλιστικά ταμεία παρωθούσαν τα νοσοκομεία σε υπερχρεώσεις». Εξήγησε δε πως αυτό γινόταν για να πληρωθούν οι προμηθευτές με υψηλότερες αμοιβές.
Σε ερώτηση του ανεξάρτητου βουλευτή για το αν ήταν ενήμερη η τότε πολιτική ηγεσία των αρμόδιων υπουργείων, ο κ. Ευαγγελάτος απάντησε πως οι εκθέσεις του Σώματος αποστέλλονταν στους υπουργούς, δίχως να μπορεί να αποσαφηνίσει αν αυτές διαβάζονταν ή όχι από εκείνους. «Άρα, ήξερε ο υπουργός τι υπέγραφε» διαπίστωσε ο κ. Νικολόπουλος αναφορικά με τις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις που ενέκριναν τις υπερκοστολογημένες προμήθειες.
Η έκτη αποκάλυψη του κ. Ευαγγελάτου αφορούσε την προμήθεια ραδιοφαρμάκων. «Με έκπληξη διαπίστωσα πως σε ένα νοσοκομείο που κάναμε ελέγχους, το 2016, τιμολογούταν το ραδιοφάρμακο 10 φορές υψηλότερα» αφηγήθηκε, διευκρινίζοντας πως πρόκειται για νοσοκομείο της Πάτρας, το οποίο αντί για 220 ευρώ, το εν λόγω νοσοκομείο προμηθευόταν με 2.200 ευρώ ραδιοφάρμακα επί 6 χρόνια. Η εταιρία παραδέχτηκε το λάθος, λέγοντας ότι ήταν λογιστικό, αλλά το φάρμακο το πληρώναμε» υπογράμμισε. Επιπλέον, ανέφερε ότι οι έλεγχοι για τα ραδιοφάρμακα επεκτάθηκαν και εντοπίστηκαν περιπτώσεις όπου τα σκευάσματα πωλούνταν με 1.000 ευρώ στο Δημόσιο, ενώ στον ιδιωτικό τομέα με 500 ή το πολύ 600 ευρώ από την ίδια εταιρία.
Το έβδομο κρούσμα ρεμούλας που έφερε στην επιφάνεια ο Γενικός Επιθεωρητής ήταν η αποκάλυψη του Documento για την κατασπατάληση 12.807.210 ευρώ προκειμένου να «θωρακιστεί» η χώρα για την ψευδοπανδημία της νόσου των πουλερικών. Από το 2005 έως το 2009, οι φαρμακευτικές Novartis και Roche προμήθευσαν με 700.000 αντιικά σκευάσματα και εμβόλια τη χώρα, εκ των οποίων περισσότερα από 600.000 λιμνάζουν στις αποθήκες του υπουργείου Υγείας ως επικίνδυνα ιατρικά απόβλητα..

Mνήμη μιας σπουδαίας πιανίστριας

Brigitte Engerer - Wikipedia

1. 0:06 Op. 9, No. 1 in B flat minor. Larghetto 2. 5:53 Op. 9, No. 2 in E flat major. Andante 3. 10:29 Op. 9, No. 3 in B major. Allegretto 4. 17:09 Op. 15, No. 1 in F major. Andante cantabile 5. 22:07 Op. 15, No. 2 in F sharp major. Larghetto 6. 25:43 Op. 15, No. 3 in G minor. Lento 7. 30:53 Op. 27, No. 1 in C sharp minor. Larghetto 8. 36:32 Op. 27, No. 2 in D flat major. Lento sostenuto 9. 42:27 Op. 32, No. 1 in B major. Andante sostenuto 10. 47:27 Op. 32, No. 2 in A flat major. Lento 11. 53:01 Op. 37, No. 1 in G minor. Lento 12. 59:51 Op. 37, No. 2 in G major. Andante 13. 1:06:17 Op. 48, No. 1 in C minor. Lento 14. 1:12:25 Op. 48, No. 2 in F sharp minor. Andantino 15. 1:20:11 Op. 55, No. 1 in F minor. Andante 16. 1:25:36 Op. 55, No. 2 in E flat major. Lento sostenuto 17. 1:31:19 Op. 62, No. 1 in B major. Andante 18. 1:38:51 Op. 62, No. 2 in E major. Lento 19. 1:45:11 Op. 72, No. 1 in E minor. Andante 20. 1:49:19 Op. posth in C sharp minor. Lento con gran espressione 21. 1:53:18 Op. posth in C minor. Andante sostenuto

ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ!


Μήπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ δωροδοκήθηκε από την Κίνα και ως εκ τούτου έθεσε σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας του;

 

Εκπλήσσει η στάση Τραμπ απέναντι στη ZTE

PAUL KRUGMAN / ΤHE NEW YORK TIMES
Πηγή μεταφρασμένης αναδημοσίευσης : kathimerini.gr , 19.05.2018

Μήπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ δωροδοκήθηκε από την Κίνα και ως εκ τούτου έθεσε σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας του; Μη θεωρήσετε πως μια τέτοια εκδοχή είναι γελοία: δεδομένων όλων αυτών που γνωρίζουμε για τον Ντόναλντ Τραμπ, μια τέτοια ιστορία είναι πολύ πιθανή.
Μην ισχυριστείτε πως δεν υπάρχουν αποδείξεις. Δεν απευθυνόμαστε σε ένα δικαστήριο όπου υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας. Πολύ πιο αυστηρά κριτήρια ισχύουν για υψηλούς αξιωματούχους. Υποτίθεται ότι θα πρέπει να αποφεύγουν καταστάσεις όπου μπορεί να υπάρχει έστω και η παραμικρή υπόνοια ότι ενήργησαν για προσωπικό όφελος.
Oι Ρεπουμπλικανοί που ελέγχουν το Κογκρέσο φαίνεται πως δεν θα κάνουν τίποτα γι’ αυτό. Ενα ολόκληρο πολιτικό κόμμα –ένα κόμμα που θεωρεί πως είναι η ενσάρκωση του πατριωτισμού και αμφισβητεί τον πατριωτισμό των πολιτικών του αντιπάλων– υιοθετεί σήμερα μια πλήρως υποχωρητική στάση απέναντι στην πιθανότητα της διαφθοράς με την πιο ωμή εκδοχή της. Ακόμη και αν αυτή η ιστορία περιλαμβάνει οικονομικά ανταλλάγματα από εχθρικές ξένες δυνάμεις.
Μέχρι σήμερα, η ιστορία έχει ως εξής: τα τελευταία χρόνια, η κινεζική εταιρεία τεχνολογίας ΖΤΕ, η οποία, μεταξύ άλλων, κατασκευάζει φθηνά έξυπνα τηλέφωνα, είχε πολλές φορές προβλήματα με την αμερικανική κυβέρνηση. Πολλά από τα προϊόντα της εμπεριέχουν εξαρτήματα που έχουν κατασκευαστεί στις ΗΠΑ. Και τα εξαρτήματα αυτά απαγορεύεται να εξάγονται σε χώρες που τους έχουν επιβληθεί κυρώσεις, όπως είναι η Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Αλλά η ΖΤΕ κατάφερνε να παρακάμπτει αυτές τις απαγορεύσεις.
Αρχικά επιβλήθηκε πρόστιμο εις βάρος της εταιρείας, ύψους 1,2 δισ. δολαρίων. Επειτα, όταν κατέστη σαφές πως η εταιρεία επιβράβευσε, αντί να τιμωρήσει, τα υπεύθυνα στελέχη, το υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ απαγόρευσε στις αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας να πωλούν εξαρτήματα στη ΖΤΕ για την επόμενη επταετία.
Πριν από δύο εβδομάδες, το Πεντάγωνο απαγόρευσε τις πωλήσεις τηλεφώνων της ΖΤΕ σε στρατιωτικές βάσεις, αφού οι μυστικές υπηρεσίες προειδοποίησαν ότι η κινεζική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα προϊόντα της εταιρείας για κατασκοπεία.
Οπότε ήταν αρκετά περίεργο όταν ο κ. Τραμπ άλλαξε ξαφνικά στάση και δήλωσε πως συνεργάζεται με τον Κινέζο ομόλογο του Σι Τζινπίνγκ για να σώσουν τη ΖΤΕ. «Πολλές θέσεις εργασίας θα χαθούν στην Κίνα», έγραψε σε μήνυμα που ανήρτησε στο Twitter.
Πιθανότατα, ο κ. Τραμπ να προχώρησε σε αυτήν την υποχώρηση για αποφευχθεί η κλιμάκωση ενός εμπορικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Γιατί, όμως, να επιλέξει αυτήν την περίπτωση σκανδαλώδους συμπεριφοράς της Κίνας για να επιχειρήσει μια φιλική προσέγγιση; Η προσοχή πολλών στράφηκε στην Ινδονησία, όπου κρατική εταιρεία της Κίνας ανακοίνωσε μια μεγάλη επένδυση σε ένα έργο όπου συμμετέχουν επιχειρηματικά συμφέροντα της οικογενείας Τραμπ. Η επένδυση αυτή, επιπροσθέτως, είναι μέρος των σχεδίων της Κίνας για την αναβάθμιση των υποδομών στις χώρες της Ευρασίας με στόχο τη διεύρυνση της σφαίρας επιρροής της.
Πίσω στη ΖΤΕ. Ηταν αυτή η κίνηση ηθελημένη; Δεν θα μάθουμε ποτέ. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση Τραμπ αλλάζει στάση στην εξωτερική πολιτική της όταν διακυβεύονται έμμεσα επιχειρηματικά συμφέροντα της οικογενείας Τραμπ. Η κυβέρνηση, περιέργως, στήριξε πέρυσι το εμπάργκο που επέβαλε η Σαουδική Αραβία στο Κατάρ. Το Κατάρ είναι ένα ανεξάρτητο εμιράτο της Μέσης Ανατολής που φιλοξενεί στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ. Και η απόφαση αυτή ελήφθη λίγο μετά την άρνηση επενδυτών του Κατάρ να επενδύσουν 500 εκατ. δολάρια σε κτίριο του Μανχάταν, που ανήκει στην οικογένεια του γαμπρού του Αμερικανού προέδρου Τζάρεντ Κούσνερ.

Γιώργος Ρούσης: «Από κατάρα, η απελευθέρωση ζωντανής εργασίας μπορεί να μετατραπεί σε ευλογία».

Συνέντευξη στην Παναγιώτα Μπίτσικα  του Γιώργου Ρούση,  ομότιμου καθηγητή  Πολιτικής Θεωρίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το βιβλίο σας «Ο ελεύθερος χρόνος μέτρο του πλούτου» είναι σχετικά πρόσφατο – εκδόθηκε πέρυσι. Θεωρείτε ότι στις μέρες μας είναι τολμηρό (ή και ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί στρεβλά) το να μιλά κάποιος για το δικαίωμα στην «τεμπελιά»;


https://www.govostis.gr/thumbnails/images/smart/images/products/2017/07/205x308x90-exof_zwi_rousis_test2.jpgΘα προτιμούσα να μη χρησιμοποιούμε τον όρο δικαίωμα στην τεμπελιά, αλλά το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο που περιλαμβάνει και την τεμπελιά. Γιατί το δικαίωμα στην τεμπελιά σημαίνει ότι απαιτούμε ελεύθερο χρόνο για να μην κάνουμε τίποτε απολύτως. Αντίθετα, λέω ότι είναι δυνατόν ο ελεύθερος χρόνος να είναι το μέτρο του πλούτου, με την έννοια ότι κατά τη διάρκειά του μπορεί να αναπτυχθεί ανεμπόδιστα μια πολύπλευρη δημιουργική δραστηριότητα. Και αυτό προϋποθέτει να καταργηθεί το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα.
Γιατί το λέτε αυτό;
Ο καπιταλισμός είχε έναν επαναστατικό προοδευτικό χαρακτήρα, υπό την έννοια ότι αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνάμεις και απελευθερώνει ζωντανή εργασία, δηλαδή έρχονται τα μηχανήματα, η αυτοματοποίηση και η ρομποτοποίηση και αντικαθιστούν τον ανθρώπινο μόχθο. Ομως στο πλαίσιο του καπιταλισμού αυτό έχει συνέπεια από τη μία την ανεργία και, από την άλλη, αυτοί που συνεχίζουν να εργάζονται να δουλεύουν περισσότερο, πιο εντατικά και με λιγότερες απολαβές. Το ζητούμενο είναι η απελευθέρωση της ζωντανής εργασίας να χρησιμοποιηθεί για να δουλεύουν όλοι οι άνθρωποι λιγότερο και να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Και να φτάσουμε σε τέτοιο σημείο ώστε αυτό που θα είναι κυρίαρχο να είναι ο ελεύθερος χρόνος και όχι η καταναγκαστική εργασία.
Τι απαιτείται για να γίνει κυρίαρχος ο ελεύθερος χρόνος;
Απαιτούνται δύο πράγματα: η άρση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, και συνεπώς της λογικής «ο χρόνος είναι χρήμα» για το κεφάλαιο, και ένα επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων τέτοιο που να επιτρέπει τους ανθρώπους να δουλεύουν δυο τρεις ώρες την ημέρα και τον υπόλοιπο χρόνο να έχουν δημιουργικές δραστηριότητες. Δηλαδή αυτό που ο Μαρξ έλεγε στη «Γερμανική ιδεολογία»: το πρωί να είσαι κυνηγός, το απόγευμα ψαράς, μετά βοσκός, μετά να κάνεις κριτική… όπως ακριβώς σου αρέσει, δηλαδή να έχεις μια ολοκληρωμένη ζωή με ποικίλες δραστηριότητες. Με τον καλύτερο τρόπο αυτό το έχει ορίσει ο Αλτουσέρ, που έλεγε: «Κάθε μέρα ήταν Κυριακή, δηλαδή ο κομμουνισμός». Οταν με ρωτούσαν οι φοιτητές μου, συνοπτικά τους έλεγα ότι κομμουνισμός είναι να μπορεί ο καθένας να κάνει το κέφι του ανάλογα με τις ικανότητές του.
Στον καπιταλισμό ο λεγόμενος ελεύθερος χρόνος εξυπηρετεί ουσιαστικά το σύστημα, τον εργοδότη, και όχι πραγματικά τον ίδιο τον εργαζόμενο;
Ναι. Ακόμη και ο υποτιθέμενος ελεύθερος χρόνος, διακοπές κ.λπ., από τη μια καθορίζεται από ανάγκες έτσι όπως αυτές προσδιορίζονται από το κυρίαρχο σύστημα, δηλαδή από τις ανάγκες αποξενωμένων ανθρώπων οι οποίοι έχουν στρεβλή συνείδηση της πραγματικότητας, και από την άλλη γίνεται και αυτός εμπόρευμα και άρα και αυτό τον χρόνο τον εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο.
Σήμερα ποια αιτήματα μπορεί και πρέπει να θέσει άμεσα το εργατικό κίνημα;
Το εργατικό, το λαϊκό κίνημα δεν πρέπει σήμερα να θέλει να προστατεύσει τις θέσεις εργασίας. Είναι λάθος αυτό· κάτι ανάλογο όπως όταν στο παρελθόν, το 1811, οι λουδίτες έσπαγαν τα μηχανήματα. Αμεσα το εργατικό, το λαϊκό κίνημα πρέπει να διεκδικεί να έχουν περισσότερο χρόνο οι εργαζόμενοι στη διάθεσή τους… Αν, για παράδειγμα, σήμερα εντάσσονταν όλοι οι άνεργοι στην παραγωγή, θα μπορούσε αυτόματα να μειωθεί αναλογικά και ο χρόνος εργασίας και από οκτώ ώρες να γίνει τέσσερις ή τρεις ώρες, δίχως να μειωθούν οι αμοιβές και χωρίς να αυξηθεί η ένταση της εργασίας. Αυτό είναι το κλειδί. Αυτό σημαίνει μείωση των κερδών του κεφαλαίου. Και αυτό βέβαια σημαίνει ρήξη με το κεφάλαιο και σύγκρουση. Εξού και ο δρόμος που λέω εγώ, ο «επαναστατικός πόλεμος θέσεων», ο οποίος ανοίγει τον δρόμο στην επαναστατική ανατροπή του κεφαλαίου, κατακτώντας οχυρά του, δεν μπορεί παρά να έχει χαρακτήρα αντικαπιταλιστικό.
Μπορεί ο ελεύθερος χρόνος να είναι και γράδο της ευτυχίας των ανθρώπων;
Η ιδανική κοινωνία για μένα, όπως την οραματίστηκαν οι κλασικοί του μαρξισμού, είναι ο άνθρωπος να μη σπαταλά τη ζωή του για να την κερδίζει, δηλαδή για να δουλεύει καταναγκαστικά για να επιβιώσει. Με δεδομένο το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, αυτό μπορεί να αλλάξει και η ??απελευθέρωση της ζωντανής εργασίας από κατάρα μπορεί να μετατραπεί σε ευλογία??, και η ελεύθερη δραστηριότητα του ανθρώπου να γίνει αυτοσκοπός. Αυτό θα σημάνει και την αντιστοίχιση του Είναι των ανθρώπων με την Ουσία του ανθρώπου, η οποία δεν είναι άλλη από τη δυνατότητα απεριόριστης ανάπτυξής του.
Επομένως, για να γίνουν όλα αυτά, σημαίνει ότι υπάρχει άλλο συλλογικό όραμα.
Σαφώς. Και αυτό το όραμα όσοι το έχουμε αποδεχτεί πρέπει να το διαδίδουμε αποκαθαρμένο από τις στρεβλώσεις του. Το λέω αυτό διότι η πλειονότητα των ανθρώπων πιστεύει ότι κομμουνισμός σημαίνει περισσότερο κράτος, περισσότερος αυταρχισμός, καταπίεση της ατομικότητας. Ετσι όμως αντιστρέφουμε τον Μαρξ και τον τοποθετούμε με τα πόδια πάνω και το κεφάλι κάτω. Στην πραγματικότητα το οραματικό του ζητούμενο είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου από κάθε καταναγκασμό, όχι μόνο από τον κεφαλαιοκρατικό, αλλά και από την κυριαρχία της καταναγκαστικής εργασίας. Αυτό είναι το κομμουνιστικό όραμα και όχι τα μέσα που χρειάζονται για να οδηγηθούμε σε αυτό, όπως το κόμμα, το σοσιαλιστικό κράτος, η ίδια η εξουσία της εργατικής τάξης, η πάση θυσία αύξηση της παραγωγικότητας, τα οποία έχουν αναχθεί σε αυτοσκοπό.

Όταν θα έχεις φύγει

When You're Gone


Hold onto love
That is what I do
Now that I've found you
And from above
Everything's stinking
They're not around you

And in the night
I could be helpless
I could be lonely
Sleeping without you

And in the day
Everything's complex
There's nothing simple
When I'm not around you

But I miss you when you're gone
That is what I do
Hey, baby
And it's going to carry on
That is what I knew
Hey, baby

Do-be-da, do-be-da
Do-be-da, do-be-da

Hold onto my hands
I feel I'm sinking
Sinking without you
And to my mind
Everything's stinking
Stinking without you

And miss you when you're gone
That is what I do
Hey, baby
And it's going to carry on
That is what I knew
Hey, baby

Όταν θα έχεις φύγει

Να κρατηθούμε απ' την αγάπη, αυτό κάνω τώρα που σε βρήκα
Και πάνω απ' όλη τη βρoμιά, δεν είναι γύρω σου
Και το βράδυ θα μπορούσα να ήμουν αβοήθητη
Θα μπορούσα να ένιωθα μοναξιά, στο κρεβάτι  χωρίς εσένα
Και τη ημέρα όλα είναι πολύπλοκα
Δεν υπάρχει τίποτα απλό όταν δεν είμαι γύρω σου
Μα θα μου λείπεις όταν θα έχεις φύγει, έτσι κάνω,
Μωρό μου
Και θα συνεχιστεί, έτσι κάνω εγώ,  μωρό μου
Κράτα τα χέρια μου, νιώθω να βουλιάζω, βουλιάζω χωρίς εσένα
Και στο μυαλό μου όλα βρομάνε, βρομάνε χωρίς εσένα
Και το βράδυ θα μπορούσα να ήμουν αβοήθητη
Θα μπορούσα να ένιωθα μοναξιά, στο κρεβάτι χωρίς εσένα
Και τη ημέρα όλα είναι πολύπλοκα
Δεν υπάρχει τίποτα απλό όταν δεν είμαι γύρω σου
Μα θα μου λείπεις όταν θα έχεις φύγει, έτσι κάνω,
Μωρό μου
Και θα συνεχιστεί, έτσι κάνω εγώ,  μωρό μου...

Παναγιώτης Βρομοστομιάδης


Για αυτον τον "αγανακτισμένο" φασίστα δεν υπάρχει αστυνομία και εισαγγελέας ;

Ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης κατά την ομιλία του στο Δημοτικό Συμβούλιο επισήμανε πως η άγρια επίθεση που δέχτηκε από ακροδεξιούς σε εκδήλωση για τη Γενοκτονία των Ποντίων δεν ήταν «αυθόρμητη» αλλά μια ξεκάθαρα οργανωμένη επίθεση, υπογραμμίζοντας μάλιστα πως ο ίδιος γνωρίζει τους δράστες.
Την καταγγελία του Δημάρχου Θεσσαλονίκης έρχεται να επιβεβαιώσει ένα βίντεο - ντοκουμέντο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και δείχνει την προετοιμασία της επίθεσης, αλλά και το σύνθημα που δίνει ένας εκ των συγκεντρωμένων για την έφοδο.

Εύκολα θα διακρίνετε τον με προχωρημένη φαλάκρα  φασίστα , που φορά  ανοιχτό γαλάζιο ριγωτό πουκάμισο και πηγαινοέρχεται  ανάμεσα στον Μπουτάρη και μια ομάδα κοντοκουρεμένων νεαρών ατόμων με μπλουζάκια αλά Χρυσή Αυγή, προπηλακίζοντας   τον δήμαρχο χυδαία. Προσέξτε ότι εκτοξεύει τις περισσότερες  βρισιές  του έχοντας το πρόσωπό του στραμμένο προς τους συγκεντρωμένους  ( πάρε τον βρομιάρη και φύγετε , τον πούστη, τη βρομιάρα τη λούγκρα,  αυτός δε σέβεται,  άντε τον πούλο, δεν τον θέλουμε εδώ, άντε μπεκρή, άντε βρομό-Τουρκε κ.ά.)  έχοντας ως προφανή στόχο την πρόκληση οργής στο πλήθος για να στραφεί  εναντίον του δημάρχου, πράγμα που το επιτυγχάνει.